Witalisa

@janofor – to, co się definiuje jako zaburzenia charakteru (w zaburzeniach o różnym charakterze), ma swoje wybitne aspekty; czułe ujęcie zagadnienia. Pozdr.

@Charismafilos – Yes!

@Charismafilos – przeoczyłeś coś w takcie...

@Charismafilos – jest klimat, ale trochę za dużo słów😉 (łza zawsze z oka). Pozdr.

Kawałek filmu drogi Warcząca ciężarówka Zostawia tuman kurzu Gdyby tam stał Indianin Mógłby w nią rzucić dzidą Nie, z dzidą to był Masaj Mógłby cię trafić w oko Gdyby zechciał, tumanie

@Rrr – ciekawe operacje na języku (zmawiane miraże – świetna zbitka). Pozdr.

– zgrabniutkie🙂

@Stracony – ciekawa koncepcja: czy można być męczennikiem poezji (nawet przez duże "P")?

@Nata_Kruk – pozdrawiam również

@Nata_Kruk – mylisz się co do oczu: Oślepił go twych oczu blask Milczałaś kolorowo

@Benjamin Artur – dzień niepodobny do nocy... tramontate, stelle!

@APM – skręciło się to w twister słowny, fajnie. Pozdr.

@Benjamin Artur – odjazdowy wierszyk😉, można by jeszcze dodać gazu... (Na początek może: Zacząłem wiersz).

@hollow man – niektórzy nie trawią tzw. ekonomii języka (pojęcia są plastyczne jak ciasto😉)

@bazyl_prost @hollow man – a z przysłowiem: zjeść ciastko i mieć ciastko?

@Andrzej P. Zajączkowski – no tak, było wcześniej "lecz"; a może: I tylko niebo jest niebem.

– myślę, że tłumacząc tę konstrukcję, trzeba jednak w drugim wersie wyartykułować stwierdzenie: Lecz wiem...

– dodałabym: lokalna przestrzeń; doczytałam, że ten typ przedstawienia Odkupiciela najbardziej wrósł w polską tradycję ludową (którą żywo odczuwamy, co cieszy).

@Nata_Kruk – w moim odczycie tytuł z rzeczownikiem w l. mn. ma funkcję zbiorczą: ujmuje przedstawione poetycko przykłady działania wody, która tak czy inaczej tworzy rozlewisko. Pozdr.

@Poet Ka – szacunek dla tradycji, ale idea żywotna.

@Charismafilos – właściwie korzystam z gotowej symboliki: u stóp Frasobliwego często umieszczano czaszkę (którą żołnierze wydobyli, wkopując krzyż).

Gdzie rozstajne drogi chłodna mgła spowija, Przysiadła na chwilę Święta Turbacyja; Patrzy na ścierniska i zorane niwy, Dłonią głowę wspiera w geście frasobliwym. Byłem u was, ludzie, nie witany chlebem, Jak mam teraz jednać waszą ziemię z Niebem? Kości już rzucone o suknię nieszytą. Z czaszki Adamowej niech wam wzrośnie żyto. [Pierwotne znaczenie słowa żyto – 'to, co daje życie', 'pożywienie'.]

– a poezja przysiadła niezauważenie...

pięćdziesiąt dwa wagony dziesiąty był zielony żółty trzydziesty pierwszy czy to temat do wierszy? ktoś w ubraniu czerwonym podał list przewozowy konduktor bez humoru nie przyznam mu koloru marynarka niebieska wysiadła (ale męska) kasztanowiec różowy a mój rower groszkowy

@obywatel – treść tej uwagi interesująca, ale język niemożliwy, trzeba by jednak oswajać (uwaga ogólna, oczywiście). @JWF – w 3. wersie jest wolna sylaba (może na pet?)😉