"Prawdy złoconych Ram"
„Ostatnia Wieczerza –
w jej cieniu stajemy,
gdzie da Vinci czarem
swym więzi spojrzenia.
Choć mistrza za kunszt ten
bez miary sławimy,
to wciąż nas
nurtują milczące pytania:
Czy tak to wyglądało
w wieczernika ciszy,
gdy Chrystus z uczniami
zasiadał do stołu?
Czy malarz głos prawdy
w swej duszy usłyszał,
czy tylko sny własne
sprowadził z popiołów?
A Grunwald Matejki?
Ten zgiełk i te konie,
w które on serce
tętniące swe włożył,
czy widział ten triumf
na dziejów skłonie,
czy swą wyobraźnię
jedynie przetworzył?
To, co kunsztowną
oprawimy ramą,
prawdą się staje
dla rzeszy narodów.
Malarz gestem czyni
wieśniaczkę damą,
budząc w niej szlachectwo
– bez zbędnych dowodów.
Leszek Piotr Laskowski.