huzarc

@jeremy Lubię Częstochowę;) Mam do tego prawo. Ja do układania słów w jaki inny sposób, na jakie mam ochotę. Nigdy pod czyjąś linijkę. Podobnie straszne torsje agresji, aż posunięte do przekleństw, sugerują reakcje obronne przed czymś co wykracza poza hermetyczną strefę komfortu w skurczoną do rejestru kilku chwytów, które mają być prawdą objawioną i credem poetyckiego fundamentalizmu, zarazem maskującej niemoc wykroczenia poza ich jarzmo.

@tie-break nie każdy ptak może być papugą;)

@jeremy Winszuje słownictwa, wyszukane i pewnie naturalne. Klisze obiegowych zachowań pewnie również autobiograficzne.

@tie-break dlaczego, gawrony to piękne ptaki;)

@jeremy Nie jesteś dla mnie koleś to po pierwsze;) po drugie taki z Ciebie krytyk czyjegoś słowa jak twórca własnego… a po trzecie, piszę dla siebie i sprawia mi największą frajdę to, że mogę to robić na przekór i wbrew wszelkiego rodzaju farmazonom, których zazdrość wyraża się najczęściej poprzez wszelkiego rodzaju pozy wyższościowe i maniakalną prowokacyjność. znasz bajkę o liściu?

@tie-break Nie wiedziałem, że mam aż tak potężną moc, aby cokolwiek komuś coś odbierać;) I to jest manipulacja - przypisywanie z góry intencji, których nigdzie nie ma.

@KOBIETA bez przesady, jeszcze mi się skowronek z czymś zrymuje i ktoś się zagotuje;)

@Gosława Aż tyle:) pozdrawiam:)

@KOBIETA no cóż, nim zleca się ponure gawrony, napiszę od siebie:) Ten wiersz bardzo wyraźnie gra na styku sacrum - erotyka - fetysz posłuszeństwa – i robi to całkiem zręcznie, że tak się wyrażę. Całość brzmi jak wyznanie o pragnieniu, które szuka sobie języka w religijnym rytuale. Zmysłowy, ale nie wulgarny, wyważony w ikonografii do jakiej się odnosi.

@Gosława To tekst, który fajnie pokazuje, że czas się zmienia, ale człowiek nie bardzo. W każdej z trzech dat jest ta sama energia, dystansu do siebie, trochę żalu, trochę humoru i autoironii.

@Czarek Płatak To bardzo dobry wiersz- gęsty, jednorodny obrazowo, z ciekawą logiką „rozstania”, które w ogóle nie jest nazwane wprost, tylko przechodzi przez symbole w - śnieg, psy, krew i ślady saren.

@jeremy jak widzisz demony I wierzysz w egzorcyzmy, to zalecane są inne, bardziej horyzontalne pozycje.

@jeremy to wstań z kolan;)

W naszym raju Nie rodzą się dzieci Jesteśmy bardzo higieniczni Są psy i koty Będą roboty W kinie jest film o długowieczności I zwiastun nieśmiertelności Przez zadyszkę Nie idziemy na seans Skórna choroba czucia Od braku światła Co to jest Badania trwają

@poetaxyz To jest ciekawy wiersz z wyraźnym klimatem, w którym ciało ujawnia się jako ontologicznie obce, okaleczone, a człowieczeństwo jako coś zafałszowanego, jako pasożyt, który się wciela w nasz obraz siebie. Emocjonalnie to działa.

@Berenika97 Lubię rymowanie, bo wbrew pozorom - dyscyplina ma sens, ma urok i bywa przełamaniem w tym świecie zalepionym w swoich obsesjach i konwencjach.

@KOBIETA Nie lubimy przemocy;)

@Omagamoga Kot Schrödingera przyniósł zamiast myszy:)

@KOBIETA Kwestia adaptacji;) no ale nie będę nic diagnozować, na tym się nie znam, są tacy co się znają na wszystkim, więc nie można im przeszkadzać.

@KOBIETA gdzie zamarłaś;)?

@KOBIETA od czego;)

@KOBIETA Są tu tacy i owacy;) I uważaj, podłoga zimna, można wilka złapać;)

@Omagamoga Będzie zaraz lament nad literówką;) A wiersz- jak poetyckie malowanie wektorami fizyki kwantowej, która niesie sens i rozkrzewia się fotonami w polu rzeczywistości.

@KOBIETA Nie wiem, czy można jeszcze chwalić, bo teraz w dobrym tonie, jest zupełnie coś innego. Ale miało ciało, co chciało;) Ale, że tak brutalnie;)

@Robert Witold Gorzkowski Zrobiło się nostalgicznie i mitologicznie zarazem. Kiedyś zacząłem tworzyć alternatywne dzieje rodu Sobieskich, pozwalając fantazji na wyprostowanie kilku zakrętów dziejowych za panowanie Króla Jana, który chyba jako ostatni mógł Sarmacką Rzeczpospolitą wprowadzić w zupełnie inny wiek XVIII, w jakim zaczęła się współczesność, jaką była… co zacząłem to dokończę na emeryturze:) Dzięki za ten tekst:)