Witalisa

@APM – haiku w zasadzie wyklucza drastyczne tematy, ale są wyjątki, np. ostatnia miniatura mistrza Bashô: Chory w podróży śnię, że polem wymarłym biegam bez końca Tłum.: Agnieszka Żuławska-Umeda

W mroźnym powietrzu zbłąkany żuraw leci w objęcia śmierci

@hollow man "Dużo słów domaga się minimum treści" – a nie odwrotnie? (Jako haikuin, doceniam mobilizującą funkcję rygorów miniatury).

@hollow man – kreatywna zabawa pojęciem "albedo", można by jeszcze pociągnąć😉

@Annie – przyszło mi na myśl określenie "zwierzę sceniczne" (dot. sopranistki) i znalazłam potwierdzenie wrażenia w opiniach krytyków, którzy nazwali to wyjątkowe dzieło Verdiego "operą o sprawach ostatecznych". Pozdr.

@Marek.zak1 @violetta – no to mamy mały klub, choć ja – Marku – "ogarniam" libretto (jest w tym jakaś zagadka, że kompozytor dostaje skrzydeł dopiero wtedy, gdy libretto jest dostatecznie odlotowe😉). Pozdrawiam.

Ukąszenie sztokholmskie musiało skończyć się źle: wódz Radames – skazany za zdradę – nie skorzystał z pomocnej ręki córki faraona, gdyż kochał zbiegłą Aidę, która jednak wróciła, aby mogli wspólnie zaśpiewać, zamurowani w grobie. (Nieprawda, że AIDA miała otworzyć kanał). Giuseppe Verdi, "Aida"

@Waldemar_Talar_Talar – było, było: Cisza do nadziei się tuli stary pająk to widząc po swojemu się uśmiecha (czyli zabójczo😉) Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar – a nie zawsze chwaliłeś pająki😉

@bazyl_prost – nie nudzą się.

@bazyl_prost – w kapadockich grotach żyli anachoreci.

@bazyl_prost – przejście przez ciemny las czy jaskinię to graniczny moment w baśniach, legendach (w różnych kulturach): bez tego nie ma rozwoju, przezwyciężenia ograniczeń z poprzedniego etapu.

@Annie – Bóg raczy wiedzieć.

Choć się umniejszasz twój bazaltowy uśmiech dopełnia kwadry (Księżycowe morza tworzą bazalty).

@Charismafilos – cenię sobie to "zastanowienie". Pozdr.

– to plus czy minus?

W wyobraźni odwiedzam Brzoskwiniowe Źródło I tylko bardziej wzdycham... Du Fu (712–770) Co byś powiedział Du Fu Na ten krajobraz z tufu? Może byś znalazł ową Dolinę Brzoskwiniową – Przebywszy skalne groty Z różą Świętej Doroty I zebrawszy do trzosu Okruszyny Logosu. Brzoskwiniowe Źródło – w chińskich wierzeniach to kraina spokoju i szczęśliwości, do której prowadzi droga przez tajemniczą jaskinię. Cytat z wiersza "Podróż na północ" w tłum. Małgorzaty Religi.

@Zawierucha7 – puchar do tego kurdesza😉

@bazyl_prost – gile nie pękają

@Konrad Koper – cieszy mnie to🙂

Świetlna huśtawka spadł pomidor – wyskoczył il pomo d'oro

Ognisty refleks zimnego industrialu vis à vis słońca

@_M_arianna_ – trzeci fajny, "siarczysta biel" super (ten "malarz" trochę spoza – może: "jeszcze"). Pozdr.

@Leszczym – well enough😉

@Leszczym – to interesujący tekst, ale przewrotny: bohater ewokuje swoją tęsknotę do bycia niezauważalnym, ale przez sam ten akt popada w sprzeczność z powyższym.