Robert Witold Gorzkowski

@Marek.zak1 dziękuję Marku

@infelia dziękuję

O nocy! W cichej i bezgranicznej wibracji przywodzisz nas na pokuszenie w mistycznej drodze orzeźwiasz a grudniowym porankiem przepajasz. Idąc gwiazdy gubisz a czerń blednącej na horyzoncie materii rozświetla porannym blaskiem drogę idącym na modlitwę. Błądząc po świecie naszych cierpień, ujmij pod rękę ludzkie słabości, odczaruj świt i wróć do życia wraz ze wstałym brzaskiem. Rozpal zmysły i w kruchości poranka rozepnij nić pajęczą w bladoróżowych tkankach wykwitłych pod powiekami. Ułóż utrudzonych by spać się kładąc snem wieczornym w śmierci nie struchleli rano spraw by przy przebudzeniu grzechy swoje utracili. Usiądź przy wigilijnym stole mocą swoją chroń obecnych a przywołaj zmarłych połącz nas duszami racz przyjąć błagania nasze. Zgaś żądze i rozpal wiarę ogrzej całkiem nie umarłe kości oczyść ciało by dusza szła przez wieczność z Twoim błogosławieństwem. Amen

@tie-break po prostu świetny „skrzętnie upycha noc w klepsydry. Byłem pomyłką od początku, będę pomyłką aż do końca, zawsze zbyt późno gdzieś przychodzę, by odbić blask cudzego ognia.” 🔥

@huzarc „Gwiaździsta pożoga przegarnia łan podnieba,” absolutny majstersztyk!!!

@Marek.zak1 otóż to a ludzie niestety podjadają.

@Deonix_ przyznam się bez bicia na dwa razy ale za to ze zrozumiem, już dawno nie czytałem baśni w których wszystko dobrze się kończy szkoda że ich tak mało powstaje. Z upodobaniem.

Swoją drogą nie masz litości dla aktorów, moim zdaniem tylko Ewa Demarczyk by podołała - fantastycznie ślizgasz się po dykcji jestem zachwycony jak lekko a zarazem trudno się to czyta w sensie recytuje.

@Berenika97 mnie trudno jest wiele rzeczy pojąć i wtedy pozostaje wiara dziecka nie analizuję a przyjmuję z wiarą.

@tie-break a mnie się bardzo podoba te gazele nad wodopojem płochliwe i piękne zwierzęta wprowadzają u mnie spokój i powodują jak u źródła przejrzystość przekazu - pięknie.

@Wochen piękna poezja cieszę się że zajrzałem.

@KOBIETA zmieniłem czy jest lepiej?

@Marek.zak1 tak też brakuje mi wierszy Jacka. @Berenika97 dziękuję Bereniko.

@Waldemar_Talar_Talar prawdziwie napisane

@huzarc niestety i ja też szyję worek tylko dla siebie już dawno wycofałem się z życia politycznego. Nie oglądam telewizji ani nie słucham radia nieraz coś z internetu wpadnie. Będę więc wszystkim zaskoczony.

@Wakss wiem o czym piszesz co prawda ja tylko przeziębiony ale trzeci dzień jestem na antybiotyku i głowa mało mi nie odpadnie od kaszlu i zasmarkania. Świetny wiersz przynajmniej dla mnie.

@Annna2 :)) dzięki

@huzarc na dworzu coraz zimniej, więc coś na ocieplenie klimatu.

Czas ponad rozedrganie ponad orzeźwienie rzeka gładzi rozpalone ciała wynurzając pęcherzyki powietrza. Oblepiają twoją skórę pokutnie posępnie a ja ponad wszystko unoszę w palcach twoje ciało w ten rozgrzany sierpniowy poranek. Nosisz moją bluzę ciepło poranka otula twoje imię otaczasz się pięknem ale to one w niej wyglądają. Na mokrym czarnym materiale jak odcisk dziecka spragnionego pokarmu jak krople zimy zwilżają spiechrzchłe usta ten co widział nigdy nie zapomni. Uniesie wspomnienie głęboko zazdrośnie tłumnie aż do szału aż do wariactwa ukojenia światłem. Twój oddech sprawia że słodycz którą znałem nie niesie już takiej rozkoszy tej co na zgubę jak wyuzdanie pali. A ruchy jak gwiazd wybuchy z ich eksplozją na podniebieniu na strzelistym firmamencie tak niebieskim jak oczu twoich śnienie. W ich wnętrzu płonę a na powrót z tej otchłani z blaskiem odsinieję.

@Annna2 Aniu wzruszyłaś tak pięknie piszesz o swojej miłości do mamy. Nie znajduję słów pocieszenia ale wiedz że i mnie nie jest obce to uczucie. Obiecuję że podczas Wigilii włączę do modlitwy pamięć o twojej mamie. Prace przy albumie Maryjnym idą pełną parą.

@Berenika97 nie wiem dlaczego ale skojarzyłem ten wiersz z wierszami huzarc tylko o niebo lżejszy błądzący po kosmosie naszej wyobraźni. Metafory tak gęsto nie wiszą ale równie trafnie godzą w moją podświadomość. Czyżby „jak gwiazdy umierają z ręki człowieka.” wieszczyło to koniec naszej cywilizacji?

@Marek.zak1 i to są wartościowe rady!

@Marek.zak1 dreszcz mnie przeszdł wypisz wymaluj moja znajoma. Najpierw czekanie że ukochany odejdzie od żony. A teraz staropanieństwo na emeryturze u boku mamy. Przykro patrzeć.

@Rafał Hille tak, wiersz prawdziwy do bólu to znak naszych czasów proste słowa opisujące codzienność większości z nas a w swej prostocie genialny - trafia do mojej wyobraźni.

@A.Between bardzo mi się wiersz podoba. Lekko napisany słowa same wpadają do głowy i płyną jak znana muzyka. Wiersz mnie uspakaja i sprawia że chcę go czytać na okrągło. Jeszcze do niego wrócę. A treść chyba każdy może się pod nią podpisać kto pisze już kilkadziesiąt lat - często do szuflady.