Ranking

By cieszyć się życiem. Gdy już niczego nie oczekujesz, chcesz tylko przeżyć życie swe. Pod zmarszczką skrywasz niejedną mądrość. Dzisiaj chcesz ukryć się. Spójrz na ten obraz. Jak z Degas - światło otula, tancerki płyną. Nic, że ten taniec tak krótko trwa, a Ty nie jesteś Divą. Czerwony dywan błyszczy w oddali. Czasami trzeba zejść. Czerwony dywan nie był dla Ciebie Wiekopomna Dziewczynko z Balonikiem, Mona Liso Banksy’ego. Jesteś wciąż trendy, a życie trwa. Tańcz razem z nim.

wychodzę na kawę wiele kwitnących dzwonków a ty miękki przez trawę i kwiaty magiczne moje oczy widzą pięknie filiżanka w dłoni ciepłe słońce wiosną jestem tą chwilą rozwianą czy piekącą?

Pozostawiłeś głuchą pustkę, Taką ciszę, że aż przedmioty mówią; Krzesła narzekają, że je nogi od stania bolą, Talerze się tłuką między sobą, który dziś je obiad, Czajnik czerwony z nerwów krzyczy, Poduszki oddychają, prosząc o nieprzyduszanie, Podłoga jęczy, tam gdzie nogę postawię, Garnek swym głosem wodą bulgocze; I ja siedzę, stoję - staram się nie przeszkadzać Bo one problemy mają swoje - W skali Świata mikroskopijne, ale jakąś wagę mają - I mój problem - - W ciszy eteru czyni mnie przedmiotem.

w ziemi głęboko a myślałam że będzie w niebie że przez otwór niebieski w górze złoty strumień mi w duszę się wleje skarb był - owszem lecz srogo wkuty w materię brudne trudne nie(z)nośne złoto kilowatogodzin nacieki laminarny przepływ energii praca-dom; praca-dom i brak sztuki brak natury brak snu i brak przerwy kiedyś może go z błota wykopię i oczyszczę jak umiem najlepiej może wtedy rozbłyśnie mi słońcem kojąc nerwy i gasząc cierpienie

wieczorem się rozliczam z dobrego i zła umysł i ciało oczyszczam z zamazanego tła wieczorem się rozliczam z minionego dnia niczego nie przemilczam prawda ulgę mi da tak wygląda ma modlitwa którą księżyc podgląda wieczorna z dniem bitwa szczera i swobodna

nie inspirujesz mnie - nawet odrobinę... za rogiem ciemno pójdę dalej w nieznane ciekawość z pewnością minie - ale jutro dopiero za rogiem jutra... nie wcześniej wejdę w ciemność w moje strony nieznane rankiem wszystko rozpoznam... a serce jak śnieżna kula - urośnie... a wtedy zasnę życiem strudzona i tymi zdaniami pełnymi - tłustym drukiem na cienkiej kartce

chłodniał z każdym dniem sierpniowym i chwytając się słów jak warkocza Szeherezady ukląkł przed zamkniętym cudzysłowem kiedy dotknąłem jego zimnej dłoni ujrzałem Pacyfik na którym Posejdon niewzruszony głaszcze słone bałwany co będzie po śmierci uspokojenie i z powrotem do gwiazd

W poplamionym tshircie i upapranych spodniach, pachnąc jakoś tak bylejako motyw kwiatów wziąłem do warsztatu. Sekatorem obciąłem garstki, a właściwie połacie całe tulipanów. Potem zacząłem je szlifować, obrabiać, przewiercać wiertarką, wbiłem też kilka gwoździ. Pogidźgałem dłutem ile trzeba, a nawet jeszcze więcej. Przydało się imadło. Piła piłowała w sam raz. A na koniec nasmarowałem je tłustym mazidłem ze słoika. Podczas pracy rzuciłem w eter kilka siarczystych przekleństw. Dziko pokrzykiwałem w stylu "ale jazda". Dopiero na końcu obudziła mnie refleksja, że co to najlepszego z nimi zmalowałem. I przypomniała mi się koleżanka Ania, która już wieki temu stwierdziła, że ja nie mam ręki do kwiatów ... Seranon, 19.04.2024r. Niewykluczone, że należałoby tak oto:

@Bożena De-Tre nie liczą się trendy i która jest Divą lecz to by z was wszędy mieć czułe namiętne i wierne spoiwo ;)

nie dotykaj mnie bo pęknę niczym bańka mydlana choć się ciebie nie ulęknę z kropli wody jestem utkana nie dotykaj mnie bo z powrotem w te krople się przemienię aż do chwili kiedy słońca promienie pochłoną całkowicie i wyparuję jako na niebie obłok ale też nim długo nie pozostanę bo niebo się wtedy zachmurzy i spadnę z powrotem deszczem a wśród milionów kropel będą też bańki mydlane, odrodzone po burzy i będę ja jeszcze nowe życie

- A na groma ta fatamorgana... - A na groma ta fatamorgana?

"chęć jak atrament się wypisała" bo mamy wzloty i upadki system dur-mol dziś widać cały on wśród piszących jest nierzadki ale potrzebny by się wyciszyć napiąć synapsy pomysłami i pisać wiersze w jednym błysku smyrać odbiorcy gust i pamięć :)

kwitnące drzewa przelotny śnieg znika kwietnie bez śladu kwitnące drzewa przelotny śnieg znika opad bez śladu

gdy byłeś dzieckiem nie słuchali cię lekceważyli kiedy stałeś się panią/panem chętnie słuchali choć jeszcze nie powinni teraz jesteś wiekowy/wieczny pragną Słowa a Ty milczysz

w niepoliczonych hawańskich słońcach w jurnych synkopach rumby i salsy złociście tytoń do tego dojrzał żeby przy tobie w ustach się żarzyć rozpalać ciało tą nikotyną co bez metafor prawdziwie płonie bo każdy atom cygar przeniknął gorącą wonią ud czarnych kobiet kiedy zwijały liście lubieżnie sunąc powoli od kolan w górę w fallicznym kształcie wietrząc już fiestę za którą były gotowe umrzeć tak jak ty teraz rozpłomieniona pijana rumem kubańskich macho by w żądzy szeptać och kochaj kochaj i nie daj choćby na chwilę zasnąć Andrzej Kędzierski

Ach żal Czemu żal? Postacie w cylindrach Postacie w tłustych lisach Ściany okrążone Ach żal nieposkromiony.. Ach żal Czemu żal? Czarno białe kręcą kino Ja z pomalowaną dziewczyną Kręcę tan Łódzki tan.. A nad rzeczką Jak niteczka Moje zmysły Wieńczą myśli.. Ach to żal Łódzki żal Zwiewna halka Taki bal..

Celia w domu, w miejscowości F/rolki wnika, jak budują letnie domki. Cel wyznaczyć, to sztuka - zaradności nauka... By skosztować korzonków, fasolki.

@BITTERSUITE myślę,że wiersz pisany pod wpływem emocji, lecz już chyba przetrawionych.... Pozdrawiam:)

@violetta i tak trzymaj :) @hania kluseczka każdy ma swoje doświadczenia i wnioski z nich wyciągnięte.

@violetta -:)

@jan_komułzykant Super rym i wyobraż sobie Janku jak dziadek się cieszy…że Ci buty uszył😁 i w gwiazdy spoglądasz tęskliwie-:)

@violetta Kwitnącą❤️ @Bożena De-Tre Przekonałaś mnie-:)Fajny wiersz…dzięki.

@Leszczym :)

@jan_komułzykant Nabożne życzenie dziś przecież nie w modzie…człowiek kobieta to „ tylkoż” Przechodzień…dziękuję za wizytę kulturalną-:)

"A gdybym miał cię zjeść, to co byś powiedziała...."

change money, change money...

@Bożena De-Tre To „ ciut” niedopracowane z czasem przejdzie…na „ ciut przepracowane”.No cóż piszemy-:) @Bożena De-Tre Chyba mam wiersz „ Cisza” na Portalu..Dobrej zabawy będę „ odwiedzać..

@BITTERSUITE Gratuluję!!!Ma wszystko i wywołuje emocje od „żalu „ po „ lęk”..tak różnorodzne że ujęłam jak wyżej…Gdyby przestawić szyku byłby ten sam utwór ale z innym akcentem.Brawo! Pozdrawiam

@Nefretete Problemem jakim jest dla mnie zjawisko o nazwie ‘Mordnilap’ jest przede wszystkim brak zasadności jego tworzenia, bo rezultat wydaje mi się na tyle niedorzeczny, i wątpliwy, że chyba się tym nie zainteresuję. Co nie znaczy, że innym to nie da ogromu satysfakcji z ich tworzenia. Może brak mi jakichś połączeń/synaps regulujących tę wrażliwość, stąd taka „ślepota” i brak fascynacji. Niezrozumiała też dla mnie jest w tym przypadku metoda i cykl powstawania. Nie ma bowiem (albo bardziej prawdopodobne, że ja nie łapię) zasady, dzięki której dałbym radę to ‘zjawisko’ choćby w jakimś stopniu ogarnąć. Do wszelkiego rodzaju „nadrabiania” jakiejkolwiek idei z reguły podchodzę sceptycznie, ponieważ wychodzę z założenia, że jeśli istnieją zjawiska niewytłumaczalne, pozostawiam je z czystym sumieniem właśnie w tej kategorii zjawisk, przeznaczając sobie tę ścieżkę na, być może, inny byt z podobnym rodzajem zjawiska, jakim jest reinkarnacja :) Niemniej również dziękuję Ci za miłą pogawędkę, jeśli cokolwiek zrozumiałem z Mordnilapa/pu (?) znalazłem u siebie coś takiego: - Art, na migi wdaj Ikarowi popęd i adres. - Adres Alana? - Ser da. Idę po piwo, raki - Jadwigi mantra. - A na laser, da? Dzięki jeszcze raz, pozdrawiam.

Niby niezłe, ale moim skromnym zdaniem, jeszcze ciut niedopracowane :)

Nie, nie jęczę, że odeszło w zapomnienie; gdzieś za dźwiękiem, który gościł, jak wspomnienie. Hen, w przestrzeni, jakiś nikły kontakt gramy; jednak ciągle z poziomami się mijamy. Choć gra echo, do tych wersji się nie zniżę; moje myśli przelatują piętro wyżej.

O - Ironio, co wszystkie działania masz za nic; od dawna takie zwody "w i d n e" są... do granic.

Niezły z ciebie ogrodnik:) poznałam fajnego i tak przystojnego ogrodnika, zaraz Agnieszka chciałaby poznać, to więcej nie napiszę :) fajna muzyczka:)

@Leszczym Tak jak w piosence - zdecydowanie !

@violetta "widzą pięknie" bardzo, bardzo trafione

@Ewelina dziękuję ❤️

@andrew dziękuję serdecznie i pozdrawiam:) @any woll to zależy:) tyle osób się przyczynia:)

Ula, są w Tokio koty! To koi kot, wąsalu. Karma... tu kot o potoku; tam rak. Na potoku kot w toku... Kot; o - pan?

- browar by zbankrutował -

Witaj - czasem tak bywa - Pzdr.

Witaj - właśnie piję kawę i browarka - słodkie życie - fajne pisanie czuć - Pzdr. uśmiechem.

@Konrad Koper Na taki krótki tekst aż sześć razy "się"? Korekta, subito!

Z samopału łapo masz.

W tym cała rzecz, że logiką płata czasami figle artystom OBRAZ, wywrócił farby kwantem fizyki, chemii — człowieka zakrył kolorem Ponoć w Mordnilapach właśnie zachowany czar w języku daje myślom możliwości postrzegania tego wątku w sztuce malowanej — O bok! Mózgu Dzięki bardzo, że zechciałeś się przyjrzeć całości, jaka daje więcej pytań niż odpowiedzi, na których głównym filarem — tak mi się wydaję — jest środkiem. Pozdrowienia!

Mam podobnie, zachowując świat, jednak z bytem życia odkrywam nie pomału, co straconym czasem żałuję! Chwile. Pozdrowienia!

@Starzec ja mam Boga, za mnie myśli i kocham :)

@iwonaroma Tytuł jest dobry, bo text mówi o zawodowych krytykach, czyli takich bez talentu w ocenianej dziedzinie.

O; i kotu Tokio? Ale... to było; goły bot, Ela.

Jestem za życiem, póki się toczy, za porankami i pajdą chleba. I lubię słońce, co świeci w oczy. I wierzę w dobro, bo mi go trzeba. A jeśli jutro wybuchnie wojna, na którą dzisiaj wszak wpływu nie mam, nie chcę chwil cennych tracić na smutek. I nie chcę strachom oddawać nieba. Pamiętać przeszłość, ale z dystansem, wybiegać w przyszłość, lecz bez przesady, bo przecież nie wiesz, co jeszcze czeka. Jestem za życiem, póki się warzy.