Maria_M

Ładnie, zgrabnie napisałeś o wspomnieniach pierwszej miłości bez melodramatu. Gdyby nie pożółkły list, to może i nie byłoby wspomnień? Pozdrawiam :)))))))

Nie będziemy Marianie choćbyś podawał piranie w młodej śmietanie bo właśnie biegnę szybko pogryzioną dłonią namoczyć pra n i e

Ojczyzna to miejsce/ miejsca, gdzie się dobrze czujemy, gdzie mamy dom, rodzinę, pracę, przyjaciół, ... Ja tak bynajmniej uważam. :)))

Smacznie aromatem kusi rosół z kluseczkami, ale dzisiaj na kolację nie będziemy się obżerali. :))

Tylko na potrzeby rymowanki. Też nie toleruje mleka, a zupa krem pomidorowa z grzankami b. smaczna. :)))

Dzieci, które ten wiersz recytowały zapewne już go nie pamiętają, ale wiem, że większość tych dzieci, dziś już dorosłych ludzi wyjechało z kraju wiadomo po co i za czym. Taką mamy rzeczywistość. Teraz ich ojczyzna to Europa lub inny kontynent. :)))

Smacznie aromatem kusi pomidorowa z grzankami, lecz śniadanie u mamusi to mleko z owsianymi płatkami.

Zapewne tak było, już nie pamietam, ale dobrze że kilka elementów przypadło Ci do gustu. Bardzo dziękuję za wnikliwe czytanie. :)))

W wierszu nie chodzi o to, kto sprawuje rządy. Nie bawię się w politykę, od tego są inni. Sam jesteś Polakiem i mieszkasz w Polsce. Gdyby nie edukacja szkolna, to nic byś jako dziecko na ten temat nie wiedział. A pokazywanie publiczne komukolwiek dupy, ani żyganie na kogokolwiek nie kształtuje osobowości młodego człowieka ani nic nie wnosi do jego spostrzegania świata, oczywiście w sensie pozytywnym. Bo skutki negatywne to ma, rodzi brak kultury, ignorancję, .... Wiersz podejmuje tematykę różnych oblicz ojczyzn, począwszy od domu rodzinnego, poprzez okolicę, wieś, miasto, kraj, kontynent, można było jeszcze zahaczyć o świat, wszechświat. Także spokojnie, bez niepotrzebnych emocji. Pozdrawiam. :))

Dziękuję. :)))))))))

Myślałam, że coś podpowiesz, .... w takim razie jest jak jest. pozdrawiam

To miło, mimo że wiersz o szarej jesieni. Dziękuję. :))

Dziękuję za to spostrzeżenie. Muszę pomyśleć. Miło, że czytasz. :)))

Bajago, dziękuję za wizytę i serduszka. :))))

Druga zwrotka ostatni wers; nie lubię słowa odpuścić takie potoczne, przyziemne, dlatego proponuję tak: czemu nie potrafi na chwilę zwolnić czemu nie chce na chwilę zwolnić Poza tym wiersz podobasię. Każdy zadaje sobie podobne pytania. Odpowiedź nie jest jednoznaczna. :)))))

Przecież wiem, a niźli mi się podoba. :)))

Zostawiam niźli to ma swój klimat. Dziękuję. :)))

na sklepieniu niebieskim obłoki chmur rozciągają się aż po horyzont słońca nie widać tylko złoty blask gdzieniegdzie zostawia swój ślad na ziemi panuje mrok puste ulice smutnie płyną donikąd kałuże błota i głośny spiew wiatru zaczynają panować nad ziemią grube warstwy brudnych liści pokryły aleje i trawniki w takie dni nawet ptaki zadżumione w senność umilkły wszystko cichnie jakby ktoś ostrym nożem przeciął strunę życia.

A może: myślę- prędzej niż wiosna przyjdzie w bogatej, kolorowej krasie ??

biały puch spadł na ziemię wieje wiatr grudniowy zimny a wokoło nas aż po horyzont rozciąga się białe prześcieradło w promieniach słońca migocą kryształy zimnych brylantów zamarznięte sople wody połyskują jak śnieżne bursztyny w srebrnym szlifie księżyca na przełomie widnokręgu pokryte białym szronem stoją wysmukłe drzewa to niedźwiedzie polarne wspinają się ku niebu a wokoło nas tylko mróz wiatr i grube zaspy śniegu 22. 12. 1999r.

Bardzo dziękuję. :)))))

Tak Marcinie, to była literówka, już poprawiłam. Bardzo dziękuję za miły komentarz. Cieszę się, że podobasię. Zdrowia życzę, a ja właśnie wybieram się do rodzinnego.

Dziękuję Bolesławie za czytanie i komentarz, fajnie ze się podoba. :))))

Szukam, szukam, oczy przecieram, to tu Ci nie odpowiedziałam. Komentarz bardzo konstruktywny, szczery. I bardzo dobrze, że taki, dziękuję, pomyślę nad uwagami, może coś przyjdzie do głowy, jak przestanie bolić. Pozdrawiam :)))

Bardzo dziękuję za pozytywny odbiór. Właśnie na potrzeby akademii szkolnej został napisany. :))))