Lahaj

@corival czytasz mi w myślach :)

@error_erros tak, wkurw musi mieć ujście. To ja dziękuję, ze przyjąłeś;)

Świadomość kosmosu ten fetysz — weź se w pozycji lotosu latami na matach tatami z zamkniętymi oczami siedziałaś. W wyobrażonym niebie nie znalazłaś siebie mnie, tym bardziej. Dziś cała drżysz, gdy na sygnale przez Twoje bramki przejeżdżam. Jeden spazm drugi spazm skurcz tu tam, to orgazm — nie miłość. Dłonie i usta w interludium. Kawior się marnuje. Nawet wiersz zły zły wiersz zrobi mi lepiej niż Ty — podziękuję. Czytasz Hatalską — wow! że odbiór może kształtować nadawcę. Odpowiem — nie w tym przypadku. To mnie uwalnia od poczucia winy za życie obok Ciebie. Naszą córkę też weź se bez niej nie dasz rady.

@Pan Ropuch i ja tak myślę, jeśli podróż trwa wystarczająco długo wszystko jest możliwe. Ja mam pragnienie celu, drogę widzę wyraźniej błądzenie dla błądzenia postrzegam jako stratę czasu. Jak wiesz pisanie u mnie jest rodzajem autopsychoanalizy. Duzo się zmieniło od czasów Agenta Smitha ale jest mi bardzo miło, ze pamiętasz. Pozdrawiam serdecznie. ps. Pisząc o błądzeniu mam na myśli włóczenie się, coś jak bohaterowie książki „Włóczędzy dharmy” J.Kerouac’a, ale „W drodze” tez jest o tym samym. Po prostu pewne przekonania czasem zamieniamy na inne. Lub tez nie :)

@tetu Dziękuje bardzo za tak miłe słowa, jako autor tylko do nich aspiruję. Niemniej jednak chyba nie zasłużyłem. Wielkie dzięki, potraktuję Twoje słowa jako dobry omen. @jaguar dziękuję za lekturę @dach dziękuję, masz rację. Sam nic nie mogę. Jeszcze raz dziękuję i przepraszam za wyniesione wrażenia z lektury. Pozdrawiam

@valeria nie zmarznij, ja właśnie napaliłem w piecu i wchodzę do sauny. Nago jak zwykle.

@valeria seksownie… i tak sama w tym kimonie… z tych filizaneczek… do snu… nago?

@Anna_Sendor Hmm ciekawy wiersz jest w nim beztroska nieświadomego dzieciństwa i zapowiedź nieuchronnego mroku wieku męskiego klęskiego. Ale tez widzę cień szansy jeśli tylko peel wykaże sie sprytem i zmysłem obserwacji być może pokona trudności. Pozdro

@[email protected] kto gra w karty ten ma łeb obdarty;)

@Lidia Maria Concertina

Marcjannie mógłbym nawijać o urazach żalach mógłbym gniew spuścić ze smyczy mógłbym poczuć schadenfreude albo weltschmerz ulec nałogom — to łatwe ale wolę poezję tu nie ma ograniczeń wszystko dozwolone również napisać zły wiersz mógłbym nie czuć nic i niczego nie pragnąć oddając się medytacji czy innej sztuczce przebóstwiać swój umysł w jednej chwili być głupcem i mędrcem ale wolę poezję w niej widzę punkt zwrotny w moim życiu jasną stronę — szczerość mógłbym szukać potwierdzenia własnej wartości wszak nigdy dość pewności siebie dominować poniżać sprzedawać kupować dbać o to co nietrwałe przedkładać seks nad miłość wygodę nad poświęcenie ale odpuszczam nie szukam mam znalazłem to na czym naprawdę skupić się warto to droga do domu

@Dag tak, prawdziwa wolność nie ma ceny. Warta jest najbardziej zaawansowanych poświęceń łącznie z utratą życia. Pozdrawiam Dag

sobą zachwycony zbyt często będąc — upadam i pełznąc w brudzie do prawdy od poniedziałku do piątku doświadczam poniżenia by w sobotę u wrót Twoich wstać z kolan zajrzeć w oczy Twoje w niedzielę lecz stojąc prosto znów łatwo pomylić hoc est corpus z hokus pokus

Wyszło zabawnie, pułapki kulturowe są tragikomiczne. Coś jak w filmach Alexandra Payne’a.

@Justyna Adamczewska ratownicy i fizjoterapeuci są bardzo bardzo potrzebni jeśli coś ma sens to tylko to pozdro

@Justyna Adamczewska długa historia

@beta_b spoko kabaretowy potencjał

@valeria To wszystko jest kwestią priorytetów. Kukuczka miał dzieci. Ciekawi mnie czy Jezus mógł mieć, miał? …gospodarowania czasem. Oczywiście, ze dziecko poczeka ale czy powinno? Moim zdaniem nie. Całe szczęście, ze nie ja przesuwam koła historii;)

ostatni będą pierwszymi a pierwsi ostatnimi co tam że wystrzelili cię w kosmos jak z procy a trafić do celu nie było łatwo słowo Boże ma wszak pierwszeństwo zesrałeś się w imię Pana nie raz ale misja trwa dopóki On czuwa twoje dziecko w łonie twojej ukochanej żony poczeka będąc na misji wdychałeś to co oni piłeś i jadłeś jak oni mówiłeś ich językiem wybuchy wesołości biorąc za dobra monetę by dać pozór braterstwa pracowałeś ramię w ramię doprawdy dałbyś się przypiec a może nawet ukrzyżować żałowałeś że są tacy mili ty samolubny dupku o włos od zdrady zdradą na wskroś przeżarty chciałeś zostać miłośnikiem Pana w kosmosie pierwszym niestety przed tobą byli tu inni z większym ego

Dziękuję za reakcje i za czytanie. Pozdrawiam

przez kojący łoskot fal przebijają się radosne pokrzykiwania dzieci wiecznie zatroskane matki leżą w stronę słońca wysmarowane kremami i pozwalają ojcom wejść w rolę ja moja żona i córka pierwszy raz od długiego czasu na wakacjach jesteśmy razem jest cudownie nie sprzeczamy się o byle co kopię dołki w mokrym piasku budujemy zamek i fosę dziewczyny idą na siku mija zbyt długa chwila zaczynam się niepokoić pakuję klamoty i z rosnącym napięciem wracam do pensjonatu w którym się zatrzymaliśmy pytam gospodynię czy widziała moją żonę i córkę ona patrzy na mnie dziwnie i mówi ale pan przyjechał sam

nie ma nie było na zdjęciu nie było na ślubie nie było w szpitalu nie było wtedy w samochodzie nie było na pogrzebie nie było nigdy — nie było a teraz — ni stąd ni zowąd — jestem mały włos zdolny dzielić na czworo czuję i chcę a może przez chwilę nawet mogę być jak jakiś człowiek może mąż serfuję po zakamarkach systemu burząc szeregi wzorcowych rozwiązań dotykiem wzbudzam sieć zmysłowych uwarunkowań próbuję się przebić przez immunologiczne bariery mutuję z wiarą i nadzieją otwieram się na to co może nas unieść jak arka Noego napotykam opór zabezpieczeń mnie nie ma

Mogą, bo usytuowanie poczucia sensu może być osobnicze, co więcej tak zazwyczaj jest. I ten rozdźwięk pomiędzy sensem przetrwania gatunku a celami osobniczymi wydaje się najbardziej dramatyczny. Nie fajnie jest gdy ktoś mówi ci co masz robić. W tym przypadku popęd. Słusznie twierdzisz ze to tak jakby Nie wiem czy to kwestia dojrzałości… może Pozdrawiam

przychodzi kiedy jestem wylogowany pozostawia ślad zapach gdy wracam wiem że była samo to że wiem że była powoduje bezsensowną gotowość mojego ciała do natychmiastowej i gwałtownej erekcji prokreacji drzewa wywracają liście chrząszcze łoskoczą skrzydłami woda ociera łuski ryb wokół wszystko mówi do mnie prastarym kodem źródłowym długo nie mogę zebrać myśli aby napisać ten wiersz

Więcej takich