Cała aktywność

@Berenika97 Fajne - czasami tak właśnie bywa! :)

@Berenika97 Ojej, jaki wzruszający wiersz. Niesamowite, jak potrafisz pisać o tragicznych wydarzeniach bez patosu.

Rozkosze sierpniowe, czyli wciąż gorąco, dojrzałe i słodkie owoce natury, jak się nimi nie cieszyć:). Pozdrawiam sierpniowo.

@Berenika97 @Berenika97 Jeśli wszyscy są na ty, no cóż jak mus to mus. 😀 Oczywiście żartuje. Chętnie. A tak przy okazji to wszystko co napisałem miało miejsce. To moja wiadomość dla tej osoby. Moje pożegnanie w postaci ostatniego prezentu - cukierka. Cukierek jest na gorzkie dni. Utwór kryje dużo więcej, ale to nie oczywiste. Korzystając z okazji chciałbym usłyszeć Twoje opinię o zdaniu: ," To co Ci opowiem, Niech nie zmieni tego, Co być może jest dla kogoś innego. Co być może trzymasz w sekrecie, Lub jawi się otwarcie, Z nadzieją, że ma w sercu oparcie." Jak myślisz, o czym jest to zdanie?

@Berenika97 Przepiękny wiersz - a ja nadal nie wiem, która z nich ma rację. Od razu zaczęłam się zastanawiać, ile we mnie Marii? Bardzo trafiasz do mnie!

@Berenika97 Bardzo lubię tę opowieść o Luizie - świetnie, że jest kontynuacja :) Interesuje mnie ciąg dalszy. A tekst jest znakomity! :)

@Łukasz Jurczyk Asymetryczne są tu uczucia (amulet vs. żart), asymetryczny jest status (żołnierz mocarstwa vs. kobieta ze stepu) i język. Mimo tej przepaści, udało Ci się stworzyć scenę pełną empatii i poetyckiego piękna, w której to kobieta z podbitego ludu zachowuje największą emocjonalną godność i życiową mądrość. Przepiękny, romantyczny tekst!

@Łukasz Jurczyk Ta fraza jest genialna! Świetnie oddaje zderzenie kultur. Napięcie aż wisi w powietrzu! Świetne! :)

@Łukasz Jurczyk Świetne studium zderzenia cywilizacji europejskiej i technologii z naturą i prostotą! Znakomity klimat! Super!

@Wiechu J. K. 😀

Pozamyka okna i drzwi zamknie horyzont zawróci rzekę trudnych chwil Bo nie chce widzieć jak człowiek człowiekowi pluję w twarz a potem głupio śmieje się Przytuli smutek i łzy wędrujące po suficie będzie szukał prawd Prawd które oddaliły się tylko dlatego że ktoś bał się ich nie widział sensu w nich

@Łukasz Jurczyk To znakomity fragment literatury antywojennej. Pokazałeś marność imperialnych ambicji w zderzeniu z cichą siłą zwykłego życia. Obrazy sprawiają, że staje się po stronie owego „prawdziwego”, drobnego tryumfu. Świetny!

@Łukasz Jurczyk Demitologizujesz i słusznie wielkie podboje Aleksandra, w których prawdziwym wrogiem żołnierzy nie jest obca armia, lecz zapomnienie, rdza, choroby i nieskończona przestrzeń. Jak zwykle robisz to znakomicie!

@Łukasz Jurczyk Odarłeś wojnę z jakiegokolwiek "romantyzmu". Zamiast eposu o bohaterach mamy tu perspektywę "trybika" w maszynie do zabijania, który próbuje zachować resztki człowieczeństwa (scena z dzieckiem). Bardzo mocne i zostające w głowie. Niezwykły jest Twój poemat!

@Berenika97 Czyli masz na myśli specificzne miasto. Tak, bez neonów nocne życie miasta było by całkowicie inne. :-)))

@Migrena Kliniczny, a jednocześnie bardzo poetycki opis stanu depersonalizacji. "Najdłużej trwa właśnie to pół kroku" - kradnę ten fragment dla siebie, niezwykle trafny. Wiersz o namacalnym ciężarze braku. Powietrze zastygające w szkło i finałowe zamienienie się miejscami wnętrza z zewnętrzem to mistrzowskie obrazy. Zostawia z niepokojem. Gratuluję świetnego wiersza, kolejnego w Twoim dorobku!

Kapłan ma długie uszy. Stadko poruszył. Ogona nie zawieruszył, zamiatał. Eucharystie spłatał!

@Migrena Ten wiersz nie prosi o wybaczenie, tylko parzy jak rozgrzany wydech motocykla. Świetne uchwycenie l'amour fou, która woli spłonąć szybko, niż tlić się bezpiecznie. Całość ma potężny ładunek energetyczny, a rytm wiersza dobrze naśladuje jazdę bez trzymanki. Świetny!!!

Kwiatu paproci - ale zawodzą moce… znalazł pokrzywę

@Posem Zadałem pytania: Czy bez wojny nie było by pokoju - Al odpowiedział: To zdanie to głęboka myśl o świecie. Pokazuje ona, że pojęcie pokoju zyskuje sens dopiero wtedy, gdy poznajemy zło wojny. Bez złych chwil nie doceniamy dobrych.

„ Pasjans rozstawił pasjansa” - poznanie go- żadna szansa! Nie ma Boga najwyższego.

@Berenika97 Dzięki! Pozdrawiam serdecznie. :)))

@wiedźma Siostro, dzięki za miłe słowa. Tez sie cieszę , że wróciłam. Tęskniłam za Wami:) @LessLove dzięki za kom. To też bardzo ciekawa interpretacja. Cieszę się, że mój wiersz potrafi być odczytywany na wiele sposobów:) @Berenika97 bardzo dziękuję. To jest właśnie tragedia dzisiejszego świata. Pozory i udawanie, że wszystko jest dokonałe. Świetny komentarz!. Dzięki jeszcze raz:)

@Berenika97 Zmysłowo i sierpniowo. :)

jest noc kilka chmur przemierza niebo siedzimy pod księżycem sparowani samotnością gwiazdy dzwonią do drzwi błąkają się w judaszu potem gasną w naszych oczach nie otwieraj to tylko sen świat przestał oddychać ratujemy się usta usta