Oxyvia

Tak, kapryśna, jak to z Syrenami bywa. :-) No i ta rdza - przykra, owszem, zwłaszcza, że po syrenkach przerzuciła się na wyższe instancje; znasz to?: -Poloneza czas zacząć - rzekła rdza do rdzy. Dobrej nocy i pozdrawiam karminowo. :-)

;-DDDDD Ja Ci dam: przed stu laty!!! Tarkomarko Jedna! :-* Dzięki! :-*

Tak, mam duży sentyment dla tej marki (o, znowu jakieś marki!). Mój ojciec miał syrenkę 103, a później 104 przez 25 lat (słownie: dwadzieścia pięć)! Tę samą! Proszę mi pokazać współcześnie produkowany samochód, który by tyle wytrzymał! Fakt, że jeździła mniej więcej tak, jak w tym wierszu: a to ruszała z wyskokiem, a to silnik się zachłystywał, a to rozkraczyła się na środku skrzyżowania i ni wte ni we wte, a to hamulec nie zadziałał od razu i parkowaliśmy na trawniku międzypasmowym. No cóż - znerwicowanie najwyraźniej. :-))) Pozdrawiam także z sentymentem. :-)

Dziękuję pięknie, Panie Biały - to duża pochwała! :-))) Syrenka - jaka by nie była - na zawsze pozostanie Pierwszą Damą polskich szos (i wyboistych dróg piaskowych), i tego już jej nikt nie odbierze. :-) Pozdrawiam również.

(Wyciągnięte z lamusa) Ciągle z nią kłopot i utrapienie: wsiadasz, zapuszczasz silnik i gaz, a w niej coś gaśnie, wstrzymuje tchnienie, i znów zapalasz, i jeszcze raz. A ona tylko chrypi, bełkocze, ze strachu cała skacze i drży, i znów zamiera, i znów podskoczy, i benzynowe wylewa łzy. - Czemu się, głupia, pojechać boisz? Co w tobie jęczy, boli i drga? Droga życiowa otworem stoi, przecież świat cały się kłania w pas! „Boję się bardzo kraksy, wypadku, bo na asfalcie zanika ślad i jeśli zginę, co po mnie w spadku weźmie ten cały przeklęty świat?” - Jeśli nie ruszysz, to spadkiem całym będzie po tobie kawałek rdzy. Ruszaj i dotrzyj się, czegoś naucz! Mało ambitne wylewasz łzy. „A jeśli będę – całkiem dotarta – pędzić w przeciwną stronę niż ford, a wtem król szosy rąbnie – i martwa padnę bez śladu, to wtedy co?” - Może ford pragnie mieć piękny garaż właśnie w tej samej stronie, co ty? I może nawet będzie z was para, i zostawicie światu swe sny? „Boję się jakoś wpędzić w tę miłość, bo przebudzenie jest jak ten młot, bo się okaże, że jej nie było, kiedy za późno będzie na zwrot”. - To wybierz sobie samotną drogę, po której jeszcze nie jeździł nikt, udepcz ją dla nas i porzuć trwogę, zostaw po sobie ścieżkę w twe sny. „A jeśli ścieżka ta ślepa będzie i wpadnę z całym rozpędem w głaz? A moje sny się rozlecą wszędzie i już nie zbierze ich niczyj czas?” Boi się szosy i ślepej drogi, boi się ruszyć i w miejscu stać, już się zapala – i gaśnie znowu, i system nerwów już kąsa rdza. ~~~~~~~~~~~~~~ 1979 r.

Było bardzo fajnie, bawiłam się świetnie. Młodzież inteligentna i urocza (co nieczęste, jak wiemy), starszyzna takoż również - ze wszystkimi da się pogadać o wszystkim, na serio i na żarty; i padło jeszcze kilka dobrych pomysłów, więc może będzie jakiś ciekawy ciąg dalszy. Zobaczymy. :-)

Oj, nie wypada, chyba nie wypada... :-/

Wiem, wiem. Żartowałam. :-) Sama napisałam niedawno wiersz o tych mniej romantycznych dziewuchach (niekoniecznie najmłodszych zresztą) i wywołało to burzę jak choroba, bo niektórzy uznali, że się znęcam nad dziewczętami czy coś w tym stylu - nie za bardzo rozumiem. :-P Pozdrawiam. Oxy.

Eliko, nic z tego nie rozumiem. Zapewne jak inni, skoro się nie odzywają. Przykro mi. :-( Pozdrawiam.

Może nie jest to wiersz, tylko zupełnie prozaicznie wyrażona, prozaiczna prośba, ale ładnie wyrażona. :-) Pozdrawiam.

Wszystkie trzy wiersze bardzo ładne. Gratuluję Autorom. Fajnie, że tu zajrzałam. Ania, dlaczego jesteś smutna? Z wiersza raczej wyczytuję strach, jakiś nocny koszmar, niepokój... Pozdrówki dla Was wszystkich. Oxy.

Fajna bajeczka. :-) Zgrabnie i do(w)cipnie napisana. ;-D

Hi hi hi! Do autobusów mam podobny stosunek jak Ty. A na Bora Bora nie latam. Pozdrawiam. :-) Oxy.

Nigdy nie utożsamiam Peela z Autorem. (No, chyba że wiem, że pisze o sobie).

No, myślałam, że większość dziewcząt to romantyczki. A nieee??? :-))) Ja też pozdrawiam ciepło.

Podoba mi się, zwłaszcza gry słów (i półsłówek). To przydaje trochę akcentu humorystycznego i wydrwiwającego quasi kulturę, która ostatnio wyzbywa się słów. Tylko ta pointa trochę niezrozumiała: dla kogo owe nieistniejące wyspy? Pozdrawiam. :-) Oxy.

Uśmiechnęłam się, zwłaszcza przy tym fragmencie: dziewczęta pragną bliskości na ciasnych tyłach i przodach Wiersz mówi prawdę o młodości: dziewczęta pragną tego, co tajemnicze i ekscytujące - seksu (co nie oznacza, że od razu w całości i do końca, i ze wszystkimi pozycjami z Kamasutry). :-) Seks to także muśnięcia, spojrzenia, delikatne pocałunki, objęcia, przytulenia, ocieranie sie o siebie... A romantycznie może być wszędzie, także w samochodzie - dlaczego by nie? Pozdrawiam. :-) Oxy.

Ładne. Pomysłowa metafora. :-) I nawet nie mam do czego się przyczepić??? Ale jeszcze poszukam. ;-)))

Arku, dziękuję bardzo za taką wspaniałą pochwałę! :-) Tak, zgadzam się co do aborcji, że jest to makabryczne i potworne, ale jestem daleka od potępiania kobiet, które to robią. Najróżniejsze są tego przyczyny. Natomiast nie wolno tego traktować jako środka antykoncepcyjnego i podchodzić do aborcji z obojętnością; jednak wydaje mi się, że żadna kobieta nie podchodzi do tego w taki sposób, choćby dlatego, że to katastrofalny zabieg dla organizmu i powoduje długą, bolesną chorobę. Choćby tylko dlatego. Pozdrawiam ciepło.

Rozumiem. Masz prawo nie lubić wyliczanki. :-) W tym wierszu wyliczanka jest konieczna dla wyrażenia tego, co zamierzałam wyrazić: do unaocznienia (zobrazowania), jak wiele na każdym kroku jest naturalnego marnotrawstwa w przyrodzie, od najmniejszych organizmów czy wręcz nasion aż po ludzkie zdolności i możliwości, których na ogół nigdy nie udaje się w pełni wykorzystać. Nie umiałabym tego zobrazować bez tego środka stylistycznego, jakim jest wyliczanie (nagromadzenie odpowiednich wyrazów). Bardzo się cieszę, że wiersz i tak Ci się spodobał - miło mi. :-)

Popieram z całą stanowczością. Wymowa wiersza nie dla mnie.

Extra zdjęcie! :-)

Bez obaw, to tylko moja wizja literacka.:) Obsesji też nie mam.:))) Bardzo dziękuję za przeczytanie, komentarz i stwierdzenie – „Ładne” Pozdrawiam. Nawet nie przyszło mi do głowy, że mógłbyś mieć obsesję. :-) Pod wpływem silnych emocji na ogół nie pisze się trzeźwych wierszy.

Nie lubisz Japonii? No a haiku? :-) Preparat Twojej roboty koniecznie muszę sprawdzić na sobie. ;-)))

Dzięki za wizytę i opinię, Cyklopie. Nie każdy mój wiersz musi każdemu przypaść do gustu. Ale żeby zaraz łatwizna? No to spróbuj napisać sonet i wyrazić w nim jakąś poważną refleksję! Wtedy pogadamy o "łatwiźnie"! ;-D A dlaczego Ci rytm przeszkadza? Wolisz wiersze bez rytmu? :-) Pozdrawiam serdecznie. Oxy.