Oxyvia

A ja uważam, że zupełnie niezłe. Iwonno, robisz wyraźne postępy! Wiersz jest spójny, ma sens (rozumiem, że chodzi tu o obojętność peelki dla fałszywych uczuć otoczenia, o teatralne gesty wszystkich wobec wszystkich), jest to dosyć niekonwencjonalnie napisane, są nieograne obrazki, jest pointa - powątpiewanie w sens jakiegokoolwiek pisania - bo dla kogo i po co? (Jeśli dobrze zrozumiałam ten wiersz, to mój poniżej jest prawie o tym samym). Zmieniłabym tylko trochę wersyfikację: niektóre wersy są zdecydowanie za długie i przez to źle się je czyta, szczególnie dotyczy to ostatniego wersu ostatniej strofy. Widzę, że zrobiłaś to celowo, bo wszystkie ostatnie wersy strof są dłuższe niż wcześniejsze; ale nie widzę celu tego zabiegu, natomiast zaciera to treść tych wersów. Takie jest moje odczucie. Acha: dlaczego tytuł jest w cudzysłowiu? Czy to cytat z jakiegoś znanego dzieła?

Oj, tak, prawdziwy ten wiersz, niestety. Szczególnie prawdziwy w naszym kraju...

Są kraje bez BEZÓW, np. Kenia, Brazylia, Chiny i takie różne, gdzie nie ma piwa bezalkoholowego ani seksu z zabezpieczeniem, ani bezdotykowego (przez Internet), choć znany jest ten bez zobowiązań. Skutki: przeludnienie, rozmnażanie się narodu bez żadnej kontroli w tempie królików i świnek morskich, nędza, głód, bezdomność, przestępczość, ogromna śmiertelność (szczególnie dzieci), bezprawie, wielka zbrodniczość (także na dzieciach i także ze strony policji), szerzenie się AIDS. Czy rzeczywiście do tego dążymy? Nie, ja zdecydowanie wolę nasz kraj pełen BEZÓW. A co do seksu bez zobowiązań, wszędzie tam, gdzie obyczajowość surowo go zakazuje, mnóstwo jest dewiacji seksualnych (mam tu na myśli przestępczość i różne lęki na tle seksualnym, nie zaś np. homoseksualizm). Nie jestem rzeczniczką rozpasania i wesołych zabaw wszystkich ze wszystkimi, bez przesady, ale też nie przeginajmy z tym seksem, że jak już jest, to tylko w małżeństwie i tylko w celach prokreacyjnych - bez zabezpieczenia. Dlaczego? Stasiu, wiersz ładnie napisany, ale z przekazem się nie zgadzam. Nie tędy droga. Gdzie indziej leżą przyczyny "wysychania" narodu, i są one bardzo złożone. Pozdrawiam serdecznie.

Stehr, robisz fatalne byki!!! Ejże, Poeto! Czerwień kojarzy się z różnymi rzeczami, np. z bykami ort., z bykami na corridzie, z krwią, walką, z polską flagą, z komunizmem, z agresją (walecznością, jak kto woli), jest to kolor obronny, uwodzicielski, burdelowy (mówi się: red-hot-girls). Symbolika czerwieni jest nader szeroka, jak widzisz. Purpura to jednoznacznie kolor królewski. Czarny obecnie chyba najbardziej kojarzy się z władzą duchowną, która w Polsce jest teraz najsilniejsza i zaczyna się przeradzać w inkwizycję; czy to stąd się wzięła "baba, zajmująca dwa miejsca"? Owszem, można to tak skojarzyć: kościół + moherowe berety. Czarny to także symbol śmierci, rozpaczy, nocy, kosmosu, nieskończoności. Błękit? No, to niebo, spokój, czystość, łzy, również śmierć i nieskończoność. Zieleń: przyroda, wiosna, życie, nadzieja. Czy więc jest to wiersz polityczny? Czegoś w nim brakuje, żeby można to było dostrzec bez Twojej wskazówki. Brakuje jakiegoś jednego drobiazgu, czegoś nienachalnego, ledwo naprowadzającego czytelnika na tematykę polityczną. Pozdrawiam.

No właśnie. A tekst narzuca mi taki obrazek. I nie widzę tu nic innego. Przykro mi, ale tak jest - to nie jest szyderstwo.

Nie, drugi raz nie ma sensu wklejać. Myślałam o tym, żebyś w przyszłości przepuszczał swoje teksty przez jakiś program sprawdzania pisowni, zanim je opublikujesz gdziekolwiek. Czy Ty nie masz przypadkiem dysortografii? Pozdrawiam.

Sylwestrze, bardzo Ci dziękuję za konstruktywny komentarz i dobre rady. Pozmieniałam prawie wszystko, na co mi zwróciłeś uwagę - rzeczywiście jest lepiej. Ale "cierpliwy papier" musi zostać - użyłam celowo tej wytartej przenośni, potocznej i zrozumiałej dla wszystkich. Wydawało mi się, że "naklejanie" będzie utrzymane w podobnym stylu, bo tu - w Internecie - mówimy: "wklejam tekst"; na papier się nie wkleja, a raczej już nakleja (ale nie pomyślałam, że może się to kojarzyć z anonimami, a rzeczywiście bardziej z nimi niż z naszym slangiem internetowym - masz rację). Jak Ci się teraz podoba? Wiem, że eter to środek usypiający; dawniej używano go w szpitalach zamiast narkozy. W mniejszych dawkach odurza, wprowadza w trans - tak samo jak proces tworzenia. Dlatego to znaczenie eteru także pasuje do mojego wiersza. Natomiast nie wiedziałam, że ten wyraz oznacza również boga i proroka. To już nie ma związku z moim tekstem. O, widzisz: człowiek uczy się przez całe życie. :-) Pozdrawiam również serdecznie.

No, nie wszystkie. Odstęp powinien być zarówno przed, jak i po myślniku. Ale tylko po przecinku, nie przed nim. Popraw wszystkie błędy, które Ci zaznaczyłam wcześniej: pacholę, mięśnie itd. Najlepiej przed wklejeniem tekstu tutaj, najpierw napisz go w Wordzie z automatycznym sprawdzaniem pisowni - połowa roboty z głowy. Pozdrawiam.

Stehr, nie widzę tu nic poza obrazkiem. Ładny opisik, ale nic więcej. Zaraz go zapomnę. Pozdrawiam. PS. Nieładnie tak pisać o grubej osobie: "baba (...) chcąc nie chcąc zajęła dwa miejsca". Może Ty kiedyś będziesz takim samym "dziadem"? A może Twoi Rodzice... itd.?

O czym to jest? Niestety nic nie rozumiem poza tym, że "frajer" nie ma transportu i czeka, aż ktoś skinie na niego palcem, przywołując go do samochodu. Dziewczyna? Żeby później ją zaprosić do siebie i przyjąć w progu z goździkami? Rozumiem, że wyczekiwanie przy szosie/ulicy na skinięcie kobiety w aucie to taki nowoczesny sposób podrywania? Ale mi się to nie podoba, nawet w formie wiersza. Przykro mi.

Błąd ortograficzny (poza wspomnianą już pisownią partykuły "nie"). Przykro mi, ale i ja na nie. Dlaczego "ważka w pokoju nie boli"? Kto i dlaczego wegetuje? Dalej jest już zupełnie niezrozumiały bełkot. Nie ma w tym żadnej logiki.

Jacku, jestem za! (Kto nieświadom rozmowy poetyckiej, odsyłamy do wiersza Zofii Honey pt. "Lekcja" - jest gdzieś niedaleko wcześniej). Tylko według mnie rym: "ukryta - opisać" jest zbyt niedokładny w tej strofie, gdzie drugi rym jest aż nazbyt dokładny: "nuty - osnuty". Jedno nie pasuje do drugiego, za duży kontrast. No, ale to drobiazg warsztatowy.

Popieram w pełni słowa Michała Krzywaka. A jeszcze jest powtórzenie tytułu jako pierwszy wers - po co? Czy to celowy zabieg artystyczny, czy gapstwo? Nie, niestety, to nie jest wiersz. Naprawdę.

Drobiazgowy? Po prostu piszę po polsku, zgodnie z prawidłami (również graficznymi) naszej pisowni. Błędy są błędami, zawsze świadczą o niekompetencji lub niedbalstwie i utrudniają czytanie - także te graficzne. Pozdrawiam.

O, no i gites, tak jest dramatyczniej.

Dzięki.

gównie to ja się maczam co nocy... O, ja barco spółczuwam. :-(

Koniecznie muszę tam pojechać. Dzięki. ;-)

Wiesz co? Poczekam, aż się wyśpisz. Przesuńmy tę dyskusję do jutra. I przeczytaj jutro jeszcze raz, co napisałeś. OK?

Na razie "wywalę" tylko literówki. Co do treści, muszę jeszcze pomyśleć. Pozdrawiam.

Dziękuję Ci bardzo za dobrą opinię. :-) Też myślałam o tym, czy nie dopisać fragmentu szemrząco-zagłuszającego z dużą iloiścią onomatopei, ale wiesz, ja mam skłonność do "rozgadanych" wierszy - i wtedy ten też zrobiłby się taki: roizciągły, szemrzący i przegadany. Dlatego zostawiłam tylko to, co najważniejsze - co jest jego przekazem, bez zbędnych ozdobników i nastrojowości. (Nie jestem pewna, czy to dobrze). Zarzut "słabiutkich rymów" rozumiem (choć nie do końca się z nim zgadzam, jak wiesz), natomiast ni w ząb nie rozumiem tego wszystkiego, co wyboldowałam. Mógłbyś to wytłumaczyć łopatologicznie? Umieranie dla Ciebie brzmi... niepoważnie??? A dla mnie właśnie taki koment brzmi niepoważnie!

Nie przejmuj się tak bardzo - toż to tylko portal internetowy, na którym wszystkomożna poprawić - i o to chodzi! Ziemię poprawiłeś, ale nocy nie. Możesz napisać np.tak: "miast gdzie na ziemi nockę tę przeczekać". No bo nie mówi się: "Przeczekałem [u]tej nocy[/u] na ziemi", prawda? Ale wiersz - powtarzam - trzyma Twój niepowtarzalny styl - to najważniejsze! Pozdrawiam.

Krzywak, naprawdę nie chce mi się reagować na Twoje zaczepki. Na życzliwą i konstruktywną krytykę reaguję zawsze bez złości, a z szacunkiem. Na Ciebie - rozjuszonego aroganta - nie chce mi się. Pisz sobie, co Ci się żywnie podoba. Nie masz na nic logicznych argumentów. Bez odbioru.

Rany, nie wiem, mnie nie pytaj! Nie widziałam nigdy Francesco bez habitu! Bardzo go lubię, to mój ulubiony święty, ale nie za rzeźbę... ;-)

Zapewne nie rozumiesz, że właśnie to jest zamierzone i takie właśnie wrażenie podmiot ma sprawiać na Tobie? I nie wiesz oczywiście, po co ani dlaczego? Błąd stylistyczny z gatunku: "Mając siedem lat , ojciec kupił mi rower". Ale pomijając ten rażący błąd, to zdanie jest jedynym w całej Twojej pisaninie, które zawiera jakąś konstruktywną, rzeczową uwagę (pomijam to, czy się z nią tu akurt zgadzam, czy nie - to już nna sprawa). Cała reszta Twoich wywodów - to "własna rozlewność słowna", pozbawiona treści, a naszpikowana arogancją i wściekłością (pewnie za to, że znalazłam kilka błędów w Twoim osttnim wierszu). Tak to jest, Panie Miauczyński. ;-) Ale dzięki za odwiedziny i fatygę rozbudowanych komentarzy.