Witalisa

@piąteprzezdziesiąte – @Ajar41 słusznie namawia do "niczego"😉 Pozdr.

Znacie ten szwung rowerzysty: horyzont wzywa go mglisty, na drodze ma ciągle z górki – w obejściach szczekają burki – i czuje ducha konkwisty! Lecz wcale nie był łobuzem i miał odblaskową bluzę, światełka z tyłu i z przodu, a bez żadnego powodu: bęc! – bez biletunazuzel.

@MIROSŁAW C. – my haikowcy inaczej główkujemy: ma być przejrzyście jak w czystym strumieniu. (Metafora skamieliny – trochę nie fair wobec tak bliskich wspomnień bliskich).

@bazyl_prost – skróty myślowe dobre w wierszu😉

@bazyl_prost – gorzej jest (może: "w krąg" – to się kojarzy z ciepłem ludzkim, gdy ludzie się do siebie garną w trudnych warunkach); wykroczenia rytmiczne też się zdarzają, tu może być mniej sylab (moja uwaga była ogólna – reżim rytmiczny jest mobilizujący). Pozdr.

@bazyl_prost – mam to samo😉

@Konrad Koper – do opowiastki?

@Annie – to przez zwiększony odstęp odskoczyła puenta😉 (nie, AI jest schematyczne). Pozdrawiam.

@Zawierucha7 – na Marsie życie? Lepiej we faktorii na orbicie💫

@Annie – traktuję tytuł jako formę zapowiedzi na forum, ale rzeczywiście on coś dodaje (haiku nie ma tytułu ze względu na swą genezę: to pierwsza strofa z pieśni wiązanej, która się usamodzielniła).

@andrew – czuję, że i ja polubię🙂 (jak tamten).

@andrew – dziękuję za drugi wers🙂, ale teraz skonstatowałam, że w czwartym jest błąd rzeczowy: "Panem zostaje"? – jest Panem! Wiesz co? Lepiej rozwinąć w pierwszej strofie obraz ubóstwa, aż do dwóch ostatnich wersów – i wtedy będzie kontrastowe wejście Trzech Króli w drugiej strofie ("cokolwiek" nie łączy się z przeczeniem). Dobrze pamiętam, że był jakiś Twój wiersz o kwiatach i oknie? Pozdrawiam

@Marek.zak1 – czy nie dokładasz cegiełki do tego gmaszyska filmowo-literackiego? W "Lilijach" była puenta.

@andrew – bynajmniej nie zniechęcam do rymowania, ale tam jest koszmarny błąd: przecież chodziło o "nie wypada", więc "nie przystoi".

@APM Odpowiem: on zbierał łzy biedaków, którym pomagał – i z tym darem zdążył na Kalwarię (dziś znowu mnie wzruszyła ta opowiastka).

@andrew!!! – za taki rym, jak 2 i 4 musisz oberwać.

@Tectosmith – och, będę się delektować tym komplementem bez pamięci🙂 Trafiłeś w 10 – bez zachwytu nie ma haiku.

@Tectosmith – ależ ja przyjęłam Twój odbiór bez pretensji. Prostota w haiku to wręcz obowiązek. Mistrz Bashō, zapytany przez uczniów, co myśli o wymaganej w jego szkole lekkości (karumi) wiersza, porównał ją do przejrzystości płytkiego, czystego potoku, płynącego po piaszczystym dnie. (Ja zresztą nazywam swoje "haiku" miniaturami, bo nie trzymam się ściśle reguł).

@Tectosmith – do mnie również, ale prostota nie kłóci się z "erudycją".

@Piotr Samborski Rozbrajasz mnie łagodnością – z tym "eufemizmem" to była szpila. Pewnie, że autor przywiązuje się do swoich pomysłów, ale warto "zważyć" inną opcję. (Niech będzie – ale to pod wpływem lektury niedawno zamieszczonego wiersza Mirosława C.: Nie wył o ratunek). Dobrego dnia.

@Tectosmith – moja uwaga odnosiła się do Twojej uwagi, że prosto🙂

@Tectosmith – inspirowałam się tą genialną – wgładzoną przez wieki – prostotą pieśni pasyjno-wielkanocnych ("Wstał, przeniknął skalne mury / Bóg natury"). Miło, że zajrzałeś.

@Tectosmith – dziękuję za docenienie autentyczności zdarzenia. Pozdrawiam ze swej strony.

@bazyl_prost – klimatyczne (ale zapowiadając senryu, warto wyliczyć sylaby).

@Marek.zak1 – mogą wyrosnąć lilije... "ach, czyjeż to są, czyje?"