Lahaj

@valeria dokładnie nie można zmarnować ni chwili:) Byłem harcerzem. Miło wspominam. Ale to co innego;) Nie wiem co więcej napisać… pozdro

zczerniały Kaju lśniąca Gerdo mówcie do mnie czule czulej w głuchej ciszy niech eksploduje słowo kochać królowo śniegu zły czarodzieju lewiatanie matko ojcze ojczyzno oddajcie mi bliskość chcę przytulać się w realu mając gdzieś mity idee teorie systemy hierarchie nagrody kary naturo z powrotem weź mnie proszę gdzieś musi być wzgardzony raj a w nim moje plemię pójdę w las niech szelest liści szum traw szmer strumieni wskaże drogę niech dobry deszcz wypłucze z twardego serca z niewidzących oczu lodowe cząstki ego

@Leszczym bardzo intensywny wiersz, bardzo mi się podoba. Czasy jak czasy. W każdych czasach jest wystarczająco powodów żeby zwariować jak również tyle samo żeby tego nie robić. To jest trudniejsze wymaga wysiłku, uważności, skupienia na drugim. Polecam te drogę bo daje jako takie poczucie kontroli. Oczywiście w chuj złudne ;) pozdro

@tetu wow! Za dużo za dużo znaczeń ale generalnie olśniewa. ja ostatnio wsłuchuję się w znaczenia ciszy. W twoim wierszu widzę dużo nadmiaru. Podziwiam ale meczy mnie nadmiar. To tylko taka wrazeniowka. Pozdro

@opal to jest jeszcze inaczej. Bo one otarły się o smierć. A ja niejako przy nich tez trochę.

@valeria @beta_b Mam takie alt wyobrażenie w którym nic się nie zmieniło córka żyje żona żyje nic się nie zmieniło. Lub tez na odwrót zostałem sam a wyobrażam sobie ze są wciąż przy mnie. Co jest rzeczywiste? Jest to jedna warstwa. Druga to rzeczywiście ta w której córka ucieka w świat cyfrowy dalej i dalej aż do zupełnego zatracenia. pozdro

gdy zdejmuję hełm vr spada na mnie nagle świadomość tu i teraz przez dłuższy czas nie mogę złapać tchu nie mogę opanować drżenia rąk i mięśni twarzy siedząc w fotelu córki której w tej rzeczywistości już nie ma na kolanach ściskam jej ulubionego misia z wielką dziurą w głowie jesteśmy do siebie podobni

@Pan Ropuch boimy się niewiedzy. Każda wiedźma spotkała kiedyś dadyla i teraz wszędzie widzi dadyli. Do ogarnięcia. Pozdro

@opal dziękuję:), myślałem ze znowu coś jest nieczytelne, lub nazbyt zagmatwane. Pozdro

jesteś we mnie nowo odkrytym obiektem miłości własnej krążysz w dzień i w nocy bezustannie się rozpychasz miejsca dla mnie brak wiem że można odmienić losy tej gry muszę tylko pokochać ciebie w sobie nie uciekaj mamusiu

@Natalka16 nie przywiązujmy się tak bardzo do porządku bo to grozi manią;)

@Natalka16

@iwonaroma ciekawe, ze rozumienie przeciwstawiasz zachwytowi to dało mi do myślenia

@Marsjanin za dwie pierwsze strofy ukłony trzecia odstaje

@iwonaroma namiastki królują, łatwiej monetyzowac przepływy. Milosc to wolność a tego nie sposób kontrolować. Pozdro

Dostajesz to co dajesz więc nie wątpię ze to czego chcesz spotka Ciebie :)) pozdro @jan_komułzykant tak, masturbacja dobrze to ująłeś.

pod zmiennym ajpi za fajerłolem z wymyślnym nikiem chronionym bardzo trudnym hasłem stoimy nadzy w strugach zacinających danych dopaminamy się miłości dostając w zamian serduszka lajki a jeszcze częściej hejt czy zasługujemy na coś więcej?

@valeria dziękuje, jest czego. Po jednym apetyt rośnie.

@valeria mam jedno o ile wiem, córeczkę:)

@valeria a Ty masz już dzieci?

@dach całkiem spoko z tymze nie umiem sobie wyobrazić wieloryba który się z boku na bok przewraca chyba ze w wodzie takie fikołki. Pozdro

@valeria u kogo:)?

Jako autor odnoszę niejasne wrażenie ze to może być wiersz o tym jak bardzo potrzebujemy prostych wzruszeń odartych z wszelkich kulturowych kontekstów. Ale do końca nie jestem pewien, bo również jest to być może o poczuciu śmiertelności a co za tym idzie napluciu w twarz śmierci poprzez rozród. Tak czy siak miłego dnia serdecznie pozdro

uniesień zbyt wiele odniesień niesie mnie w odmęt mątw myśli kulturę fal licznych fal przypływ memi mnie stracą w raj urojony sił zrywem ostatnim jaźni pleniem ociekam w głąb siebie

@Natalka16 dane będą nam dane i zabrane;) @valeria francuska?:))