Marek.zak1

Pięknie to napisałaś, bardzo osobiście. Jako tata, czytam "drogi tato", ale każdy ma inaczej. Pozdrawiam.

Ciekawe i nowatorskie z tą sukienką, która uwiera i ciąży, za to nie chroni przed chłodem, wiatrem. Uszyta jest z tego, co napisałaś, ale także z transparentności, kompleksów, odrzucenia i utraconych nadziei. Może pisałem o piosence Mr Cellophane z musicalu Chicago, polecam w temacie. Pozdrawiam serdecznie.

-Mistrzu, o przemijaniu kilka słów nam powiedz. -Wszystko, co żyje musi być z naturą w zgodzie, ma swój czas, przeżywając dobre i złe chwile, my całe lata, inni dnie, tak, jak motyle.

Bardzo poruszający wiersz, no i prawda z niego bije po oczach. Pozdrawiam

Jest moc nadprzestrzeni. Pozdrawiam z podobaniem.

Ładna kompozycja, no a czas taki właśnie nadszedł. Pozdrawiam serdecznie.

Myślę, że jeżeli do tych łez dojdzie, to one nie są niekiedy, a przeważnie tymi powodami. To wiem z filmów o miłości, tragedii i komedii romantycznych, a przecież ich twórcy na pewno zgłębili temat. Czy spór płci sensu nie ma, tez nie wiem, ale jeśli kobiety i mężczyźni są tak różni, to wydaje mi się, że punkty sporne by się znalazły:). Tak czy inaczej wiersz stał się asumptem do ciekawej dyskusji i tu widzę jego dużą wartość. Pozdrawiam

Wojna jest zawsze złem dla każdego człowieka, a, jak wiesz, Polacy byli po stronie koalicji Napoleona i walczyli też w Hiszpanii, czy na Karaibach. Hiszpania była ważna, bo tam ścierały się wpływy angielskie i francuskiej. Walczyli, bo wierzyli, że przy Napoleonie jest szansa na odbudowę Polski, która już się zaczęła od powstania i powiększonego w 1809 r Księstwa Warszawskiego. Tak więc każde zwycięstwo Napoleona przybliżało nas do rekonstrukcji Polski, także te w Tarragonie. Napoleon niestety przegrał w Rosji i to był koniec nadziei. Na marginesie Tarragona to Katalonia, więc nie wiadomo, czy lokalni mieszkańcy tak naprawdę bardziej sprzyjali Madrytowi, czy Napoleonowi, i czy w nim nie widzieli oswobodziciela spod hiszpańskiej okupacji.

Tak jest. Każdy wiersz pokazuje cząstkę autora, a i tez dla niego jest też furtka do poznania samego siebie. Pozdrowienia.

Znam temat, a mam podobnie. Dobrze i ładnie to opisałeś. Pozdrawiam

Jako jedynak znam temat i rozumiem klimat i to rysowanie, kiedy byłem sam, a także ucieczki w świat wyobraźni. Pozdrawiam

Bardzo emocjonalnie napisane o tym, z czym chyba wszyscy usiłują się zmierzyć, może bardziej w tym czasie. Czy Twoja wizja będzie tą, która się spełni, tego nie wiemy, przynajmniej na razie. Pozdrawiam serdecznie.

Trochę przypomina mi teorię chaosu, niby niespójny wiersz, ale nie wiemy, co wywoła:). Pozdrawiam

Zasuwa od samego rana pracująca nieopłacana.

Moja bliska znajoma cierpiała bardzo, leki przeciwbólowe w coraz większej dawce, brak jasnej diagnozy i pewnego dnia, jak było już jasne, co się wydarzyło, (odkrył to przypadkowo młody lekarz w sanatorium, a przedtem kilku profesorów nie umiało) operacja i endoproteza. To nie było miłe, ale jednak odtąd było już tylko lepiej. Cud medycyny. Pozdrawiam

Niewielu, bo tak było zawsze, a teraz więcej o tym wiemy.

@Leszczym Przegranie wojny może oznaczać zagładę, ot Kartagina po III wojnie punickiej. Przykładów tego multum, więc lepiej nie. Pozdrawiam @Alicja_Wysocka Tak to mniej więcej działa, bo wiedza to narzędzie, można je mieć i przegrać. Dzięki za wpis. @Migrena Dzięki za ciekawe ujęcie. Pozdrawiam Mój też, tak jak miłość i kasa:). Wiedza jest ważne, ale to narzędzie, mądrością jest użycie go w najbardziej właściwy sposób w optymalnym miejscu i czasie. Pozdrawiam

Bywa, że kto przewodzi ustala się już na pierwszej randce, a bywa, że rywalizacja i walka o przywództwo w imię ambicji i niespełnionych urojeń trwa i niszczy związek, co opisałeś. Pozdrawiam

No i kiedy nie pytać:).

-Mistrzu wiedza, a mądrość, jaka jest różnica? - To nie była i nie jest żadna tajemnica, jedni, jak bitwy wygrać, wiedzę dużą mają, a drudzy, prócz tej wiedzy, też je wygrywają.

Każdy ma inny sposób na wychodzenia z trudnych sytuacji. Jedni jedzą, inni głodują, jeszcze inni zamykają się w sobie, albo ćwiczą. Pozdrawiam

Dobry wiersz, oryginalny i bardzo emocjonalny. Co do meritum, czytałem wspomnienia wrocławskiego "czołowego" gangstera "Greka" ("Byłem gangsterem" i sequele). Ożenił się w więzieniu z babką, która na niego czekała. Po ślubie, po przysługującym intymnym spotkaniu, napisał, a to zapamiętałem: nie wydawała się osobą bardzo wyposzczoną. Życie. Grek umarł na covid w pandemii. Pozdr.

Ładnie o melancholii, a jak nadchodzi, co melancholicy przechodzą, to jednak jest się bliżej zwątpienia, jak sądzę. Zresztą, nie wypowiadam się, bo melancholia to cecha, czy skłonność, której nie mam, więc ktoś powie, że się nie znam, i będzie miał rację:). Życzę słońca.

Refleksyjnie, a to jedna z możliwości, jak będzie. No i ta nicość, która już niczego nie może, oprócz może wywołania smutku u tych, którzy zostali. Pozdrawiam

To transcendencja zmysłowa, której nie sposób objąć rozumem, bo jest podróżą do innego wymiaru, nadprzestrzeni, magią, czy jakoś inaczej. Próbujesz opisać to słowami, ale jak ktoś nie przeżył, nie zrozumie. Pozdrawiam