Cała aktywność

@.KOBIETA. materiałowe, czy tanie:) raczej ze mnie Kopciuszek :)

@violetta materializm jest drogą bez powrotu 🙂 pamiętaj proszę o tym Violetta! 🙂👌 możesz mieć wszystko i nie mieć nic 🙂😘

@Benjamin Artur dzięki serdeczne 🌹

nie jesteś czymś żywym bezdusznie palisz moje emocje zbliżenie to nicość dla życia moja naiwność , dążenie do ciepła stacza mnie w niebyt nie mogę cię dotknąć, ni z tobą oddychać w ogóle to wolę mówić do ściany

Kai, no, mam amoniak

@bronmus45 Nie jestem purystą i na tyle wgryzłam się w temat, by wiedzieć, że biały człowiek nie jest w stanie napisać haiku w pełnym tego słowa znaczeniu – są odmienności kulturowe, wieloznaczność japońskiego zapisu, a nawet nasze 5‐7-5 nie jest prawdą, bo japoński zapis jest ciągły, a poza tym oni liczą nie sylaby, lecz mory. Jednak uważam się za haikuina, gdyż poważam zasady: sabi, wabi, shiori, aware, yūgen, karumi... szeroki temat. Najważniejszy jest zachwyt! (Tak nawiasem: znasz autorskie wykonania piosenek Stachury? – powiedziałbyś, że to chałtura?)

zimą wszystko jest zimne zwłaszcza dla psa z budy i kota który chce być dziki każda energia jest nieomal cudem cóż jakoś się żyje może by wymyślić grzejniki dla psa z budy i kota który chce być dziki trochę ogrzewania

Ten tekst mógłby nie zaistnieć. Albo nie powstać. Tak jak nie powstają rzeki. Nie powstają morza. Nie powstaje przystań. Ten tekst rozbiera się w bezczas, na samych bezdechach. Tak samo jak nie powstaje niebo, jak nie powstaje czyściec i nie powstają piekła. Ten tekst mógłby nie istnieć. Mógłby nie powstać. Gdyby nie powstała miłość, gdyby nie powstało życie i nie powstał ten czas. Gdyby moja dusza nie zechciała śpiewać. Mógłbym przecież nie istnieć, jak nie istnieje bezkres. Jak nie istnieją ból i radość jednocześnie. Jak słowo niesłyszane, wypowiedziane przed dźwiękiem. Jak kwiat, który wyrósł z nasiona, którego jeszcze nie ma. Nie ma mnie. Nie ma nas. Nie ma tego wiersza. Jest pusty obraz.

@Stracony dokładnie o tym samym dziś myślałem i nawet tego samego zwrotu użyłem sztafeta pokoleń poetów... od króla Dawida... do Charismafilosa ;) (nieco nieskromności się wdarło) Pozdrawiam również.

@Charismafilos Myślę ze wzruszeniem jak inni poeci żyją w nas i przez nas nadal tworzą. Poezja dzięki temu jest jakby jednym wielkim dziełem pokoleń poetów. Wszyscy w jedno połączeni nie zginiemy zapomnieni. Dziękuję za refleksję, która poniosła mnie ponad dziś i teraz.

@Stracony u mnie tak jest, że każdy wiersz... to dodatkowo opowieść w pakiecie ;) Ona młodsza niż Kamil... rozkwitła po wojnie. Jak to ktoś napisał o niej: wprowadziła do poezji polskiej nowy element - motyw ciała uświęconego w misterium miłości i umierania. Ma piękne erotyki, ale także właśnie oswajanie śmierci (umarła w wieku 32 lat) i właśnie troskliwe uświęcenie ciała. A moje z nią przeżycie - zabrałem ją w 2001 do USA i tam się rozczytywałem. Nawet coś niedbale tłumaczyłem na angielski znajomym... ;) A dziś odnalazłem książkę z jej wierszami, dokładnie tą samą... i postanowiłem z nią porozmawiać...

Nie wiem czy wypada, ale skoro zasiałeś ciekawość, to chętnie posłucham ( i myślę, że nie tylko ja) rozwinięcia tematu. Oczywiście nie naciskam. Halina Poświatowska kojarzy mi się z Baczyńskim, a to był mój ulubiony poeta młodości, obok Norwida.

@Leszczym Nie potwierdzam i nie zaprzeczam.

@Benjamin Artur w pocałunkach najpiękniej:)

@Andrzej P. Zajączkowski Piękny przykład poezji, w której dramat nie potrzebuje krzyku. Zwyczajny zachód słońca staje się najwymowniejszym świadkiem ludzkiego cierpienia. Pozdrawiam

@Waldemar_Talar_Talar To wiersz dla tych co są "przed". Ci co są "w trakcie" nie wprowadzą w życie tych dobrych rad. Jednak dzięki Tobie wynik będzie na minus a o to chodzi :)

@Stracony dziękuję :) Halinka jest dla mnie szczególna... wiele z nią przeżyłem. Wyjątkowa kobieta i genialna poetka...

I ma ta poza, z opatami.

@Charismafilos Dialog z innym poetą ( poetką) jakże nie inaczej ma być czyniony jak nie wierszem. To akt zjednoczenia ponad czasem w innym wymiarze. Niesamowite i wzruszające.

https://www.facebook.com/reel/3003999366469773 Nie było Popiełuszki Ja wiem, mamy taki czas, kiedy kat z ofiarą się brata i zapomniało wielu z nas krew ojców na rękach kata. Przyjemnie słuchać obietnic czczych, jak bajek do poduszki i nie pamiętać o krzywdach swych. Nie było Popiełuszki. Co znaczy Radom? Wojenny stan? O Wujku pamięć zanika. Dzisiaj się liczy pieniędzy Pan. Nie było Grześka Przemyka. Po Europie prowadzi nas bezideowa klasa. Wciąż trwa dla Polski niedobry czas. Nie było Staśka Pyjasa. Polak po szkodzie mądry jest, mądrością narodu przysłowia i znów przechodzimy wolności test. Nie było ścieżek zdrowia. Ale przypomnieć chciałbym tym, którzy się już Boga nie boją, że w majestacie wielkim swym pod stocznią trzy krzyże stoją. Życie przemija, płynie czas, kolejne idą święta. Kto w takiej chwili pośród nas o krzywdzie ojców pamięta? Od nas zależy czy kraj będzie nasz i co się jeszcze w nim wydarzy. Czy pozwolimy pluć sobie w twarz? A może my nie mamy już twarzy? Autor: Paweł Piekarczyk (tak, Ten Piekarczyk)

Ot, Ewa, nut stu nawet, o!

A w Ikei nuta ta. Tatuniek Iwa

Jan: ZUS uznaj

Jaja mokre. Cna Tania kipi. Kaina tancerkom, ajaj