Cała aktywność

@Bożena De-Tre Dziękuję za przeczytanie i za szczerą opinię. Nie uraziłaś mnie — wręcz przeciwnie. Cieszę się, że sam motyw wydał Ci się ciekawy. Piszę trochę obrazami i skojarzeniami, więc czasem bardziej idę za emocją niż prostą linią myśli, ale właśnie dlatego takie uwagi są dla mnie cenne. Może faktycznie warto jeszcze powalczyć o większą płynność. Pozdrawiam i dzięki za zatrzymanie się przy tekście:)

Raz symbol glob, mysz, ar.

Ma to: nadmiar gra im - dano tam.

@Marek.zak1 trafiłeś w 10-ątke, P.Marku 😎 @Sylwester_Lasota i tu celne okreslenie. Dziekuję.

@Migrena spalisz się:) ja na plaży chodziłam z parasolem, za taki pan nie pada, a ja pada mi słońce:)

Trochę apatyczny, ale fajny. Pozdrawiam.

@violetta dobra postawa, tak trzymaj moja droga.

@viola arvensis Wygląda, że w ramach odreagowanie, każdy chyba tak czasami ma:). M

Była nieco za bardzo od śmigła, choć istotnie smukła, by wznieść się w uczęszczane i wszem popularne summa sumarum przestworza o konstrukcji powszechnej. Smutne. La Bastide, 03.07.2026r.

Świetny tekst i jeszcze lepszy short. Podoba się. Pozdrawiam.

Kapsułki, kłus, pak.

Jak cap - wypackaj.

@viola arvensis ja doceniam to co mam małe co nie co:)

@Charismafilos świetne zdjęcie. Pozdrawiam

Tyc. opona na rzece - hece z rana, no po cyt.

@Marek.zak1 a tak, pewnie że mam - w marzeniach... Taka ciekawostka - wiersz powstał w pracy 😉

I manu, strumieni fine, i mur tsunami.

Jak jeszcze masz stabilne źródło finansowania, to żyć nie umierać. Ja nie miałem, stąd musiałem zap...ć. Pozdrawiam peelke i autorkę.

Wył: psa na kajak - o, do kajaka na spływ.

@Charismafilos bardzo dobrze 😉

@wiedźma dziękuję za komentarz, w wielu kwestiach odkryłaś i mój zamysł... pozdrawiam :) @MIROSŁAW C. @Nata_Kruk również dziękuję za wizytę :)

@jjzielezinski bardzo dziekuję za przychylność i dobre słowa.

@viola arvensis przyłączam się do klimatu ;)

@jjzielezinski Bardzo dziękuję za tak wiele miłych słów. Pozdrawiam serdecznie, radosnej, tworczej niedzieli dla Ciebie 🙂

plaża morze oddycha ciężko jak zwierzę które przez cały dzień niosło na grzbiecie świat piasek wciąż pamięta słońce ale noc wsypuje między ziarenka swój wilgotny oddech idziemy boso dłoń w dłoni jakbyśmy nieśli między palcami resztki dnia i ciepła przed świtem fala fala fala każda bliżej niż poprzednia cierpliwa zabiera kawałek brzegu jak czas zabiera wszystko czego nie odważyliśmy się wypowiedzieć twoje włosy sól wiatr na mojej twarzy noc zapomina własne imię patrzysz na mnie tak długo że skóra zaczyna pamiętać zanim dotyk jeszcze się wydarzy i nagle tracę krawędzie skóra chłonie twoje spojrzenie nasze ciała wiedziały pierwsze zanim zdążyliśmy pomyśleć wessały się w jeden przypływ wiatr rozpina noc na naszych ramionach księżyc rozciera srebro po mokrej skórze fal i po twoich policzkach morze nie zna wstydu bije o brzeg całym sobą i uczy jak odsłaniać się bez obrony stoimy blisko tak blisko że między oddechami nie mieści się już powietrze tylko drżenie twoje usta są gęstością zanim staną się dotykiem każde milczenie przesuwa się po mnie jak fala która zna drogę zanim ją zobaczy oczy opierają się o moje palce wbijają się mocniej świat odpływa zostaje tylko ciężar ciemności i sól krew pulsuje na zmianę fala po fali aż nurty w ciele gubią swój kierunek kto bierze powietrze kto drży biodra szukają w ciemności środka ciężkości jakby cała plaża osuwała się pod nami jakby pod skórą zaczynało się jedno wspólne miejsce w którym oddech nie ma już właściciela wdzieramy się w siebie głęboko i cicho jak fala która w końcu odnajduje swój głodny piasek a morze stare jak pierwsza miłość zamyka nas w swoim niebiesko-czarnym oddechu i nie ma już brzegu ani początku tylko powolne zbliżanie się wszystkiego do wszystkiego aż najprawdziwszym językiem zostaje dotyk który trwa dłużej niż nasze ciała i jeszcze długo oddycha nami