Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

duszka

Mecenasi
  • Postów

    4 215
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    21

Treść opublikowana przez duszka

  1. Życze PL-owi, żeby ta "choroba" z czasem zamieniła się w miłość, bo ona jest dla obojga życiodajna :) Pozdrawiam!
  2. Pod osłoną nocy króluje w nas miłość... Piękne :) Pozdrawiam :)
  3. Miłość upodabnia nas do dzieci i przez to uszczęsliwia... Pięknie :)
  4. @Lily Hamon Miło mi :) Pozdrawiam!
  5. To radość dla mnie Waldemarze :) Serdecznie Cię pozdrawiam! Dziękuję Ci za życzliwe przemyslenia, Nato, wczuje się w nie :) Pozdrawiam! @Pan Ropuch @Radosław Dziekuję Wam za serca i pozdrawiam miło! :) :)
  6. Taka noc wypełniona delikatną nadzieją na piękno jutra jest na pewno dobra :) Pozdrawiam Cię, Iwa i dziekuję za życzenia!
  7. "Wielka Matka" i "Ognisty ogrodnik"... Tak, oni nie sa przeciwnikami, a przetrwanie nie jest ich wojną... Piękne, głebokie spojrzenie - sercem :) Pozdrawiam.
  8. Tak :) A przedtem moje otwarcie sie na jej dotyk. Cieszę się, że i Ty go pczułaś :) Pozdrawiam! Dziękuję, że go zabrałaś :) I serdecznie pozdrawiam! Ja teraz też - szeroko :)) Pozdrawiam! @GrumpyElf @Michał_78 @Gosława Podziękowania i pozdrowienia dla Was! :) :) :)
  9. a Ty zamykasz delikatnie moje rany dławisz lęk i nie pragnę więcej wiem, że teraz znajdę wszędzie i dosięgnę nagle szczęście
  10. Tak, to prawda.., i myślę, że to może nadmierny lęk przed życiem (śmiercią?) powoduje... Dziękuję, i uściski dla Ciebie, Dag :)
  11. Napisz wiersz do końca - wtedy się znajdzie. Piszę z doświadczenia :) Pozdrawiam.
  12. Tak, niech nas krok po kroku, dzień po dniu prowadzi do odpowiedzi, której tak pragniemy, pozwala ją coraz wyraźniej i pełniej uslyszeć... Wtedy zamienia się w dar. Pozdrawiam :)
  13. W tej niecierpliwości wyczuwam też radosne oczekiwanie. Wierzę , że ono przyspieszy jej przyjście :) Pozdrawiam.
  14. Przkonałaś mnie :) Dziękuję Ci za życzliwe i uważne spojrzenie na tekst i pozdrawiam! @Marcin Krzysica Miło mi :) Pozdrawiam!
  15. Dziekuję Ci, Leszczym - za pochwałę i poparcie wypowiedzi, przez co wzmacnia sie we mnie samej :) Pozdrawiam! Tak, ważny, i doświadczenie tego jeszcze bardziej... Cieszę sie, że podzielasz to ze mną :) Pozdrawiam! I ja się teraz uśmiecham - z wdzięcznością :) Dziekuję, Waldemarze! @Michał Krajewski @opal @dot. Serdecznie Wam dziękuję za czytanie i serduszka! :) :) :)
  16. być tylko dzieckiem na zawsze bożym nie mieć nic w dłoni - rozdawać wszędzie aż serce
  17. Myśle, że w tym wierszu szczególnie wyraźnie i jednoczesnie z lekkościa wydobyłaś swoj styl.., siebie :) Pozdrawiam.
  18. @iwonaroma @lena2_ Bardzo Wam dziękuję za wsparcie - jest takie cenne! I serdecznie pozdrawiam :) :) @Michał Krajewski @Lily Hamon Dziekuję Wam i pozdrawiam serdecznie!
  19. Zauważyłes to, co i mnie nieco zastanawiało, Radosławie :) Te dwa słowa obok siebie trochę się kłócą, ale jednak zabrać mnie można tez komuś lub czemuś (jakiemuś miejscu), a lęk zabiera mnie - mnie, i nie znalazłam innego sfrmułowania, które mogłoby to wyrazić... Ostatnio dopuszczam małe "kłótnie" w moich wierszach, odkryłam, że też mają swoje działanie i sens :) Dziękuję Ci za życzliwą uwagę i pozdrawiam!
  20. Odkrywasz przed nami niezwykle subtelną, dla wielu z nas niewidoczną rzeczywistość... To wewnętrznie koi i uspokaja. Z wdzięcznością Cię pozdrawiam, Waldemarze :)
  21. To i ja się cieszę razem z Tobą :) Pozdrawiam!
  22. A ja jednak mogę z własnego doświadczania z przekonaniem powiedzieć : witanie świata to cud, i że nie wszystko sobie zawdzięczamy, dlatego jest w co wierzyć oprócz w siebie :) Pozdrawiam!
  23. @huzarc @Gabrys @Dag @emwoo @Antoine W @[email protected] Serdecznie dziekuję i jestem wdzięczna każdemu z Was za piękne i szczere komentarze - każdy z nich mnie wruszył i umocnił! :) Pozdrawiam tez każdego z Was i życzę każdemu jak najwięcej wolności od lęku i innych (jak to trafnie nazwał @Antoine W) - "złodziei dusz". @Julia Álvarez @error_erros @GrumpyElf @Leszczym dziękuję Wam za czytanie i serduszka - cieszą mnie :) Pozdrawiam!
  24. i będę nie ukradnie mi mnie lęk tym razem nie bo korzenie mam zbyt głębokie i serce zbyt lekkie bo jesteś
  25. Tak, mozna z miłości oddac zycie, ale nie staje się nikim... Tak czuję. Jakby odczuwana miłość, ta prawdziwa miłość czyniła człowieka nieśmiertelnym... Wzruszający, bardzo bezpośredni wiersz. Pozdrawiam :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...