Cała aktywność

@Berenika97 🌹

@andrew @Berenika97 @Poet Ka przepraszam, nie było mnie trochę. Dziękuje wam kochani, że zechcieliście się podzielić ze mną swoimi odczuciami i spostrzeżeniami. Pozdrawiam was wszystkich serdecznie :))

(nie)przepraszam za brak dojrzalosci każdego dnia uczę się mówić o słabości odczytując instrukcję obsługi wewnętrznego człowieka z podręcznika trzymanego do góry nogami (nie)przepraszam za uporczywe milczenie codziennie nadrabiam zaległe konwersacje powtarzając dialogi niosące emocjonalne pojednanie z poradnika o miłości własnej dla opornych (nie)przepraszam za gniew i poczucie niesprawiedliwości dzień po dniu przyzwalam sobie na prawo do czucia praktykując nazywanie emocji po imieniu z leksykonu wyrazów blisko i daleko-znacznych (nie)przepraszam za siebie zbyt długo uznawałam za prawdę apokryfy cudzych oczekiwań

@Marek.zak1 niestety tak jest :// @Berenika97 Istotnie jestw tym coś i smutnego i zatrważającego, ale też i zabawnego. Gombrowicz zdaje się przed tą gębą zaszył się aż w Argentynie...

Ona w oka lazanii - na - zalakowano.

Jak zaraz tu dam - *Iga: wagi ma (dut) zaraz Kaj. *Iga ma dwa latka.

@Christine Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

Może to, co tam i ma: to co - też om?

@Leszczym Trochę w tym Gombrowiczowskiej walki z "gębą", a trochę smutnej prawdy o mechanizmach sztuki. Twórczość jako kreacja, która wymaga od nas bycia kimś większym, niż jesteśmy w rzeczywistości - nawet za cenę fałszu. Intrygujące są Twoje teksty. :)

O, chce ich ci - ech, co?

@Na liniach czasu Śliczny obraz - "czekałam aż wyjdziesz do mnie w nocy" - najbardziej intymny moment całości. Cały wiersz jak sen, z którego nie chce się budzić - morze, bryza, czekanie w nocy. Bardzo nastrojowe. Piękne są Twoje pantum. :)

Asana rom rok - anau - guana kormorana.

@Waldemar_Talar_Talar Podoba mi się ten przekaz - "wystarczy z kimś porozmawiać, nie potrzebny inny klucz" - to brzmi jak coś oczywistego, a jednocześnie tak trudnego do zrobienia, kiedy człowiek się zamyka w sobie. Ważne jest to przypomnienie. Pozdrawiam.

Masę daję, jadę sam

Ani podły Tolo tył dopina

Urwał ogon ehehehe nogo ławru.

Da i boby rząd. A z Adą z ryb obiad

Tarzana Pol - osiłku kukł i solopana z rat.

@Poet Ka Świetnie poprowadzona nić! Zderzenie "kreatury z kreacją" robi wrażenie, ale dla mnie mistrzostwem jest nić Ariadny jako smuga cienia na słonecznym zegarze - przestrzenna gra skojarzeń. Zatrzymuje na dłużej i zmusza do refleksji nad tym naszym codziennym obłaskawianiem czasu.

Ile rumu... tu mur Eli.

Ani po sercu: kres opina. Ani po myśli: (ś)Y mopina.

Że tekilla: pal like też.

@Gra-Budzi-ka Podoba mi się mazurska sceneria, burza jak z dramatu. "Jaś na szczęście wtedy się obudził"-cała burza była tylko snem, a puenta z oświadczynami rozbraja. Lekkie, zgrabnie rymowane, a na końcu uśmiech. Dobra riposta na temat "właściwego momentu" na oświadczyny.

@Ernest Guzik – coś jak gdyby owszem (chyba można by wyrównać rytm albo przeciwnie: uwolnić narrację z ram); jest kilka "leśmianowskich" fraz.

Pa, łosoś oso, łap.