Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. Ach, trudne te me rozterki Dyrygować ciągle muszę Każdą scenę rwać na strzępki – by samemu znów poskładać Nim na sznurze uduszę. Spektakl to Ja - tak prawią znad foyer Cały scenariusz, sam żem napisał A jednak serce me kuje, Iż na tej samej, co Oni scenie – Sam się wiernie znajduję I na cóż tych stron setki zapełniam? Potem aktorów, szkolę do roli Gdy sam nie czuję, iż dzieło spełniam Lub wyprowadzam siebie z niewoli. Mógłbym to samo wino spod sceny skosztować – A i tak nie smakuje tak samo… Ach, trudne te me rozterki Dyrygować ciągle muszę Każdą scenę rwać na strzępki – by samemu znów poskładać Nim na sznurze uduszę.
  3. @obywatel Bardzo ciekawy wiersz. Świetnie przedstawiłeś ten paradoks - z jednej strony poczucie, że „wszystko już pomyślane” i wtórne, a z drugiej strony ta niegasnąca ludzka potrzeba dopisywania własnych, brakujących stron. Metafora książki bez okładki, ale z zakładką pełną „drobnych datków z wczorajszego dnia” jest fantastyczna! Bardzo mi się podoba! :)
  4. hehehehe

    I ma bardzo wiele

    Mała by dała mi Olu, a słaby dybał Saul, o!
  5. @Stukacz Refren ("Dzisiaj gasnę cicho...") zapada w pamięć i buduje przejmujący klimat. Tekst świetnie oddaje proces godzenia się ze stratą. Ale nie czuję tutaj "obłędu". :)
  6. Zgadzam się całkowicie w takim razie ja źle napisałem. Mój sen na pograniczu podświadomości i jawy. Marzenie senne i faceci, stale szukający przygód. :)
  7. @Poet Ka Niezwykle plastyczny i filmowy tekst. Wyobraziłam sobie kadr z jakiegoś nocnego filmu noir, gdzie przeszłość miesza się z przyszłością. Fraza - „nastrój czarująco urbanistyczny” idealnie podsumowuje ten wyjątkowy klimat. Jak zwykle świetny!
  8. @KJm Piękna sprzeczność - język mistyczny, obrazy niemal sakralne - i ten koniec, który wszystko odwraca. Bardzo ciekawy.
  9. @.KOBIETA.głowa pusta jak Makówka:) @Berenika97 tak na odwrót:)
  10. @MIROSŁAW C. Wiersz przywołuje historię upadku człowieczeństwa. "Cóżem ci uczynił" - w tym zdaniu mieści się cały bezsens okrucieństwa. Bardzo bolesny.
  11. _M_arianna_

    I ma bardzo wiele

    Na te klei wy by - dyby wielkie tan.
  12. @violetta Czytam Twój wiersz i słyszę kolor. Widzę dźwięk. Bardzo ładny. :)
  13. LessLove

    Motyl

    Ulotność chwili cenna jak... nasze życie które z takich chwil jest utkane. Pozdrawiam Cię :-)
  14. Berenika97

    Motyl

    Motyl odleciał, poruszona gałązka lekko drży w słońcu. *** Cicha gałązka, żywy kwiatek ucieka - motyl w błękicie.
  15. @Migrena Dziękuję! 😀
  16. @Poet Ka Poe. ciekawe niezwykle bo baśń i technika nie są tu przeciwieństwami lecz dwiema warstwami tej samej chwiejnej rzeczywistosci, która dopiero próbuje się nazwać tak Poe, to jest bardzo Twój wiersz:)
  17. @Rafael Marius Bardzo dziękuję! Dziękuję za to świadectwo, bo w wielu wypadkach tak bywa. Serdecznie pozdrawiam. @aff Bardzo dziękuję! Masz rację, dlatego możemy i w ten sposób dotrzeć w imieniu dzieci przeżywających rozpad rodziny, w której owo dziecko kochało obojga rodziców, do dorosłych. Serdecznie pozdrawiam. @wiedźma @Charismafilos @FaLcorN @iwonaroma @Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.
  18. @Berenika97 :)))))) jest piękna klasa w Twoim komentarzu:) dziękuję za analizę i wnioski. biorę sobie Twoje myśli i niech pracują we mnie. puenta Twojego komentarza..... ona jest świetna:) powodzenia Nika:) w myjni:) i tak w ogóle:) bardzo Ci dziękuję:) serdecznie pozdrawiam:)
  19. Dzisiaj
  20. @violetta ... ogród nasz strzeże sny w fontannach się kąpiące ofiaruje trochę chłodu bo ciała gorące ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia
  21. @obywatel Rozumiem Twój eksperyment. :) Widziałam tę drugą wersję, ale nie przykładam większej wagi do tekstów wygenerowanych przez AI i ich nie czytam. Muszę się chyba przyzwyczajać. :) Bo karmienie AI trwa w najlepsze i już od tego się nie ucieknie. Pozdrawiam. :)
  22. @LessLove dziękuję za komentarz I trafne odczytanie Stanisławy Leszczyńskiej. Pozdrawiam serdecznie.
  23. @MIROSŁAW C. @MIROSŁAW C. Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono. (W. Szymborska) Obyśmy nigdy nie musieli
  24. @Posem Oczywiście, że nie. :) To pytania retoryczne, jakie czytelnik stawia samemu sobie, po przeczytaniu tekstu. :))) Ale jeżeli autor chciałby coś powiedzieć, to nie mam nic przeciwko temu. Pozdrawiam.
  25. hehehehe

    I ma bardzo wiele

    Mela, te dyby detalem
  26. co było minęło trzeba żyć dalej nie martwić się czymś byłym przecież życie to nie byle tam coś to nasza prawda nas sens co było minęło dziś nowe jest trzeba się cieszyć nie chować się trzeba być pewnym tego co się chce nie wmawiać sobie smutku i łez tylko polubić to co podał nam los przecież to nie grzech co było już minęło więc po co wracać skoro dziś jest w sam raz
  1. Pokaż więcej elementów aktywności


×
×
  • Dodaj nową pozycję...