huzarc

@tie-break jesteśmy tym wszystkim, czym byli nasi protoplaści, a jednak od nich różni.

@Berenika97 Bardzo piękna liryka, o obecności, o bliskości, o czułości.

Nie ma przeszłości i przyszłości, tylko zapis i kanał dla wektorów. Nie ma przemijania. Jesteśmy my, uwikłani w linie, kształty i proporcje, we wrażenie przepływu. Czas jest obok - inny. Dziś sadzę ziarno na skwerze pod blokiem. Obrodzi wysoko w noc mego życia. I spłonie tkanką kolejnych wcieleń, fioletowym listowiem w umierającej czerwieni gasnącego Słońca. Gdy po człowieku zostaną tylko niezrozumiane napisy, wytrawione laserem rozpaczy odwiecznego pytania, pozostanie światło rozpadu, ono rozszczepi i rozsieje kwantowy wzorzec wśród splątań, których nigdy nie nazwiemy. Wieczność okaże się być bez znaczenia.

@KOBIETA a przegląd jest i ubezpieczenie ;)?

@hollow man Jest nastrojowo:)

@Omagamoga Ciekawa zabawa brzmieniem, przekąsem a zarazem studium języka rozciągającego się między symbolem, a znaczeniem. To co pęka w tej asymetrii jest nerwem naszego poznania rzeczywistości.

@infelia i szukanie noża w nowy rok… takie życie i śmierć.

@Robert Witold Gorzkowski Pięknie wybrzmiały w tym wierszu słowa ożenione z poezją, która jest muzyką bez dźwięku.

@Tectosmith Dlatego kanonada, zamiast fajerwerków na koniec roku:) Pozdrawiam

Zapomnieliście zabijać, więc zabiją was nocą na śniegu. Psy znaczą dla was więcej niż dzieci, więc wilki prowadzić was będą na smyczy i w obroży. Gardzicie pracą kapiącą znojem, więc zostaniecie niewolnikami bez korzeni kwitnących w dłoni. Brzydzicie się mięsem, więc zostaniecie tylko bezglutenowym nawozem. Chcecie różnorodności kanonicznie poprawnej, lecz kończy się ona dogmatem jednorodności w umysłowej próżni. Wierzycie w naukę, ale zamykacie szkoły, gdzie jeszcze uczono wątpić i pisać wiersze. Podróżujecie bez geografii, pamiętacie bez historii, mówicie bez składni, liczycie bez liczb. ostatnie pokolenie.

@truesirex Dużo nagromadzonych obrazów sprawnie rysujących realny psychologizm egzystencji zaczepionej o przedmioty, skondensowanej do nich, ograniczonej i zdeterminowanej przez nie, wyjaśniającej siebie przez nie. Znakomite.

@KOBIETA Orgia w ustach między językiem a podniebieniem, tyleż tu spętanych ze sobą obrazów i zmysłowości, że trzeba oczy zamknąć i delektować się ich smakiem.

@MIROSŁAW C. Wiersz o tym, że trzeba być twardym, aby pozwalać sobie być kruchym i delikatnym… Taki paradoks, ale tym jesteśmy. Wiersz zacny o tym.

@Wochen Ścieżek wiele, ale na każdej trzeba płacić myto:)

@Natuskaa Bardzo piękny finał wiersza.

@Somalija Niezwykle esencjonalnie - jak zawsze:)

@Lenore Grey Śnieżyca jak przemijanie, w nawałnicy śniegu zacierają się kontury, głosy, znaczenia.

@aniat. jak się ma alergię:)

@aniat. Przestrzeń jest nieczuła, ale pamięta - pamięta kształtem… Tak nasunęło się mi na myśl.

@beta_b Czasem nadmiar światła, kolorów zaślepia… a miłość powinna być jak powidok łaskoczący źrenice, a nie gorejąca i wypalająca spojrzenie gwiazda.

@Robert Witold Gorzkowski To się nazywa świąteczne obżarstwo:)@Gosława tak się tylko mówi, a i na emeryturę trzeba zasłużyć;)

@Gosława zawsze można to powołanie odnaleźć;)

@Gosława Mam prawie na żywo, więc mnie nie ciągnie do kina ;)

Polują dyskretnie, kocim spojrzeniem, od góry na szklanej nitce lub rozhuśtani w zawisie. Z sinego podnieba wypatrują zamaskowanego bezruchu w tłumionym oddechu między zębami, zagryzionymi w wargi do martwej krwi, oczekując na przelot w niebyt suchego powietrza. A wy nadal nie wierzycie w rowy przykryte mgłą i ciałami sterczącymi ku nicości. U nas wieczór, pluszowy. Włączamy seans grozy na Netflixie.

@Leszczym Wyspowo może to atrakcyjnie wygląda, a i mądra emigracja jest również w porządku, ale bilanse to trzeba robić całościowo. Prowincję wypełnia pustka, a duże miasta robią się na tyle kosmopolityczne, że wzorcem globalne stłumią lokalność, stłumią przywiązanie do czegokolwiek i wolę budowania czegokolwiek, bo wszędzie jest się tymczasowo. Emigracja też kiedyś się skończy, skoro depopulacja ma zasięg postępujący, a ja mam na co dzień z nią do czynienia w jej mało przyjemnej odsłonie, aby widzieć jej kolorowy charakter. I owi emigranci to pracują na korporacyjny świat - neoniewolnictwa, gdzie dziś kontyngent 100 pracuje w polskiej fabryce a jutro wpakowani w autobus jadą na budowę do Niemiec. A dzieci to można w sumie upaństwowić, takie eksperymenty już były i będą pewnie w imię jakiś równościowych postulatów i w przyszłości;)