Czarek Płatak

Były w ubiegłym wieku takie ustroje z podobnym podejściem. U naszych wschodnich i zachodnich sąsiadów ;)

Myślę, że w skali globalnej nasz świat to cholernie nieszczęśliwe miejsce...

Czytam i czytam, z przerwami na znakach przystankowych i jakoś się mi nie łamie :) W każdym razie dziękuję za uwagę. Ukłony

Bardzo dziękuję Waldku. Za to, że czytałeś, za zostawiony komentarz i za to, że takich jak Cezary rozumiesz :) Pozdrawiam

Dziękuję i odpozdrawiam.

Hej Justi! Przedziękuję za wizytę, czytanie, komentarz i zrozumienie :) Pozdrowieństwa!

W pierwszej strefie jak zauważyłaś 'umieranie' jest w domyśle. Taki zabieg, który gdzieś w jakimś czytanym wierszu wyłapałem. Przecinki wynikają z zasad interpunkcji, a 'powstrzymywać' wydaje mi się pasować równie dobrze, ale zostawię jak jest ;) Co do Boga złego to moje rozumowanie oparte jest na założenieniu o jego wszechwiedzy. Jeżeli u zarania wiedział co ludzie będą wyczyniać i pomimo to tak świat poukładał/stworzył człowieka to trudno mi się zgodzić z nazwaniem go dobrym. Serdecznie dziękuję za wszystkie uwagi i serce do mojej pisaniny. Pozdrawiam!

Dziękuję Marysiu za pochylenie się nad tym wierszem. Za komentarz i za serce :)

Pragnę podkreślić, że wiersz ten jest wyrazem moich osobistych uczuć i przemyśleń i nie ma na celu obrażać niczyich uczuć religijnych.

Jeśli jesteś? Jeśli jesteś to, dlaczego dzieci z głodu, milionami, wszak sam uczysz spragnionego napoić, głodnych nakarmić? Jeśli jesteś Drogą, Światłem, Miłością, czemu Wszechmocny wciąż wybaczyć nie potrafisz ludziom za grzech pierworodny? Jeśli jesteś tym prawdziwym i jedynym w Świętej Trójcy, to dlaczego stoi w Biblii: „mieć nie będziesz bogów cudzych”? Jeśli jesteś, czemu wojen nie zdarza ci się powstrzymać, tylko patrzysz ze spokojem, choć uczyłeś — nie zabijaj? Jeśli jesteś Pan w niebiesiech, wiedziałeś co się tu stanie, jeśli jesteś, to złem jesteś, albo nie ma ciebie wcale.

Nigdy! I zawsze doceniam czerpanie tematów z otoczenia pełnymi garściami :)

Dziękuję. To porównanie to dla mnie prawdziwy zaszczyt :)

Oj, i mnie wiersz w podróż porwał :)

Podpisuję się pod treścią obiema rękami!

Ponawiam swój komentarz z Twojego poprzedniego wiersza :)

Brawo za sięgnięcie do zupełnie innej dla Ciebie tematyki. Super!

@Marcin Krzysica Podziękował i pozdrawia!

Prawda. Jest też moim udzialemy, który czasem kłuje, czasem boli, czasem cieszy i zawsze zmusza do refleksji. Dziękuję i pozdrawiam :)

Acha, teraz rozumiem :) Masz rację co do pewnych archaizmów, które czynię świadomie, z premedytacją i pewnym malutkim poczuciem misji, misji którą można, by opisać słowami - 'nie damy pogrześć mowy', bo w moim mniemaniu piękna polszczyzna, wiele słów znika po prostu z naszego języka, a to taka moja próba reanimacji. Dodatkowo zawsze starałem się iść pod prąd, zawsze też stawałem po stronie mniejszości, a we współczesnej poezji, czy to mowa wiązana, czy sięganie po piękne, zapomniane polskie słownictwo to mniejszość w moim mniemaniu właśnie. Serdecznie dziękuję za rozwinięcie myśli, pozdrawiam i życzę spokojnego wtorku :)

To tyko moje drobne poranne heheszki ;)

Bardzo kolorowy i ciepły wiersz. Jak dla mnie to letni zachód słońca, ale może to moje opętanie latem ;)

Może raczej: Którą cząstkę wchłonęła toń i mgła? Dom chyba nie posiada takich atrybutów :)

O Czarusiach, o Czarusiach, a o Czarusiu zapomniałaś i nie wpadasz z odwiedzinami. Ciuś ;)

Zaiste. Tyle starczy :)

Piękny, a wisielcy 'zawieszeni', schowani, merdają nogami ;)