Ranking

„[...] nie sen jest najgorszy, najgorsze jest przebudzenie” J. Cortazar Historia choroby Nekrobiotyki od dziecka dostawał z iniekcją w ramię, wiara nadmierna i przestrach w jego spojrzeniu na zdjęciach znalazły swoje mieszkanie. Ten pulsujący kwiat w piersi, zawsze prostował mu drogi, ale i gmatwał je też i zapewne dlatego cierpi na katabolizm sercowy. Co dnia dawali mu także pigułki koncernu „Życie”, na idealizm, jednakże oczami dziecka na świat ten wciąż patrzył tyle, że skrycie. Coś się szarpało w nim, łkając — wypuść mnie, nie chcę być tutaj — kiedy znaleźli go rano, przez okno słońce wpadało, o szybę tłukła się dusza.

gdzieś na dnie głębokiej pamięci snują się gradientowe sznury nadgodzin w przepływie laminarnym spieniony czas przechodzi przez przerwy w pracy by ostatecznie zastygnąć w nietrwały biobójczy plastik

Pasjans ściany obdarte z nocy zaczynają stawać do pionu, też próbuję. łóżko przygarnia ciepło pościeli, przelewa się wschód do filiżanki, z fusów kreślę porwane sny. czasami myślę co przede mną. póki co, buduję kładkę, opieram chwile na niepewnych brzegach, szukam krystalicznej myśli, ale ona topnieje. wyplatając dzisiaj już zaczynam tkać jutro, zegary chyba znajdą dla mnie czas. styczeń, 2020

Zatrzymać dzień tak bardzo chcę, gdy mrok ogarnia świat; o każdą łzę rozpocząć grę: uchronić się od strat. Zatrzymać dzień, by jeszcze trwał, choć noc już niesie sen; tak by się dał powstrzymać szał zgłodniałych nocnych hien. Zatrzymać dzień w granicach dnia; rozciągnąć każdą z chwil, pić ją do dna; niech moment da przemierzyć setki mil. Zatrzymać dzień, ocalić „dziś”, gdy jutra słychać krok; w ostatnią kiść sekund się wgryźć, okiełznać zdarzeń tok. Zatrzymać dzień i w nim się skryć, zbudować wokół mur; w pamięć go wryć nim pęknie nić i nim zapieje kur.

kiedy zamknie ci usta otworzy oczy kiedy zamknie oczy usłyszysz ciszę potem pieśń pieśń całego Kosmosu

cisza po zmarłym bywa tak cicha że aż boli jest niewidzialna a mimo to ją wyczuwamy boimy się jej lękamy czy nie przemówi taka cisza jest trudna bo płacze

rzucam się im na pożarcie choć to przecież ja nimi rzucam i wypadają (do tego niekoniecznie dobrze) kiedyś romantyczniej na biel kartki teraz tylko szybkie stukanie wiersze zawsze miały coś z porno naga dupa czy dusza wszak słowo staje się ciałem z intymnością wypiętą do ekranu

sądząc po jego minie można pomyśleć że jako gatunek nie różnimy się wiele od ziaren każde upadło w miejscu które podlega amnezji gdy nie wystarcza imion dla pokrzyżowanych nacji będzie jak zawsze - biali z czarnymi stopami zabiją żółtych o czerwonym sercu a wschód i zachód spłaszczą północ na grzbiecie południa ulatuje z kurzem boski plan zapisany w porze całopalenia na gołej ziemi

chociaż w ciemnościach widać z daleka, to z bliska jednak często oślepia.

Nie chciał wracać wieczorem, on chciał wrócić nad ranem; pisał: "Spotkaj się ze mną, dzisiaj nocną mam zmianę." On chciał wrócić nad ranem, nie chciał wracać wieczorem; lecz miał szczęście - pomogłam opamiętać się w porę. Ona nic nie wiedziała, lecz on był pod nadzorem: choć chciał wrócić nad ranem musiał wracać wieczorem.

graphic CC0 Monica Bellucci… jej usta malinowe nuty nieprzemierzona przestrzeń warg na interpunkcjach włoskich mat tetrastych tego nie wyrazi ile by mogło się wydarzyć Malena Scordia plus męski dinks prowincjonalnych chamów – wikt dekoratywny sposób bycia jej differentia specifica ów sycylijski delikates dla zamydlenia oczu – latem Giuseppe Tornatore – może ten przerysował kwiat mimozy rzecz jasna w sensie – clou – rzemiosła które – w świat liczn(e)m kadrem poszło piękna Malena – czar kafejek pod jej umizgi chłop się ściele szast-prast dziesiątki fatygantów którzy by chcieli musnąć – lancą tu belle femme niewieścim pluszem włoskie porywa kapelusze superlativus mdłej duszności zaprasza licznych… do miłości ja – con amore – zdzierżyłbym prędko jej wyuzdany głęboki dekolt te oczka zełknął wręcz naiwne idem per idem "kurewsko" piwne buc – statystyczny gen populacji z "świątyń płodności" kapo ipsacji może w Cefalu w Lido Mazzaro? pizza i wino – albo makaron wiem – to na niby – z filmu to wnioski rozumiał ciebie chłopczyk z twej wioski jak mogli Panią tak postponować? lilio Sycylii – muzo kultowa! -- *koniecznie pod rym, po ostatnim hydeparku, dla auto_kurażu, i koniecznie z didaskalką :)

To jest tutaj chyba najlepsze. Dalej, jeśli już się upierasz, żeby rymować - dałabym: płonące włosy dziewczyny, wszak postawiłeś kropkę w poprzednim wersie. A to bym usunęła. Wiem, że rymu nie będzie. Ale wolę, żeby puenta była w domyśle i rozmgleniu. Bo obecnie dosyć to pretensjonalne, moim zdaniem. Pozdrawiam, D.

**** to dziecko na fotografii właśnie umarło ze starości lustro uderzone w twarz zakrzywia spojrzenie dodając formie trochę obłędu wbija się we mnie coraz ostrzejszym obrazem przemawia jakimś niezrozumiałym drżeniem ciszy jej wyraz zastygł to dziecko na fotografii stało się fotografią

Nie ma za co. Fajny tekst z nawiązaniem do poezji księdza Twardowskiego. Podoba mi się. W komentarzach zrobiło się tak jakoś naukowo. Decybele, wykresy, eksperymenty, itd, itp., więc może przypomnę pytanie jakiegoś Chińczyka: Jeśli w lesie skrzypi drzewo, ale nie ma w nim nikogo, to słychać skrzypienie, czy go nie słychać? Pozdrawiam :)

(funkcja poezji dekoratywnej) graphics CC0 (funkcja poezji dekoratywnej) jeśli szukasz geniuszu precyzyjnego słowa, musisz być trochę – art déco mieć duszę, dyscyplinę przestrzeni to znaczy czuć w osi obwarowań geometrycznych wyobraź sobie: że funkcja słowa to zmechanizowana taśma produkcyjna ty; nowojorski Chrysler Building, zerkasz z góry a stalowa hybrydowa zbroja ornamentów, sięga obłoków nad hełmem iglica z nierdzewnej stali nirosta wieńczy klocek; dowolne okno to biuro, laboratorium w każdym słowo widzisz słowem, z wybranego okna dysponując automatem społecznych popędów cywilizacji takim bądź, ze złoconego brązu, hebanu, słoniowej kości; przytwierdzony nitem do szklanych aglomeratów; jak z komiksów Marvel’a, uzbrojony w konstrukcji gdzie: Spider-Man zarzuca sieci na miasto, drwi, z Kingpina kochaj słowa bądź klasykiem —

Segreguj. Oszczędzaj. Ogranicz. Zrezygnuj. Popieraj. Protestuj. Poczuj brzemię winy. Złóż frazy prostopadle – siebie ukrzyżuj. Ty i tylko ty, a prócz ciebie nikt inny tego nie ugasi. Myśl nad każdym ruchem. Niech ci się przyśni, że głowa kruszy ścianę, że nic się nie kończy i nigdy nie runie ten wirtualny sen sklecony z zapałek.

zasypianie bez ciebie to sztuka, której nigdy nie opanuję do perfekcji. potrzeba czasu, by unormować przyspieszony oddech, zmniejszyć gorączkę i ochłonąć. wydrap ze mnie wszystko; naskórek pod paznokciami jest dowodem, że zaczynam krwawić. podobno wtedy jestem bardziej na tak. mówiłeś: że taką mnie lubisz - otwartą na nowe, pełną mruczanek. jednak znikasz, później długo milczysz, a ja pęcznieję od tęsknot. blade noce chłoną wilgoć, zatrzymują sól, osiada w zagłębieniach. wierność jest suką, raz ugłaskana nie odpuści. dlatego muszę mocniej zacisnąć uda - przeczekać. cykle bywają nieregularne, ale gdy wracasz krzepnę ci w dłoniach, krystalizuję na języku. to nas zbliża - ta czułość w którą tak odważnie wchodzisz, ciepło pleców. i znów jesteśmy, jak dwie łyżeczki pełne zdarzeń, jednakowo wygięte.

Witaj Nato, Cóż, mam w sobie wiele z metodycznego naukowca, stąd bywa, że idę w techniczne opisy, niekiedy wręcz protokołowate ? Co do powtórzeń fonetycznych - mnie nie drażnią, i jak na razie nie widzę dla nich godnego zastępstwa, a nie chcę utracić znaczenia, jakie (we własnym mniemaniu przynajmniej) temu fragmentowi nadałam. Uprzejme dzięki za szkic swojego odbioru i podzielenie się swoimi przemyśleniami? Pozdrawiam, D.

@MałaAga : Dziękuję, cieszę się, że Ci się podobał . :) Akceptuję tak bardzo, że aż nie chcę go wypuścić z rąk. :) Zwłaszcza wieczorem. Dziękuję i pozdrawiam

Tomaszu... rozbierasz treść na cząstki i fachowo (nie umiem tak) kreślisz wrażenia. Te ściany także 'widzę', własnie dzięki światłu poranka, które.. mimochodem.. 'wpadło' do filiżanki. Napisało Ci się... "szczutki"... :) chodziło o sztuczki, prawda.? jak ja dobrze rozumiem takie klikanie, jestem w tym mistrzynią i wiecznie poprawiam, bo 'czerwienią mi się' wyrazy. W każdym razie odczytałam poprawnie, a za obszerny komentarz bardzo dziękuję. Czarku... to nie jest, ot taka myśl.. spora doza prawdy w tych słowach. Powinniśmy 'kochać' dzisiaj, bo nigdy nie wiadomo, czy jutro nadejdzie. Twój post, "podsunął mi" pewną sugestię... wykorzystam. Chciałabym wiedzieć, co może mi zagrozić, omijałabym 'to to' ogromniastym łukiem. Dziękuję bardzo, że do mnie wpadasz. Dygam i ja... :) Pozdrawiam obu Panów. 8fun... dziękuję za obecność.

Bogate słownictwo, jest liryzm w opisie, no i nie dziwi wcale, że takie zauroczenie Moniką B. To rzeczywiście przepiękna kobieta. Nie ona jedna 'ze scen' włoskiego filmu. Mam też inne, własne, ulubienice. Pozdrawiam.

@Nata_Kruk Dzięki:)→Hmm... w czymkolwiek może się kryć→cokolwiek... A to zawsze pewne ryzyko →lecz za to mniej nudno. A tak w ogóle co znaczą te ''zielone plusy''→bo jestem w tym zupełnie zielony :)→ale nie z UFO:)

Ten instrument jak miecz konkwistadora dotykasz spoconą dłonią i przekrwawionym okiem Pamiętając o prawach optyki i optometrii zapominasz że Luneta zawęża pole podniety Podglądając eteryczne gwiazdy nie widzisz momentów kiedy kometa rozwija warkocz ośmielona pieszczotą słońca i w gorączkowym podnieceniu ściąga z siebie lodową sukienkę Patrzysz jednym okiem na intymne zbliżenie galaktyk a nie dostrzegasz w drugiej źrenicy jak czarna dziura wciąga bezpowrotnie każdą krople życiodajnego spermatozoidu niczym niezaspokojona kochanka marząca o dziewięciomiesięcznej kotwicy Widzisz to co się nie stało i bezcielesne Słowo A tuż obok twojego szkiełka za ścianą z azotu i tlenu ktoś wydaje nieartykułowane argonistyczne dźwięki w nieziemskiej rozkoszy

@kb. to tylko fragment, obraz ma 170X170 cm. i wygląda tak:

malujesz słowa co nic nie znaczą by kiedy zechcesz kroić serce ciszą

@Kot A co do zabijania komarów to kiedyś też miłosiernie pozwalałem im się gryźć, teraz przestałem, mam prawo się bronić ;) Zabijam też muchy, bo inaczej z nimi się nie da. Oszczędzam osy i szerszenie, zawsze staram się je po prostu wypuścić z mieszkania. Mam znajomego indiańskiego szamana, i pamiętam sytuację, kiedy dziewczyna strasznie cackała się z komarem który ją gryzł, odganiała go itd. Szaman zobaczył to, podszedł i z uśmiechem zayebau komara. Powiedział, że są zwierzęta. których się nie zabija, są takie, które się zabija i takie, które zabija się tylko w pewnych okresach a w innych nie wolno. Takie prawa natury. A dzieci też nie mam, ale znajomi mają, i nie uważam, że to nie moja sprawa. Skoro my tak myślimy to co dopiero ludzie, którzy czerpią największe zyski z trucia?

Myślę, że "Myśli niezmaterializowane marnieją". Domyśliłem się :) Pozdrawiam.

Jeszcze jeszcze krócej Lubisz malować i kroić serce

@iwonaroma Wiersz bez pieprzu o pieprzeniu to jak się opalać w cieniu bo choć ciągle to liryka której treścią erotyka temat byłby zbyt spłaszczony a i wydźwięk wyciszony tak, więc chyba pozostanę przy tym, co jest napisane. serdecznie pozdrawiam:) HJ

Noo, ciekawy wiersz Deo, na pewno niesztampowo ujmuje temat:) i można go różnie interpretować od indywidualnego wypracowywania nadgodzin, to o czym napisała Beta (i z tym laboratoryjnym - super określenie) po globalną megamegaprodukcję, a może i jeszcze więcej, czego nie odkryję. Można sobie fajnie 'pometaforować' w nim, poszperać, ja np. na samym początku za 'dno głębokiej pamięci' miałam za ocean, czy słusznie nie wiem, ale jakby pod dyktando piosenki z radyja, że jestem morskim żółwiem i że plastik its not fantastik;) Jedynie nie wiem, czemu na końcu jest nietrwały. Puszczenie oczka? Ogólnie najbardziej trafia do mnie to, i dla mnie to clou tego wiersza, że nasze nagdodziny dla keszu, szczególnie te produkcyjne, to kolejne kilogramy, tony śmieci ? a więc dzięki Ci za to... 'upomnienie'.

Jestem pół na pół;) bo ta nuta jakoś mi śpiewa nie do końca, choć pewnie parę lat temu by mi się bardzo podobała, więc to być może kwestia gustu, albo tkliwości w danej chwili, tudzież jej braku (a może hormonów? ;) :P bynajmniej pomysł jest, aluzja do nuty zapachów sama w sobie ciekawa, więc nie wiem sama, czemu mi nie leży. I strasznie nie gra mi, że jest ten rym na końcu Skulona na tylnym siedzeniu brzmiało by mi lepiej chyba. Bo pierwsza część wiersza ładnie płynie pod wskazany rym i rytm, a koniec nagle wpada jak z rymowanki. Ale może to tylko moje odczucie. A poza tym wiersz przemawia do mnie, choć nie zawiera wyszukanych sytuacji, nie wiem jak to określić, np. jest to w kontrze do wiersza Łucji z chleba 'czerwone', też mówiącym o bezdomnym, ale zupełnie inaczej, 'kopie' mocniej. Tam konkretna sytuacja, tutaj pejzaż, że tak dziwnie powiem. Przykłady - te pościele, zęby itd. przemawiają i oddają sytuację. U Ciebie jest ten problem podany z dozą delikatności, co zupełnie nie umniejsza, bo ta delikatność daje właśnie wrażenie empatii, nawet czułości, bez oceniania, tak to czuję.:)

Laboratoryjny, zimny, chemiczny klimat. Przechodziłam dość długi okres pracoholizmu. Koszty wyższe niż misja i dochody. A życie jest jedno. Ściskam Deo.

Nawet nie wiesz jak mnie rozbawiłeś! hehe Tym bardziej, że po napisaniu komentarza miałam zaraz wyrzut, że ło jeju, ale się uczepiłam, ale napięcie uszło, jak przeczytałam odp. No to wiem o co chodzi. Aluzja tytułu fajna, coś mi świta hasło, filmu nie jestem pewna czy widziałam, choć jeszcze się załapałam na niedzielne okołoobiadowe transmisje z Louisem, ale to jak przez mgłę. Pozdrawiam, no i co, smacznego;)

Hej Dziękuję i Tobie również samego Dobrego w Nowym Roku. Niech spływają z nieba jak najgęściej ;)

I dobrze piszesz. Jako komentarz detal z mojego obrazu:

@Nata_Kruk : Dziękuję za Twój głos. :) Dobrze, że dostrzegłaś tu "większą historię". Cieszę się, że popierasz wieczorne wracanie do domu. Peelka ma nadzieję, że on zrozumiał... Dziękuję za komentarz i pozdrawiam :)

@Nata_Kruk Dzięki:)→Wszystko zależy od spojrzenia na sytuacje. Przecięcie gałęzi od strony pnia, na której ludź siedzi→jest dla człeka→minusem. Taka sama czynność... z drugiej strony→plusem ( bo nie spadnie ) A dla drzewa? No cóż→2 minusy:)→bo mu ''łapkę'' odcięto. Pozdrawiam:)

@Nata_Kruk Dzięki:)→Co racja to racja:) Za duża słodycz, może się przeistoczyć w fałszywą nutę, kwaśno – gorzkiego dźwięku:) Pozdrawiam:)

O tytule już poczytałam w odpowiedzi dla Deonix i przyjmuję Twój punkt widzenia. Dla mnie też trochę przy dłuuugi, a że gustuję w krótkich tytułach, "czepiam się" długaśnych... niech każdy pisze jak chce. Treść natomiast można by wziąć od Ciebie w ciemno, prawie.. ;) bo umiesz przytrzymać czytelnika swoim pisaniem. Tutaj... odważnie, całość wciąga i... podoba się bardzo, wiersz. Pozdrawiam.

Podoba się. Jest przestrzennie i kreatywnie. Dużo powietrza. Naprawdę fajnie.

pamiętam drogę na szczyt wiodła meandrami i pierwsze wyzwania traciłam oddech siebie za kolejnym zakrętem opuszczałam jak zbędny bagaż czego się nie robi dla rodziny matka nie może zginąć bo kto nada bieg wypadkom bóg ratuje zagubionych ale było gorzej gdyby nie piosenka w dolinach bym się zagubiła to ona ściągała na ziemię dzieci jak kosodrzewina znosiły ciężki klimat a życie plotło swoje w wąwóz skoczyłam w biegu podrapana a potem długo nic zbyt długo codzienność jak praca do kresu na kolejnym wydechu sny usypały mostek między nami wołałam chcę wrócić do życia chcę mamo jeszcze widok z urwiska nim czucie wróciło do siebie już blisko długa droga obłęd to suma błędów nie wie kto robi

jeśli ma dREDy , to i REDaktor może być wREDny

Świetny tekst i naprawdę rozumiem o czym piszesz, na dowód wrzucam obrazek - miewam czasem dziwne pomysły. Cóż, wielka poezja to nie jest, ale swoje mieści. :) Pozdrawiam.

to już nie wata cukrowa to granica sensu śmierć bezowocna zahamowana przyszłość nie dalej granica funkcji

niewiele już można odkryć Piotrze bursztynowe niebo spadło jak grom i nic już nie chroni przed samotnością nie mogę uciec bo dokąd miałabym pójść przecież mówiłeś że dom to także ciało Chrystusa umiłowanie i wiara że zawsze będziemy zwątpiłam Piotrze niedzielne obcowanie skończyło się zdradą zamiast krzyża droga przez piekło być może w niej ostatnia nadzieja na bliskość po którą sięgam każdego dnia piję wino i zmywam krew ze stóp swojego Boga to czynię na naszą pamiątkę