Cała aktywność

"Prawdy złoconych Ram" „Ostatnia Wieczerza – w jej cieniu stajemy, gdzie da Vinci czarem swym więzi spojrzenia. Choć mistrza za kunszt ten bez miary sławimy, to wciąż nas nurtują milczące pytania: Czy tak to wyglądało w wieczernika ciszy, gdy Chrystus z uczniami zasiadał do stołu? Czy malarz głos prawdy w swej duszy usłyszał, czy tylko sny własne sprowadził z popiołów? A Grunwald Matejki? Ten zgiełk i te konie, w które on serce tętniące swe włożył, czy widział ten triumf na dziejów skłonie, czy swą wyobraźnię jedynie przetworzył? To, co kunsztowną oprawimy ramą, prawdą się staje dla rzeszy narodów. Malarz gestem czyni wieśniaczkę damą, budząc w niej szlachectwo – bez zbędnych dowodów. Leszek Piotr Laskowski.

poszukam ramę blejtram namaluję na płótnie swój świat wypełnię go sobą tym co we mnie ... nie wszystko zostawie trochę siebie dla siebie dla spojrzenia w prawdzie aby się widzieć bez retuszu codziennie zawsze nie tylko w lustrze gdy uśmiecham się do gry jaką prowadzi życie spróbuję być ... człowiekiem 4.2026 andrew

@Berenika97 Dziękuję Ci, tak właśnie mało być, radość z życia w gnieździe, która nam się udziela!

poszukam ramę blejtram namaluję na płótnie swój świat wypełnię go sobą tym co we mnie ... nie wszystko zostawie trochę siebie dla siebie dla spojrzenia w prawdzie aby się widzieć bez retuszu codziennie zawsze nie tylko w lustrze gdy uśmiecham się do gry jaką prowadzi życie spróbuję być ... człowiekiem 4.2026 andrew

Interesujące.🙂

Ptolemeusz – to jest Ziemia, nasz Kopernik był za Słońcem, lecz niewielki to dylemat, gdy się zranisz noża końcem, wtedy cały świat ci znany kręci się dokoła rany.

@Omagamoga Czasem najwięcej sensu ma to, czego nie da się policzyć. Przemoczone ubranie waży więcej, ale umysł staje się lżejszy, gdy w końcu odpuszcza. Bo dopiero gdy przestajemy liczyć, zaczynamy czuć. Może to tylko moje prze - czucie! :) Pozdrawiam.

@Starzec Pewnie ostatecznie wybrał taniec – w końcu z kosmatymi myślami zawsze raźniej niż z nudną logiką! :) Pozdrawiam.

@Berenika97 dziękuję, Nika. odbierasz ten wiersz na wysokich rejestrach emocjonalnych. odczytałaś go wspaniale. podoba mi się bardzo Twój komentarz. serdecznie pozdrawiam:)

@Stukacz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Berenika97 K.R był komentatorem, znakomitym zresztą. M

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Radziwonowicz i Szopen - tego się nie spodziewałam, ale pasuje. Niedoskonałość, która robi wrażenie właśnie dlatego, że jest prawdziwa. Dziękuję za to skojarzenie - zostanie ze mną. Serdecznie pozdrawiam! @Stukacz Bardzo dziękuję! To miłość odwzajemniona - wiesz, jak bardzo lubię Twoją twórczość! 💙 Serdecznie pozdrawiam. @wiedźma @Rafael Marius @Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Leszczym Też tak uważam! :)

@Starzec To nie rozdarcie, to po prostu luksusowa wersja aspołeczności - chce mieć kogoś pod ręką, żeby mieć kogo wyprosić. Moja rada - kupić lustro - będzie w duecie. Lub kota. :) Pozdrawiam.

@APM "Schowane przed okiem, ale nie przed sercem" - to zdanie zostaje ze mną. Czuć w tym wierszu ciszę i czekanie. I ten finał - taki radosny, jak samo życie w gnieździe! :)

@Stukacz Czytam, czytam - "dość mam wszystkiego", "nie będę się już uśmiechać... i nagle na końcu - zakochałam się! No tak, serce ma swoją logikę i poeta jej nie przeskoczy. :) Piękny wiersz - ten zwrot akcji godny najlepszych romansów! Słucham, słucham - coraz bardziej mi się podoba :)

Yyy? Pic, oda?

Nara. Było. Goły baran

@Poet Ka Zderzenie dysydii z decydią w szklanej klatce to literacki majstersztyk. Wygląda na to, że polityczny potakiwacz uprawia tu wyrafinowaną asekurację przez ekranizację własnego strachu. Tytułowa zagadka daje do myślenia - czy bez tarasu nie ma po prostu gdzie wyjść z twarzą? Gratuluję intelektualnej gimnastyki! Legi i miratus sum!

@Mitylene Wiersz jest gęsty od obrazów - metafory nakładają się na siebie szybko, jedna za drugą. Jakby podmiot liryczny sam był w tym stanie między jawą a snem. Najpiękniejszy fragment to dla mnie ten wiatr, który "szaleńczo odnajduje spojrzenie" - to bardzo nieoczywiste połączenie, wiatr jako pośrednik między dwiema osobami, coś nieuchwytnego co jednak trafia dokładnie tam gdzie trzeba. Bardzo mi się podoba. :)

choć zdaje sobie sprawę jak ciężko z nim wygrać bo on najczęściej tasuje i rozdaje sfałszowane karty nigdy mu się nie poddam tylko zawszę będę walczył by w końcu zrozumiał że prawda to nie grzech

@Andrzej_Wojnowski Wiersz mówi pięknie o miłości. Ten niedokończony taniec z pierwszej strofy to świetny punkt wyjścia - nie tłumaczy się czemu był przerwany, po prostu proponuje - dokończmy. Jest w tym coś bardzo subtelnego, jakby podmiot liryczny przeszedł już przez wszystkie etapy żalu i wyszedł z nich z wyciągniętą ręką zamiast z pretensjami. Miłość nie zgasła, tylko czeka pod powierzchnią, i wystarczy ruch - dosłownie, krok w tańcu - żeby ją obudzić. To bardzo zmysłowe i jednocześnie bardzo czułe.

@Konrad Koper Trafiony, zatopiony!

@Nata_Kruk Świetnie ujęłaś proces, w którym myśl musi najpierw okrzepnąć, zanim stanie się działaniem. Podoba mi się ten paradoks - "czas potrzebuje czasu"- idealnie oddaje naturę cierpliwości. Urzekła mnie ta metafora kruszyny w ciemnicy, która z czasem nabiera mocy. To bardzo budujący obraz dla każdego, kto czuje, że jeszcze nie jest gotowy, by ruszyć naprzód - przypominasz, że każdy z nas potrzebuje chwili na "ukołysanie", zanim rzuci się w nurt życia. Piękne i kojące!

@Migrena To utwór o ogromnym ładunku somatycznym i metafizycznym - jak niemal fizycznym zapis doświadczenia, w którym erotyka miesza się z transcendencją. Pokazuje bliskość tak intensywną, że tożsamość przestaje mieć znaczenie a dwoje ludzi przestaje istnieć jako osobne byty. Niesamowite metafory - „Ciemność ma masę” - ciemność jest tu substancją, która dotyka, osacza, waży. Ciemność to główny aktor, który spaja ciała w jedno, odbierając im imiona i tożsamość. Końcowy wybuch świata z tej ciemnej, ciasnej wyrwy robi ogromne wrażenie. Uderza też fizyczność tego tekstu - kręgosłup wbity w kręgosłup, krew, puls, wrzące srebro. Niezwykle mocny wiersz o zatraceniu. To poezja, którą czuje się na skórze. Świetny!