Witalisa

@Tectosmith – zaskoczenie, jak się domyślam, w pleonazmie; cóż, domieszka "uczoności" w codzienności pomaga złapać dystans. Również pozdrawiam.

@Tectosmith – spytam, bo to nie jest gramatycznie oczywiste: czy "ona" w szóstej strofie to nadal słona woda? Nasuwają mi się dwa komentarze: poważny i lżejszy (obydwa też w jakimś związku z ilustracją, którą zamieściłeś). 1. Myślę, że przyjaźń jest najlepszą cząstką każdego związku. 2. Można sobie posypać cukru na głowę😉

@Andrzej P. Zajączkowski A taka wersja ujdzie? Chwytliwy wiersz🫠 "Przewieź mnie przez tę wodę, Dobry człowieku". "Jeśli masz grosz w kieszeni, Czemu nie – wskakuj". "O tak, mam grosz w kieszeni I błękit w oku; Więc przewieź mnie przez wodę, Dobry człowieku". "Wejdź więc do mej łódeczki, Błękit czy tam czerń, Dla pełnej sakieweczki Płyń, łódeczko, płyń".

@bazyl_prost – zwykłe niezwykłe...

@Lenore Grey poems – chyba liczysz "w" jako sylabę (a wymawiamy "wdło-); ale jest klimat – może też włącza się skojarzenie z topową miniaturą mistrza Bashô: Wokół tak cicho – stapia się z litą skałą wołanie cykad (tłum. Agnieszka Żuławska-Umeda)

Na Anioł Pański przeniknął szare chmury słoneczny krążek

@Czarek Płatak – fajna zabawa kolorem i brzmieniem (ten "ziąb" na początku można by pominąć, są jeszcze dwa😉)

Mój nowy czajnik w kropki przemawia kolorami gdy robi się gorąco wysypka łapie barwy wprawdzie gwizdek nie działa ale gwiżdżę ja na to szczerze mówiąc, to nawet popełniłby pleonazm

@Moondog – poetycko kombinuje ten w kącie😉

@Robert Witold Gorzkowski – to jest jak obrazek świętego: naiwna kreska, atrybuty od czapy, ale w sumie wiarygodne (no i jest skrzydło)😉

@Leszczym – ale mniej uciekasz w zawijasy słowne, fajnie.

@Witalisa – miło, że się spotkaliśmy w tym kuchennym klimacie (ja też mniej teraz przeglądam)🫡

@Annna2 – ściśle za Talmudem: kto ratuje jedno życie... Ale dziecko ma swoją rolę w tej paraleli, bo życie pisze i takie przedłużenia scen balkonowych. Pozdr.

@Wiesław J.K. – i dalsze perypetie, po których "łza znad planety spada i groby przecieka"; ale i tu, przyznasz, dramatyczne role (ten, który pochwycił, sam podszedł i wyciągnął ręce). Pozdrawiam🫡

Ładnych parę lat temu paliło się mieszkanie w bloku; zapadł już wieczór wyły syreny i ten jęk tłumu – słychać było aż o dwa kilometry wyrzucono z balkonu becik z dzieckiem... ktoś złapał

Strąciłam łokciem pusty czajnik – odpadła rączka i co teraz z herbatą woda z garnka nie taka ale nie ma nieszczęścia drutując czajnik widzę że uchwyt słabo trzymał uszło mi to na sucho

@Leszczym – kłaniam się do tych braw🙂

@Andrzej P. Zajączkowski – najlepsza metoda: powiedzieć na głos🙂

@Jacek_Suchowicz @Andrzej P. Zajączkowski – też medytowałam nad tym wersem, ale dopiero teraz (pod wpływem Waszej wymiany myśli) znajduję gotowe ujęcie: (oczywiście musi być: wspomnienie). Pozdr.

@Andrzej P. Zajączkowski – subtelna treść, lekka forma.

@Stracony Któryś wódz indiański powiedział, że bez zwierząt bylibyśmy straszliwie samotni – tak, taki widok porusza.

Przez drogę bez lotnych piór gnał kuropatewek sznur, a może to przepiórki – sierpniowe porcjunkulki. Słowo na dziś powtórzę: pragnij tego, co w górze; a wśród chmurek bielutkich takiż półksiężyc utkwił. Ośmiowersowe lüshi, chiński klasyk, zawsze rymowany, 5 lub 7 sylab (czterowiersz w tym stylu to jueju).

@bazyl_prost – bozony się wymykają.

@Waldemar_Talar_Talar – raczej "podeszwy" ("cholewki" się smali).