Klaudia Gasztold

Układam piórem Na szarym papierze Listy miłosne nierymowane Tworzę gałązką Na złocistym piasku Odcienie poezji Piszę na niebie chmurami O tym co było kiedyś Między nami Szumi wiatr za oknem Nadal jesteś daleko Od miłości Ode mnie Klaudia Gasztold

Ktoś z okolicy Preferuje urodziny Zakrapiane setką Ja wolę jednak Przechadzać się Ulicą Spacerową U boku przyjaciela Wszyscy wiemy kogo Wtedy moje urodziny Są każdego dnia Klaudia Gasztold

Z Twoim tomikiem poezji Idę na koniec życia Deszcz błyszczy na oknie Klaudia Gasztold

@Waldemar_Talar_Talar również pozdrawiam

Miłość na listku paproci Dojrzewa przez dotyk porannej rosy Odpływam od brzegu zatoki Niesiona przez płatki lotosu Pod lustro zielonej wody Klaudia Gasztold

Na werandzie pierwsze słońca ślady Przeczekam dzień aby móc znowu być z Tobą W jednej namiętnej głuchej ciemności Klaudia Gasztold

moje życie przeszywa ból wydech siłą odrywany z płuc bądź mi proszę eutanazją Klaudia Gasztold

Miło jest spacerować po mlecznej drodze Kosmos przepełnia ogromna ilość gwiazd Bose naturalne ciało jest najpiękniejsze Złote włosy delikatnie opadają na łydki Długie fale od czasu do czasu unoszone Chwieją się na lewo na prawo na prawo na lewo Podtrzymując czas za każdym oddechem Klaudia Gasztold

Parę lat temu w zielonym gąszczu Trzymałam w dłoniach Twoje życie Bądź silny Któregoś dnia Klaudia Gasztold

Pozwól mi raz jeszcze dotknąć nieba Gdzieś pomiędzy palcami tkliwe marzenia Zezwól mi kochać prawdziwie i szczerze Jeszcze tutaj na ziemi za życia Mgła owija mnie spełnieniem Chroniąc przed miłości cieniem Pozwól mi proszę dotknąć blasku Twych oczu Kochać prawdziwie zdala od cieni W słońca krainie na wieki wieków kochać Pragnę tylko tylko Ciebie Klaudia Gasztold

Bawię się w chowanego z moją siostrą Kocham ją gonić wśród kwiatów i motyli Zawsze ją znajduję w jednej kryjówce Na skraju lasu tam gdzie słychać życie O zachodzie słońca zawinięte w kocyk Odpływamy w głęboki sen Aby o świcie móc dalej beztrosko się bawić Tkwić w szczęściu i harmonii Dopóki nie znajdą nas dorośli Klaudia Gasztold

Kropelka rosy Widziana o świcie Wiatr jesienny śpiewa Serenadę śpiewa Drzewom zaspanym Kropelki deszczu Spadają z nieba Wśród nich Moja łezka Maleńka Duszy mojej kropelka Klaudia Gasztold

Piękne dziękuję, mój piesek ktory odszedł w 2012 roku właśnie był bokserkiem, miał na imię Herc

Nie jestem sama Mam wielu przyjaciół obojga płci Mam rodzinę i znajomych Z sąsiadami żyję w zgodzie Mam też psa i kilka wierszy w szufladzie Pytanie typu ,,dlaczego jesteś sama,, Jest stanowczo nie na miejscu Nikt nie jest sam Wokół nas są ludzie i inne zwierzęta Także kwiaty i drzewa Nikt nie jest sam na tej Arce Płyniemy zgodnie z prądem czasu Napiszę krótki list do Ciebie Wyślę go w szklanej butelce Wysp jest wiele a jednak nasza jest jedna Klaudia Gasztold

Jest gorzej Tym razem Rośnie napięcie w żyłach Niepokojące rozszerzenie się źrenic Mam obawy Jeszcze większe Niebo ciemnieje Pod wpływem kalendarza Zdrętwiałymi dłońmi Trzymam się krawędzi dachu Nie upadnę przecież niżej Niż w dniu Kiedy naiwnie Uwierzyłam w miłość Klaudia Gasztold

Pokój pełen był motyli Kolorowych lekkich motyli Tańczyłam wśród nich Białe wianuszki na każdej gałązce Drzewa ozdobione miłością Słyszałam ćwierkanie wśród nich Zachwycałam się wierząc w to niebo Wieczne szczęście Które istniało tylko w snach Przyszłość się zmieniła Wbrew mojej woli Obdarowała tym na co zasłużyłam Obudziłam się znów będąc dzieckiem Dziewczynką w błękitnej sukience Mój pokój jest zwyczajny pozbawiony ideałów I tak bym wróciła :-) Nawet wbrew przyszłości Klaudia Gasztold

Drzewo ma tyle gałęzi ile człowiek twarzy Leżąc na trawie obserwuję łamiące się oblicza Mija kolejna noc w ktorej nie znajduję snu Klaudia Gasztold

Kąpana w słońcu Zmywam okruszki czasu Dni rozkładają się Na kolejne wspomnienia Klaudia Gasztold

DZIEŃ OJCA Wybaczam Wszystkie łzy wyciśnięte pięścią Biczem zadane rany Przez Ciebie Wybaczam uśmiech grozy Obecność pijanych kolegów Palone na moich oczach zabawki Choć sąsiad nie raz chronił mnie w piwnicy Ciemna i ciasna z wilgocią na ścianach Bardziej przytulna niż pokój zapełniony tytoniem Zamarzam przed frontowymi drzwiami Deszcz uderza o moje policzki Zmazując ślady krwi Obraz w oczach zrobił się mglisty Słyszę głosy w środku Miłej zabawy życzę Proszę tylko Zakop ciało gdzieś na uboczu Daleko od wspomnień Życiowego hejtu Od piekielnych bram gdzie królem jesteś Gdyby kiedyś Wspomniała o mnie sprawiedliwość Wybaczam Klaudia Gasztold

Ostatni pocałunek zakrapiany miłosną ciszą Zasypiam już bezpieczna we właściwych ramionach Spokojnie unosi się liść na wietrze między wersami Klaudia Gasztold

Kolejne rysy na twarzy Jakby łyżwy Podkreślały swoją obecność Na cienkim lodzie Przykryta prześcieradłem Dalej wspominam Wiśniowe blizny Jednak twarz Jego Nadal promienieje Moja zalewa się kryształami Gęstym deszczem Drobnych kryształków Zielone oczy Słoneczne włosy Szeroki uśmiech Serdeczne dłonie Wiśniowe blizny Wiśniowe blizny Przeklinam kompot życiowy Drzewa bywają niebezpieczne Klaudia Gasztold

Pójdę dziś na spacer Samotną wędrówkę Między szarymi blokami Na kilku z nich są niewyraźne kleksy Pójdę dziś w stronę przystanku tramwajowego Gdzie ostatni raz byłam Całkiem normalna Ludzie mijają mnie bez słowa Jakbym była wiatrem Duży ruch na chodnikach Wszędzie gdzie spojrzę Są ludzie Kiedyś też tutaj byli Byli Całkiem normalni Klaudia Gasztold

Tu jestem obca Inna niż moje sąsiadki Siostry i żony braci Czuję spojrzenia w moim kierunku Kiedy idę przez miasto lub polną ścieżką Coś mnie uwiera od wewnątrz Chcę, bardzo chcę wrócić Do domu Tam jest moje miejsce Tęsknię za moim życiem Godnymi warunkami bycia Za miłością i zaufaniem Lubię zamykać oczy Na chwilę pamięcią zapukać do bram Cisza budzi upragniony spokój Znów piszę list gałązką na piasku Drzewa szumią mi odpowiedź Plaża pełna śpiewu mew Tutaj jestem obca Mam swój dom Ten prawdziwy i jedyny Klaudia Gasztold

Poetycka kochanka Poetycka kochanka Radośnie śpiewam tak od rana Poetycka kochanka W głowie mi nadal świszczy Poetycka kochanka Spotkania wieczorne Decyzje wyborne Jeden łyk szampana Zasłonięte żaluzje Wybieram się do snu Ktoś puka do drzwi On pościel prasuje W głowie powtarza wciąż mi Poetycka kochanka Poetycka kochanka Spotkania wieczorne Decyzje wyborne Jeden łyk szampana Zasłonięte żaluzje Nie jestem decyzją Nie jestem wyborem Nie znam poezji Czas zapięty na ostatni guzik Pora wstawać Cisza wieje za oknem Klaudia Gasztold

Myślałam że miłości nie ma na tym świecie Sądziłam że to ból steruje życiem Z biegiem czasu spotkałam Go Tak to ten mężczyzna o szlachetnej urodzie Myślałam że jestem w piekle wśród złych ludzi Jednak anioła poznałam albo to On mnie poznał (Swój spotkał swojego)? Jest lepiej niż wczoraj Już nie chcę chodzić nad Wisłę Klaudia Gasztold