duszka

...a więc zaczyna sie dotykiem miłości.., i jej wewnętrznym drgnieniem. To piękne :)

Rzeczywiście, tylko ta rada jest dobra, która odkrywa to, co w nas jest zapisane, a czego nie potrafilismy jeszcze odczytać... Wtedy nie gubimy własnej drogi, a ją znowu znajdujemy. Tak myślę :) Pozdrawiam.

To przepiękne, jak w Twoim wierszu otwiera się nieskończoność odczuwanej miłości, jak okno na wieczność... Pozdrawiam :)

Tak, potrafi być światłem i nadzieją... Niech nimi będzie :) Bardzo delikatnie piszesz ostatnio i na subtelne tematy. Bardzo to lubię :) Pozdrawiam

Tak, szczere aż do bólu i jednoczesnie przepiękne... W niezwykły sposób wzruszasz swoją poezją, Iwo. Jest w Tobie miłość. Dziękuję Ci i pozdrawiam :)

@error_erros @Pan Ropuch serdeczne, świąteczne podziękowania dla Was! :) :)

@error_erros Intrygujący tytuł, a razem z nim i wiersz... Zastanawiam sie, czy tylko poezja jest z głodu (miłości? prawdy?), czy może róźne jego rodzaje napędzają całe nasze życie... Pozdrawiam :)

Zgoda na smutek to uśmiech przez łzy... Pięknie. Pozdrawiam :)

Te marzenia i piękne wspomnienia brzmia dla mnie, jak bezpiecznie ukryty, najcenniejszy skarb... Czy też przed samym sobą..? Serdecznie pozdrawiam :)

Świat dzicka jest chyba nie tylko bardziej kolorowy, ale też prawdziwszy od swiata dorosłych, dlatego tak ważne sa jego wspomnienia... Pozdrawiam i życzę Ci kolorowych Swiąt :)

Twój komentarz wzbogacił mnie i mój wiersz - dziękuję, Radosławie :) A życzenia świąteczne są piękne i w całości je odwzajemniam :)

Zastanowię się nad tym podziałem tekstu, Nato, ale "nie" w tytule jest potrzebne, bo jednak zaprzeczam temu, że "nic sie nie może". Dziękuję Ci za poświęcona uwagę :) Pozdrawiam świątecznie! Dziękuję, Michail, i radosnych świąt :) @opal @huzarc Serdecznie Wam dziękuję i ślę świąteczne zyczenia :) :)

Podoba mi się Twoja wskazówka - skorzystam z niej, bo czułam, ze w tym miejscu wiersza brakuje jakiegoś słowa, może własnie tego :) Dziękuję Ci i pozdrawiam świątecznie! @Gosława @beta_b @Leszczym @GrumpyElf Cieszą mnie Wasze miłe odwiedziny :) Dziękuje za nie i pozdrawiam Was świątecznie!

Chyba tak... Świadomość nadchodzacego i nieuniknionego końca tego, co nas obciąża.., zwycięstwa miłości (pokory) nad nimi... Tak bym chyba to nazwała :) Dziekuję Ci za tę myśl oraz życzenia i również dobrych Swiąt :)

Czytałam :) I spontanicznie zareagowłam tym wierszem :) Dziękuję Wam!

że w zmęczeniu nic się nie może w chorobie nawet w godzinie czarnej rozpaczy jest tylko trochę inaczej - pokorniej

Twój wiersz nie degraduje go, lecz pomaga ustawić go na właściwym miejscu w porządku wartości. I to mi sie podoba :) Pozdrawiam!

Zwięzły, szczery i piękny, i dlatego pełen udzielającej się mocy... Dziękuję :) I pozdrawiam

Tak, wiara nie jest linia prostą lecz falą.., ale taką, która wznosi się coraz wyżej, jesli w tym falowaniu wytrwamy :) Pozdrawiam.

Tak, powstrzymać się i nie wyprzedzać życia, a więc je kochać :) Pozdrawiam!

@Iwa-Iwa "nadszedł czas na szacunek do samej siebie" - tak, to też wiosna :) I naprawdę piękny wiersz. Pozdrawiam :)

Tak, krzyże czy skrzyżowania są różne... Bardzo ciekawe spostrzeżenie. Dziękuję Ci za nie i za miłe słowa :) Pozdrawiam!

Bardzo podoba mi się tytuł i według mnie świetnie streszcza przekaz, który też do mnie żywo przemawia :) Tylko jedna małutka poprawka: zamiast "mniej" w pierwszej zwrotce powinno być chyba "miej", prawda?

Dla mnie w poezji, w pięknie tego wiersza odzywa się miłość.., a więc chyba jeszcze nie przeminęła, jedynie zmieniła swoją formę i swój wyraz. Pozdrawiam :)

To one mną władają, Grzegorzu :) I mam nadzieję, że jednak mnie wszystkie nie opuszczą, bo je kocham :) Dziękuję Ci i pozdrawiam!