Maria_M

Tytuł przypomniał mi piosenkę Anny Jantar. Nad treścią nie zabieram głosu, ważne że czujesz szczęście wokół siebie. :)))

O, zapraszam, zapraszam, drzwi otwieram na kalendarz nie zerkam. Każda pora dobra na wizytę, interesujące zestawienie drzwi i kalendarza. :))

Będąc dzieckiem latem jak padał deszcz biegałam po podwórzu, to była super frajda, wtedy nawet telewizora nie mieliśmy. Bardzo dziękuję za odwiedziny. :))

gdy w czerwcowe popołudnie deszczu strugi płyną z nieba w starą cembrowaną studnię kropla deszczu z gradem świszcząc się obciera w taki dzień dla innych mokry po podwórzu biegam boso do utraty tchu - upadam w perłach pluchy jestem cała jakby w sosie łąki aromatem siana kapuśniaczek zwiewnie kuszą rytmem mżawki krążą trzmiele o promienie skrzydła ptaków słońce proszą dżdżą pogodę senną pluchę kosmyk lata wypogodzi z horyzontem płowej linii suszę stopy mokrą suknię wiatrem chłodzę 25 czerwca 2002r.

Obok rzeczywistości - marzenia, czy marzenia mogą być rzeczywistością?

A nie mógłyś zachować rymy pierwszej zwrotki aa bb - również w drugiej ? Fajny pomysł i zamiana ciekawa. :))

Bardzo mi się podoba ten pozorny na przekór, ale w zgodzie z własnym JA. I o to chodzi, aby dać się mydłu zmydlić we własnym tempie, a chmury niech płyną, na to nie mamy wpływu, ale mamy wpływ uchronić się przed owczym pędem donikąd. Dobry wiersz. :)))

Miło mi to czytać. Tak masz rację, piszę o codzienności, o życiu, o jego wzlotach, upadkach, o uczuciach, ..... staram się uchwycić tzw. humanitaryzm renesansowy. pozdrawiam i spokojnej nocy życzę

Fajnie, że pasuje też do Twojej sytuacji. :)

Układam cielce na etażerce, w sypialni - łoże cielca położę mam też żyletkę oraz dwa noże nic już onemu tu nie pomoże.

Wszak złoty cielec rozbity został ponadto w galoty by się nie dostał.

Może być tak: na ugorze urosła roślinka mała Ale nie zmieniaj, ja wcale nie nalegam, to Twój wiersz! Podoba mi się, jest ciekawy i można go różnie interpretować. pozdrawiam :)

Myślę, że nie w ugorze, tylko na ugorze . A żeby zachować rytm to wyrzucić mi. Ale zrobisz jak zechcesz. :))

A to ci kwiatek ( ziółko?) :)))

Zaiste. Spodnie twoje, bo parzyste, dwie nogawki, dwie kieszenie włóz se włóż, a w kieszeni nie żyletka tylko nóż.

O! Nie zasługuję na taka pochwałę. Doskonale zdaję sobie sprawę z niedociągnięć, tym bardziej, że przez 20 lat byłam nieaktywna. Długa droga przede mną. Bardzo dziękuję za poświęcony czas. :))

Myślałam, że to będzie jakiś wiersz? :))

Marianie, to nie pira n i e dłonie całe krwią zlane przyczyna- w spodniach szuka n i e acz nastawiałam pra n i e.

Tak, masz rację Ziemia i jej elementy na pewno ulegają zmianom, tylko że są one niewidoczne dla jednego, może więcej pokoleń. My ludzie natomiast widzimy u siebie i u innych z roku na rok upływ czasu. To chciałam powiedzieć. Jakby tak się zagłębić, to nic nie ma trwałego, nawet pory roku nie są identyczne, ale zawsze np wiosna będzie wiosną, a plony tylko latem, nawet gdyby było deszczowe, niepogodne. :)))

Nie pasuje mi rym pierwszyzna- ojczyzna, zrezygnowałabym z niego, a ostatnie cztery wersy to już pomysł na inny wiersz. Poza tym podoba mi się, że piszesz o popularnym dzisiaj fakcie- człowiek starszy nie potrzebny nikomu. Smutne to, ale prawdziwe. pozdrawiam :)

Ciekawe :)))

dlaczego każde lato które po wiośnie gości starości w nim nie widać jest ciągle takie samo upałem ziemię wita obmywa twarze deszczem dzierga po łąkach parkach sierpniowe tatuaże napisze do jesieni i szczerze ją zapytam z minionym się kojarzy czy stara to kobieta czy upływ lat przeżytych odcisnął piętno czasu czy taka jest jesienna cykliczność złotych lasów Coś w tym rodzaju?

Dziękuję. Weszłam w fazę pytań, szukam odpowiedzi. :))

Dziękuję :)))

Krupnik młynarzowej Kaś Ki trzy dni wystygł ciut też Kwaś Ki więc do pieca szur młynarzu miast na gaz na trzy zdrowaś Ki.