Oxyvia

Ładny wiersz. O ludzkiej samotności i niewykorzystanym, wewnętrznym potencjale miłości. Szkda, że nie mogę zapluszować. :)

Ładne i miłe. No właśnie, ja tak sobie nieraz mieszam tęsknotę do ładnej piosenki z... piwem. Whisky nie lubię. Bo też może żaden diabeł ze mnie, tak naprawdę...

Piękne i wzruszjaące, jak zwykle. Życzę Ci z całej duszy, żeby wszystkie Twoje zapisane słowa - i małe, i duże - żyły długo, dłużej niż Autorka, której też życzę długiego i zdrowego życia. :)

Ha ha ha! Kapitalne jest Twoje wyjaśnienie! Naprawdę bardzo mi się podoba (nie mniej niż sam wiersz) i ubawiłam się po pachy!

Nie napisałam, że są fajne, tylko - że każdemu wolno. To różnica. I nie wiem, kto tu wypisuje "głupoty", bo ja się zastanawiam, co piszę - ale może to nie o mnie było. W każdym razie, Michał, nie należysz do ludzi specjalnie tolerancjnych i przyjaznych. :-) Ale faktycznie szkoda zdrowia na długą dyskusję na ten temat.

Ładny opis przyrody, pełen zachwytu dla urody Ziemi. Tylko ostatniej strofy nie rozumiem: "Nie przejmuj się płynącymi beztrosko chwilami" - jak można przejmować sie beztroskimi chwilami? "I wyjdź na spotkanie czarnego kwiatu z uśmiechem" - co to za czarny kwiat? - brzmi to ponuro w zestawieniu z radosnym i jasnym wierszem. Poza tym wszystko zrozumiałe i ładne. :-)

Świetne. Zabrałam do Ulu. Fantastyczne skojarzenia związane z burzą, słońcem i gasnącym dniem w deszczu i mgle (to ostatnie - to właśnie owa para: zbłąkany chopiec z dziewczyną, prawda? - tak to czytam).

Michał, jeśli ktoś łamie regulamin, no to trzeba mu zwrócić uwagę i grzecznie wyjaśnić, na czym owo łamanie polega. Tutaj akurat tego nie zauważyłam, ale może na Prozie czy Poezji - tak. Tutejszy link to moim zdaniem nic złego, bo jest to reklama konkursu i Wydawnictwa, a nie np. zarobków czy seksu, o których wspominasz. Wiele osób tutaj wkleja linki do internetowych recenzji tomików znajomych czy własnych - i nikomu to nie przeszkadza (a to też reklama, zarówno tomików, jak i ich Wydawców). Ty wklejałeś linki do zdjęć ze swoich imprez literackich - i też nikomu to nie wadziło (choć też ktoś złośliwy mógłby powiedzieć, że reklamujesz te cykliczne spotkania dla poetów głodnych sławy lub - że sam jesteś głodny sławy i poklasku). A co to znaczy tutaj: "Rany Boskie!!!"? Bo nie kapiszę tego ostatniego "argumentu". ;)

Dlaczego spamować? Każdemu tu wolno ogłszać konkursy dotyczące literatury, jakie by one nie były (te konkursy). Nawet, jeśli to tylko losowanie bez żadnych wymagań wiedzy czy umiejętności. No to co?

Dzięki za wyjaśnienie. No tak, nie przyszło mi to do głowy. A nie wszystkie komentarze mam czas czytać. :-) Ja bym dała tytuł: Siedem miliardów. Wtedy już byłoby wiadomo, o co biega i nie dałoby się tak znowu wielu siódemek w to wpisać - byłoby dużo bardziej precyzyjnie. No dobra, już się nie czepiam, idę sobie. Pozdrawiam obydwu Kolegów. :-)

Wielka szkoda, że nie zdążę tam dotrzeć z pracy. :-(

Ładne, ciepłe, miłe i pogodne. Jak to u Ciebie. :-)

Każdy w blokowisku udaje obojętność. Nikt do nikogo się nie uśmiecha. Wszyscy jesteśmy nieufni. I to nie jest gra. To choroba. Smutne i prawdziwe.

Że o nas - to jasne i niezaprzeczalne... Ale CO o nas? Panie Sylwestrze? :-) oj, droczysz się tylko :). jestem przekonany, że doskonale odczytujesz wiersz i widzisz CO :). coś Ci się we wierszu nie podoba, forma, treść, nadmiar lub brak czegoś i jest to Twoje czytelnicze prawo :). też czasami zdarza mi się czytać wiersze, które wszyscy chwalą, a dla mnie są nieczytelne, słabe lub po prostu mi się nie podobają :) więc doskonale cię rozumiem. ale żeby nie było, że uciekam przed odpowiedzią: Autor podjął próbę opisania współczesnej ludzkości. można na ten temat napisać tyle że zabrakłoby półek w niejednej bibliotece, ale On spróbował zawrzeć to w minimalistycznej formie. wybrał to, co Jego zdaniem mogło być dla takiego opisu istotne i namalował słowami, może nie obraz, ale obrazek, który mi się po prostu podoba :). A co mówi o nas? myślę, że najistotniejsze są cztery ostatnie wersy wiersza, do których poprzedzająca je część jest koniecznym wprowadzeniem :). w tych ostatnich wersach odnajduję coś takiego: gdziekolwiek jesteśmy, kimkolwiek jesteśmy, w codzienności naszych spraw, możemy odnaleźć jakąś metafizykę lub... ona nas odnajduje. to sprawia (te okruchy, ich zbieranie), że żyjemy, że stajemy się Ludźmi, a nie tylko ludzkością :). kłaniam się nisko i pozdrawiam :) Sylwku ! Lepiej nie da rady - dziękuję :))) Acha. A co w tym kontekście oznacza tytuł? No bo tytuł powinien korespondować z przesłaniem, a ja nadal nie widzę związku. Poza tym temat jest zbyt obszerny na wiersz. Dlatego właśnie odniosłam wrażenie, że wiersz jest o niczym, czyli - nie ma jasnej, określonej myśli przewodniej. Nadal tak uważam. Ale ma atmosferę. Jak powiedziałam, jest ładny. Gdyby w nim jeszcze zawrzeć jakąś konkretną myśl, choćby konkretny obraz, to byłby świetny. I nie jest to droczenie się. :-)

Witaj Oxywio. Spóźniony rydwan amora, magazyny szczęścia zamkniete na cztery spusty itd. to silenie się na formę wpisującą się w atmosferę forum. Przeczytasz i nic. Chciałem banału, ciepłego banału bez żadnych dociekań, konsekwencji. Czasem męczy mnie forma dominująca na forum. Pozdrawiam Acha, rozumiem. Chodzi o to, że czasem widzimy na Forum przerost formy nad treścią, tak? No właśnie, zgadzam się z tym. I wtedy rzeczywiście forma zabija treść, czyli ciepło uczuć, bo ich po prostu nie widać w bełkocie. Pozdrowieństwa.

O dwóch takich co ukradli księżyc , trochę o Janku Kowalskim , trochę o Edisonie ( ! ) , trochę o sępiących pod Netto , trochę o Małyszu , trochę o Czerwonym Kapturku , trochę o .... Serio ! Sylwek prawdę Ci powie ;-) Pozdrawiam , czarek :-) Czyli o wszystkim? Jeśli coś jest o wszystkim, to jest o... Sorki. Wiersz jest naprawdę ładny. Naprawdę, podoba mi się, bo chwyta za serce słowami i obrazami. Ale czegoś mu jednak brakuje. Wyraźnej, głównej myśli, sprecyzowanego przesłania, puenty, ostatecznego sensu. Nie widzę go. Pozdrówka.

Że o nas - to jasne i niezaprzeczalne... Ale CO o nas? Panie Sylwestrze? :-)

Wszystko rozumiem, tylko jednego Twojego zdania nie: "Wiesz, że spóźniony rydwan amora zabiłby ciepło?" Jak to? Dlaczego? Czy rydwan amora w ogóle może być spóźniony? Z Twojego wiersza wynika, że nie... No nie kapuę tego zdania. Pozdrawiam serdecznie i jeszcze raz dziękuję za tak ciepły i budujący wiesz. :-)

Byłam jeszcze raz. Niezmiennie mi się podoba. Zabrałam do Ulu.

Piękne! Bardzo mi się to podoba! Tylko tyle mogę napisać. I zapluszam, oczywiście.

Ładne, podoba mi się. I ciepłe, i optymistyczne, i bardzo sympatyczne, i z elementami baśni... takie, jak lubię. Dlatego zaplusiłam. :-)

Każdy ma swoje metody na stres. Ja na przykład muszę iść na długi spacer po lesie. Podobno też wciągające, lekkie książki są świetnym panaceum dla niektórych. A słyszałam tez od jednego chłopaka, że on włącza pralkę automatyczną, siada przy niej i wpatruje się godzinami w wirujący, kolorowy bęben za szkłem... Różne są metody i panacea. :-)

Ładne. Tylko tak naprawdę nie umiem sobie odpowiedzieć na pytanie, o czym to jest. :-)

Oxyvio, żeby tylko jedna skarga, to pikuś, ale wielu skargom i "arytmii" zwykle towarzyszą: newrowość i strach.. Podobnie jest z kłótniami wszczynanymi z byle powodu...Wszystko w porządku, dobrze odbierasz. Dziękuję, ża zaszlaś tutaj. Serdeczności i Tobie... :) Jeśli dobrze odbieram, to znaczy, że jest dobrze napisane.

Niezmiennie wolę Twoje wiersze rymowane niz bez rymów. Ale ten fragment jest bardzo dobry: "wołają na przemian o wieczne odpoczywanie i wieczną pamięć. nie ma. jest za to wieczny trud i wieczna niewiedza. trud tworzenia i lekkość trwonienia." Tylko te łódki nie przemawiają do mnie w tym kontekście (chociaż - jak rozumiem - jest to odniesienie do Styksu?), ale zacytowany fragment naprawdę jest mądry, prawdziwy i głęboki, i świetnie wyrażony. I za ten fragment - plus.