Berenika97

@hollow man Czy widzieć całość to nie większa prawda, niż ginąć w szczegółach, gdzie brzydota włada?

@Marek.zak1 Gdy zawód romantyzm zabija, Francja lekarstwo odkrywa - sekret znany, i ginekolog znów zakochany!

@Starzec Heraklit skinąłby głową z aprobatą - do tej samej rzeki nie wchodzi się dwa razy. Lepiej płynąć nurtem, niż stać na brzegu i żałować, że woda już odpłynęła.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Najlepsze wiersze - rozumiane bez słów. :)) Pozdrawiam. @Starzec Bardzo dziękuję! Ale czy na pewno dzieci nam ufają? Zwłaszcza te nastoletnie? 🤔 Pozdrawiam. @Łukasz Wiesław Jasiński Serdecznie Panu dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Konrad Koper Dziś jesteśmy kompatybilni. :) Pozdrawiam.

@Omagamoga @Łukasz Wiesław Jasiński Serdecznie Panom dziękuję! Pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Świetnie, że o tym piszesz - to bardzo ciekawa informacja. Muszę do tego wrócić. Pozdrawiam serdecznie.

@Wędrowiec.1984 Bardzo dziękuję! Celtycka mitologia jest bardzo ciekawa, ale niewiele jej czytałam. Ale w każdej są podobne elementy- magia, kult przodków a przede wszystkim silne związki z naturą. Pozdrawiam. @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Podobieństwo jest bardzo wyraźne. Mitologie mają wspólne korzenie poprzez język indoeuropejski. Ale głębiej nie badałam tematu. :) Pozdrawiam.

To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku. Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI

@Wędrowiec.1984 Czytałam też o wpółpracy międzygatunkowej. Jak kruki pomagają wilkom, siadają nad norami zajęczymi i przywołują wilki - pełnią rolę wywiadowców. A wilki zostawiają im resztki ze swojej uczty. :) Zafascynowało mnie to kiedyś.

@Simon Tracy Mroczne, surowe, autentyczne. Rzadko spotyka się tak bezkompromisową eksplorację relacji między twórczością, traumą i pożądaniem. Bohaterka jest jednocześnie ofiarą i sprawczynią, niewolnicą i twórczynią. Paradoks, który świetnie oddajesz. Mocny tekst.

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Pozdrawiam .:))) @vioara stelelor Masz rację, dużo pisałam kiedyś o szarościach - niektóre są ciekawe, inne pełne nadziei. :) Pozdrawiam.

@Wędrowiec.1984 Dzięki! Mam koleżankę, jest biochemikiem - ona czasami tłumaczy mi zawiłości biologiczne. Kiedyś opowiadała o kotach dachowcach (mam z nimi trochę dziwnych przygód). Ale jedno zapamiętałam - że pojęcie "głupoty" w odniesieniu do zwierząt nie działa. One mają inne układy nerwowe, inne rodzaje inteligencji, dzięki której mogą żyć w danym środowisku. A ja - tylko powtarzam, ale rozmawiałyśmy o zwierzakach wielokomórkowych. :))) Bo tego nie sprawdziłam.

@wierszyki Trauma z przeskakiwania przez kozła ujęta w poetyckie ramy. Aż poczułem zapach starej sali gimnastycznej! A poważnie - Ciekawy obraz relacji międzyludzkich jako gimnastyki - niby skaczemy razem, a jednak każdy dyszy osobno. Mocna puenta. Pozdrawiam.

@Wędrowiec.1984 No tak - "każdy" się nie sprawdza. Ale zawsze miałam problemy z biologią. Proszę o wyrozumiałość. @bazyl_prost tak, piszą pazurem

@iwonaroma Fakty się rozpadają jak klocki, ale uczucie pozostaje. Mądre rozróżnienie tego, co trwałe. Pozdrawiam. :)

Naszkicowałam portret ołówkiem. Zrobiłam siebie na szaro.

@Myszolak Świetna gra słów! Ta zamiana perspektyw pokazuje, jak w miłości granice między "ja" i "ty" się zacierają. Ale Czasem zakochujemy się w odbiciu samych siebie, a nie w drugiej osobie... :)

@Wędrowiec.1984 Masz rację! Mit o "głupich kurach" prawdopodobnie wynika z tego, że żyją w stadach i mają proste, przewidywalne zachowania. Ale to adaptacja ewolucyjna, nie oznaka niskiej inteligencji. :) Ale chyba każde zwierzę jest inteligentne na swój sposób. Każde posiada jakieś umiejętności poznawcze - pytanie - jakie?

@Wiechu J. K. Lubię tę rezygnację bez rozpaczy. "Jakoś to będzie" jako mantra pustki, a kruk obserwuje z dystansem. Minimalistyczne i przeszywające. Pozdrawiam.

@Alicja_Wysocka Ale nie domowej! Jej są potrzebne wszystkie! :))) Dziękuję za rumianki. :)

@Alicja_Wysocka Świetne! "Kurzy goguś" i zakończenie z rosołem. Praktyczne rozwiązanie problemu! Ten wiersz ma pazur! :)))) Dosłownie!

@lena2_ Piękna metafora - sumienie jako poręcz. To obrazuje zarówno kruchość naszych decyzji, jak i potrzebę oparcia się o coś stałego. A ta tęcza na końcu dodaje nadziei. Piękne, mądre, potrzebne.

@Waldemar_Talar_Talar Dobrze, że nie strach. :) A fantazja kieruje Cię w stronę ..gotyku. :)))

@Wędrowiec.1984 To chyba jeden z najlepszych poetyckich opisów przeciążenia sensorycznego, jakie czytałam. "Wyłączam maskowanie" - tyle w tym ulgi i wyczerpania jednocześnie. Rekalibracja - jako akt przetrwania. Precyzyjnie i bez patosu. Świetny sonet. Pozdrawiam.

@Łukasz Jurczyk Ciekawa historia, o tym nie wiedziałam. Lubię starożytność, ale nie zastanawiałam się nad takimi wojennymi szczegółami. A lubię wiedzieć więcej. :) Dzięki!