Cała aktywność

Takie płatki ciszy to sama przyjemność, taki spokój wewnętrzny to najlepsza opcja:)

Ceni grajek granice

Fajny wiersz, a to przejście między zabawą i decyzją, bywa jednym z najważniejszych w życiu. Generalnie to ona mu pozwala, a jednym facetom to przychodzi łatwo, a innym marnie, albo w ogóle. Mr Cellophane z musicalu Chicago to o tym. Pozdrowionka.

Fajny, refleksyjny wiersz. Osobiście to drugie pamiętam, czyli "nie pamiętałam", czytam, jako "nie wiedziałam", ale to ja. Pozdrawiam.

Witaj - fajnie że optymistyczne - dzięki - Pzdr. Witam - miło że fragment z momentem przypadł - dziękuję - Pzdr.uśmiechem. @Rafael Marius - @viola arvensis - @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka - dziękuję serdecznie -

O i ten minigolf! Login im, Netio

Witaj - dziękuję ci serdecznie że czytałeś i zostawiłeś pod wierszem miły komentarz - Pzdr.

Noel ma syna? Głoś: Ołgany sam Leon

I na głos ołgani

@Na liniach czasu czarny unikat inny to łabędź porusza granatem niepokoju każe na coś czekać przystaje patrzy na ciebie magnetycznie kobaltowym przebiciem niedostępnego hebanu spojrzenie to porzuca jak kałamarnica w nagłym ruchu i jakby zapraszając płynie po Dunaju falach z inkaustu w którym być może zanurzę się jutro

Oto Rodos, o, Doroto!

@Leszek Piotr Laskowski pięknie napisane o tworzeniu i ciszy życia poety. Zostaje ze mną: "Życie — bez wyraźnej puenty, między „trzeba” a „pragnienie” — zostawia ślad gdzieś w eterze, a ty stajesz się wspomnieniem". Pozdrawiam serdecznie.

@bazyl_prost Świę ta racja! @Alicja_Wysocka No to pływamy na jednej fali... Akurat wczoraj basen był zamknięty, zimny prysznic też działa. @Wiechu J. K. Dziękuję, fajna, wesoła riposta!

„Cisza życia poety” Każdy z nas samotnie pisze, bez kalki, bez odbitek. Czasem dźwiga dumę z liter, częściej — ciężar prób, pomyłek. Szkic rodzi się w twym półcieniu, z tego, co dzień podpowiada. Sens rozprasza się w zdarzeniach, gdy się cisza już w czas wplata. Nie ma miejsca na poprawki — czas nie cofa się w swych znakach. Każdy ruch, choćby najcichszy, zostawia ślad — jak mat w szachach. Jedna chwila — ostra w smaku, inna — mokra pośród burzy. W jednej puls i szybkie tętno, druga w ciszy się wykruszy. To nie obraz z jasnym końcem, raczej cień i własne mary. Noce długie, puste, nieme — gdy w mocy jesteś: przegrany. Kiedy zgaśnie światło chwili i dłoń przestanie już nęcić, zostanie błysk — kruchy zapis, wyryty w krótkiej pamięci. Życie — bez wyraźnej puenty, między „trzeba” a „pragnienie” — zostawia ślad gdzieś w eterze, a ty stajesz się wspomnieniem. Leszek Piotr Laskowski.

@Berenika97 Już tłumaczę. Pierwsze trzy wersy łączą się z ostatnimi. A to co pomiędzy, to o książce, którą czytam. A o co chodzi? Chodzi o to, że kupiłem romans, zamiast czegoś innego. No i mam tak, że jak coś kupię, to muszę to przeczytać. Stąd ta recenzja, która jest inna, niż to o czym jest książka. Ot, i cały patos.

@bazyl_prost Niebo- głębia !!

@Starzec @Na liniach czasu Zagadka ! Choćby współżycie !! 5

@andrew dzięki:)

@Łukasz Wiesław Jasiński, @Stukacz - Wam także piękne dzięki . Dziękuję za polubienie. Pięknego dnia.

A fez u Józefa

E, ino żołd mały był. A mdło żonie

A nadąż! O, pani Tina pożądana!

@.KOBIETA. ... nie budzimy snu płyniemy na drogą stronę ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Poet Ka Jak schody na Montmartre Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia