Cała aktywność

Moim domem były: lochy, piwnice, kanały… Jednak zostałem „super szczurem”, lecę ku gwiazdą.

Przez cudny ogród szedł szary chropowaty gad- pytał kusił

@Waldemar_Talar_Talar Zabawny...

Na jednej stronie zawarte są wyrazy mowy ludzkiej, na drugiej z innego świata. Odwracając strony losu, nie sposób nauczyć się mowy.

Aniołowie grają w szachy, są pola jasne i ciemne. Biorą zamachy, poruszają bierki tajemne. Ludzi szachują, matują… Wróżbitów nurtują.

A nam rab da zad barmana

O, ciul i wy cwani! Nina w cywilu. I co?

@Poet Ka - ciekawe ... +

Ken u tarasu. W USA ratunek

Ma wyroki i kory wam Ma wyro pan? I wina porywam!

A że i papki zbada Ada? Bzik papieża

Ile papa łysy? Łapa Peli

Tu bar "Pot z pach". Cap z TOPR. A but?

Alosza, ryby? Raz sola!

Niestety po wykreowaniu Papkina, trudno coś nowego napisać w temacie:). Pozdrawiam

Jako lokaj Jako tokaj

I zda, swata wsadzi

Brak mu refleksji, a zwą go człowiekiem Który głupotą błyszczy wraz z wiekiem. To kreatura uboga mentalnie Swą ignorancją żyje triumfalnie. Racja jest jego nie do podważenia, Jest zbyt nieskory do tego spojrzenia Prawdzie w oczy, to już go przerasta. On nieomylny, reszta precz i basta! Druga zaś strona wnikliwie patrząca Na świat popielny z zapałem brzdąca. Przed nim opada kurtyna dogmatu Toż to osoba innego formatu. Widzi ułudę, west padołu zgubę Owa dokręca tę bolesną śrubę. Wniosek jest jeden, jasny i klarowny Gorzki i smutny, niezwykle wymowny. Lepiej rozmawiać z surową ścianą Niż z tą duszą bytować spętaną. Albowiem pierwsza milczy i wysłucha, A druga będzie bredzić ci do ucha.

Ado, do domu rum Odo doda

I zakładał kwit i wkładał Kazi

Alb urwij i wróbla

Żeby zostać poetą heroicznym trzeba wpierw odnaležć ten heroizm w sobie, nawet wtedy gdy go zupełnie tam nie ma, być nie może i nie będzie. Należy przybrać takową karnację. Bal maskowy tak ma. Na tym balu nad balami nie trzeba zdejmować masek, mało tego, bo byłoby to zupełnie niestosowne i wbrew pozorom žle całkiem odebrane. Seranon, 08.07.2026r.

Słoik powidła to alegoria kapsuły czasu :) Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.

@Poet Ka Dziekuję , że ci się podoba i o tym napsiałaś.

nić ariadny na długiej nici codzienność ciągnie się obłaskawiana kawałkiem cukru w labiryncie kreatura czy kreacja ja ty my ludzie przetrawieni przez zwykłość pogryzieni przez czas w paszczy niepewnej swego nieistnienia słonecznego zegara nić ariadny smuga cienia im bliżej zaskoczenia tym bardziej jego nieświadomi bo jednak zaskoczy zdziwi zrujnuje pozostawi w bezradności codzienna zwykłość nie istnieje dopada absurd zdziwienia swoim losem losy innych w mnogości kontrastów rozmytych nieprzewidziane