Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oxyvia

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    9 152

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    18

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Oxyvia

  1. Oxyvia
    Skoro rozdwojone serce, to rozumiem wiersz jako stratę kogoś kochanego. A wichrowe pole - to smutna i zimna pustka. Smutne, ale ładne.
  2. Oxyvia
    Bardzo ładny i smutny wiersz, porusza jakieś struny w człowieku... Ale wiesz, myślę, że dzieciństwo nie mija, tylko tak jakby coraz głębiej w nas się chowa, bo życie je rani nieuchronnie - ale ono ciągle w nas jest, ciągle jesteśmy tymi samymi dziećmi w głębi siebie.
  3. Oxyvia
    Ha ha ha! Poprawiłeś mi humor od samego rana, JaDer! :) Napiłabym się z Tobą za to wszystko, ale jestem akurat w pracy, więc niestety nic z tego. ;)
  4. Oxyvia
    Oryginalne w wierszu jest tylko to, że śmierć jest tutaj białą damą, a nie czarną, jak w innych utworach tego typu. A u Grzegorza Ciechowskiego była też piękną panią, ale w bikini. :)
  5. Oxyvia
    Ha ha, fajny wiersz. :) Ech, żeby tak można było pogadać sobie z losem!...
  6. Oxyvia
    @Jacek_Suchowicz, dziękuję za liryczny komentarz. Ale dlaczego taki pesymistyczny? Wszystko jest ulotne, to prawda, ale nie uważam, żeby było "marnością nad marnościami". Wprost przeciwnie - właśnie ta ulotność powoduje, że życie ma taką wielką wartość - bo jest niepowtarzalne, piękne i szybko przemija. Gdyby było wieczne i niezmienne - dopiero wtedy byłoby marne, nudne i nie przedstawiałoby dla nikogo żadnej wartości. Pozdrawiam. :)
  7. Oxyvia
    Tak, szkoda, pewnie! Ja napisałam, że to dobrze ŚWIADCZY o naszym starym Orgu. :)
  8. Oxyvia
    Samm, bardzo Ci dziękuję za ten piękny wpis. Osobiście zawsze skłaniałam się ku tej drugiej opcji - ku życiu niepoukładanemu, pełnemu przygód i niespodziewanych historii, "cygańskiemu". Ale od pewnego czasu widzę też wartości w życiu uporządkowanym, ustabilizowanym, gdzie najważniejsze rzeczy są realizowane zgodnie z planem. Chyba zaczynam dorastać?... ;) A poważnie: wydaje mi się, że oba style mają swoje wartości i po prostu trzeba wiedzieć, gdzie i kiedy stosować styl pierwszy, a gdzie potrzebny styl drugi. :)))
  9. Oxyvia
    Poetka, Poetka, nie bądź taka skromna! I mam nadzieję, że i u Ciebie ciągle się żarzy? (Jeszcze nie zrobiłam przeglądu Forum po powrocie w stare kąty). :)
  10. Oxyvia
    Mnie też nie było tutaj kilka ładnych lat. Ale i ja Ciebie miło wspominam. :) Jak widzę, laureatami zostali głównie przedstawiciele "starej kadry". To dobrze świadczy o poziomie naszego Orga sprzed lat. :)
  11. Oxyvia
    Dokładnie tak. Dziękuję za świetną interpretację i za pochwałę wiersza. Chwali go dobra Poetka, więc mam się z czego cieszyć! :)
  12. Oxyvia
    Bardzo to ciekawe od strony psychologicznej. Ale niestety w wierszu tego nie widać. Przynajmniej ja nie widzę ani trochę, nawet po Twoich wyjaśnieniach. Moim zdaniem wiersz jest do poprawki, a warto nad nim popracować, bo ma potencjał. :)
  13. Oxyvia
    Skoro cenne, to dlaczego nie poprawiłeś tego błędu? :(
  14. Oxyvia
    Ha ha ha! Oj, zabawnie tu dzisiaj u Ciebie! I wszystko prawda życiowa - ja mam tak samo. :))) Ale nie ma się co przejmować. Życie nie kończy się na pisaniu wierszy. Na pewno masz jeszcze niejedną pasję.
  15. Oxyvia
    Dziękuję, Waldemar. :) Bo to JEST prawdziwy życiorys - życiorys każdego włóczykija i obieżyświata. Podoba mi się Twoja konkluzja: życie chciał nie chciał musi się podobać - szybko przemija. O to właśnie mi chodziło w poincie. Niestety nie każdy to czuje. Ja także życzę Ci uśmiechu na co dzień.
  16. Oxyvia
    Ale ja nie jestem osobnikiem osiadłym. :) Dziękuję za podobaśkę, miło mi. :)
  17. Oxyvia
    Piękny wiersz o ulotności wszystkiego w życiu, o jego nieprzemijającym przemijaniu. :) Bardzo mi się podoba.
  18. Oxyvia
    Bardzo to nowoczesne, widać tu XXI wiek. :) Ale dla mnie niestety niespójne. Bo prawie cały wiersz jest w moim odczuciu o nastroju wiosny w ogrodzie lub na łące (ale ponieważ mowa o oknach, dlatego skojarzyło mi się to z ogrodem), a nagle w ostatnich słowach jest wspomnienie o kimś "obalonym" przez PeeLkę, która.. zmądrzała? Hmmm...
  19. Oxyvia
    Ładny wiersz o żegnaniu się z tym światem. Każdego z nas to czeka. Tylko chyba jest tu literówka lub błąd gramatyczny - pisze się i mówi: "w kierunku półksiężyca".
  20. Oxyvia
    Ha ha ha! Bardzo fajne to wyznanie. :) Oczywiście, że pochwały są bardo ważne dla każdego twórcy - bez pochwał szybko przestalibyśmy pisać cokolwiek. Jeśli ktoś mówi, że nie zależy mu na pochwałach i pisze sam dla siebie - to okłamuje wszystkich i najczęściej też samego siebie.
  21. Oxyvia
    W każdym razie wiersz skłania mnie do przemyśleń - więc chyba spełnia swoje zadanie? Jeśli można mieć uwagi, Jaderze, to przed znakami interpunkcyjnymi nie robi się spacji. Chyba że jest to myślnik.
  22. Oxyvia
    tyle przeszedłeś – mówi stary Cygan tyle przeszedłeś i tyle przeszło przez ciebie albo tuż obok i tak szybko to idzie jeszcze przedwczoraj dreptało się za matką a cały ten kwiecisty świat okazał się jej spódnicą której później już nigdzie nie było za szybko a głupie serce i tak goni do przodu: spieszmy się kochać drogę! byle szybciej byle dalej byle od wiosny do wiosny i znów na szlaki w nieznane, ech! a później zaczynasz wracać do najbarwniejszych, kwiecistych miejsc prowadzić dzieci i wnuki snuć im swoją drogę siebie na tamtych ścieżkach coraz częściej wracasz a w nieznane i na manowce łazisz coraz rzadziej aż kiedyś zaczynasz rozumieć że się żegnasz bo nigdy nie wiesz wędrując do kwiecistych miejsc czy to kolejne powitanie czy to pożegnanie kolejne, lecz ostateczne
  23. Oxyvia
    O, to tak samo jak ja - przez lata tu nie zaglądałam i nagle dostałam to zaproszenie. :) No i małe, ale miłe wyróżnienie.
  24. Oxyvia
    Ha ha ha! To znaczy, że nie mam żadnych zarzutów co do Twojej fraszki. :) Dzięki i pozdrawiam równie słonecznie. :)
  25. Oxyvia
    Jacek P., gratuluję III miejsca! :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...