Cała aktywność

@LessLove To ogromnie wzruszające, że wiersz przywołał wspomnienie o Babci Elżbiecie - i chyba to jest najpiękniejszy dowód na to, że da się nosić oba te światy naraz, bez rozdarcia, o którym pisałam. Dziękuję, że się Nią ze mną podzieliłaś - to piękne, że kochasz Ją tak bardzo do dziś. Moja Babcia Maria zawsze miała czas dla mnie, i na to, aby najpierw pięknie opowiadać o Bogu a gdy byłam starsza - czytać fragmenty z Biblii. I też ją kocham bardzo, bardzo mocno. Odeszła za wcześnie! Pozdrawiam. @Posem Dzięki wielkie za tę rozmowę i za wytrwałość, mimo zmęczenia :) A co do porównań - nie byłabym taka pewna, każdy pisze po swojemu i to jest w tym najpiękniejsze. Dobrej nocy i pozdrawiam serdecznie!

@Berenika97 Dzięki. Już mnie spanie bierze, także nic więcej nie napiszę, muszę kończyć, ale dzięki wielkie. No i Twoje wiersze są o niebo lepsze od moich. TO WIEM NA PEWNO. Pozdrawiam.

@Posem To chyba dobry znak, że wiersz da się czytać na wiele sposobów. :) . Dziękuję, że wracałeś do niego tyle razy - to dla więcej warte niż jedno szybkie przeczytanie. I wiem, że Twoje wiersze nie zawsze dobrze odczytuję, ale to w poezji jest oczywiste, że jest tyle interpretacji, ilu czytelników. Pozdrawiam serdecznie!

@Berenika97 Ten Twój wiersz przypomniał mi "Małą Babcię", Elżbietę, która przy pracy nuciła modlitwy, a jeszcze miała czas przytulić i uśmiechnąć się serdecznie do każdego wnuczęcia... Kocham Ją za to cały czas...

@Gosława Wiem, że gdy tak się dzieje, to najczęściej zaczyna się sprawa w sądzie, w którym ten proces trwa wiecznie. Osobiście Ci powiem, że związek to nie byle co. Gdzieś w człowieku, w sercu zawsze zostaje on, czy ona i tego nie można się pozbyć. A żeby coś więcej wiedzieć... nie wiem.

@wiedźma 🤤

@LessLove Bardzo dziękuję! Dziękuję za tak piękne rozwinięcie tego obrazu - dom materialny i dom duszy to naprawdę trafne uchwycenie tego, o co mi chodziło. Kobieta rzeczywiście dźwiga oba te domy naraz- ten, który trzeba posprzątać i utrzymać w rytmie, i ten niewidzialny, zbudowany z cierpliwości, troski i czasu dla bliskich. A poezja i modlitwa to chyba jedyne chwile, kiedy oba domy na moment się spotykają. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

@Posem bardzo dziękuję Wiesz mówi się że odejście osoby którą się kocha to tak jakby żałoba Czy to prawda? Być może

@Berenika97 Ale na to bym nie wpadł, a czytałem kilka razy. No nic, może już głowa nie ta. Dzięki za uchylenie rąbka tajemnicy. Pozdrawiam.

@LessLove smacznego ;) Dziękuję

@Leszczym @Gra-Budzi-ka @simsalabim @Leszek Piotr Laskowski @hollow man @Benjamin Artur @Simon Tracy Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@LessLove ja lubię Nasze morze i co roku chociaż na kilka dni zawsze przyjeżdżam;)) dla mnie to juz tradycja ... Dziękuję

@Berenika97 Dla mnie to wiersz o KOBIECIE: sercu i duchu domu. Domu, który jest materialny i musi być racjonalnie zorganizowany, utrzymany w rytmie dnia i nocy... I o domu duszy, która oznacza ognisko miłości, wzajemnego zaufania miłości, troski, cierpliwości, czasu dla każdego domownika. A tu jeszcze trzeba znaleźć czas na poezję, modlitwę ducha.

Popyt łajzie i z Jałty pop

@Gosława Smutny wiersz, bynajmniej ja go tak odbieram. Coś jakby niebo było dalej, niż widzimy. A serce, które pomaga i czyni dobro, nie zauważone. I te tęczówki, w których właśnie zamknięte jest niebo, martwe. No, wiersz na pewno pobudza wyobraźnię. Jak dla mnie dobry. Pozdrawiam.

Ada, Iwo pomytym opowiada?

I wikarym sama dama smyra kiwi

@Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! Tak, Alicja pięknie i mądrze napisała. Bardzo jej dziękuję! Dziękuję również Tobie i cieszę się, że doceniasz nasze teksty. Serdecznie pozdrawiam. :) @Posem Bardzo dziękuję! Dziękuję, że wróciłeś. :) I masz rację, że u mnie to nie jest tak jednoznaczne jak w Ewangelii - specjalnie nie chciałam osądzać, która z nich "wygrywa". Twoje odczytanie, że zaniedbanie domu też ma swoją cenę, jest jak najbardziej uzasadnione. Warto może dodać, że Marta i Maria to w tym wierszu jedna osoba, nie dwie różne kobiety - to ta sama kobieta w dwóch swoich odsłonach, więc to, co "zaniedbuje" Maria - sprząta Marta. Może dlatego trudno tu o jednoznaczną ocenę, bo w słowach z Ewangelii znajdziemy, iż "Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych". Czyli obie postawy są pożądane. Cieszę się, że wiersz sprowokował do takiego namysłu, a nie tylko potwierdzenia znanej lekcji. Dziękuję za piątkę! :) Serdecznie pozdrawiam. :)

A dar od Otto: ......

@LessLove pożegnania zazwyczaj do łatwych nie należą ale tak to jest jak ludzie tworzą sobie przez lata w głowie różne projekcje Dziękuję pięknie za czytanie 🙂

A kona Szaweł. Ewa z Sanoka

A bo Helgi figle. Ho! Ba!

Jakobici jak obici

Piękna subtelnie erotyczna zwrotka ☺️Śliczny wiersz, a ta całostka samodzielne różowe "ciasteczko".

A spec wojak? I spsikaj owce, psa