Cała aktywność

Co łączy Kościół i Lotto? Wiara, nadzieja i miłość. Dziś, wróciłam z Kościoła Pozwalając drugiej połowie Roztrwonić pieniądze Próbując szczęścia.

Oto ci ma zbyty bza - mi co to?

@Czarek Płatak Enigmatycznie!

@Berenika97 🌻

@Leszek Piotr Laskowski Niezwykle trafne spojrzenie na przemijanie. Wszyscy w młodości wierzymy, że starość nas ominie, a potem pozostaje nam już tylko z czułością przyglądać się śladom, jakie zostawiło na nas życie. Bardzo poruszające. A ja na swe dłonie spoglądam z nadzieją, Choć wiem, że czas pędzi i rzadko się myli. I choć wiem, że kiedyś i one zwiędną, Dziś chcę nimi łapać piękno każdej chwili.

@Nata_Kruk już po przesileniu letnim. Już idziemy w stronę zimy. Ja wolę lato nawet gorące :)

Niezbyt optymistyczne zakończenie. Sam nieraz zastanawiam się, co tak naprawdę wygrywa w życiu zło, czy dobro, i raczej skłaniam się ku tej pierwszej opcji. Zresztą wystarczy prześledzić historię, żeby stwierdzić, że nigdy nie było dobrze.

@Leszczym, hmm ciekawe. :)

@Radosław Ciekawe, że tytułowy „drogowskaz” nie pokazuje konkretnego kierunku, ale namawia do zmiany perspektywy. Często przyjmujemy, że życie musi być trudne, a problemy skomplikowane. Walczymy z „zakrętami”, zamiast zadać sobie pytanie, czy w ogóle musimy w nie wchodzić. Podmiot liryczny wykazuje się zdrowym sceptycyzmem. Zanim wejdzie w życiowy labirynt, chce sprawdzić, czy nie da się sprawy rozwiązać prościej, uczciwiej, bez zbędnych dramatów. A najkrótsza droga między problemem a rozwiązaniem to po prostu prawda i prostota. Bardzo mądry przekaz! Świetny wiersz!

Dziś szukałem cię i znalazłem podarowaną przez słońce nie jesteś już taka jak przedtem ale została nam ziemia o którą musimy dbać bo to przecież my, czy ja na drodze przez ból łamałem palce chłodu nie było usłyszałem że z listy można zostać wypisanym jeżeli ktoś traci życie czekałem aż skończy się rozmowa i wyszedłem teraz już wiem, że czekać na ciebie to tak jak z tą opowieścią tylko chwila.

Robinsona NOS ni Bor.

@Leszczym dzięki :) @Nata_Kruk masz rację, dzięki za wyłapanie. Poprawiłam :)

Dosiada ta tarpana: pratata da i sód.

Łapskami: mak spał.

@karenka W wierszu jest dużo symboliki - karawana na pustyni, Wieża Babel, Ikar - wszystkie te obrazy łączy motyw ludzkiej pychy i daremnego dążenia do celu, który wciąż umyka. Powtarzające się pytanie "Dokąd zmierzasz, świecie…?" działa jak refren, budując narastający niepokój. Ciekawy wiersz, podoba mi się.

Ale parada - zada rap Ela.

A to logo...

@andrew Piękny nastrój tego wiersza - radość, lekkość, poranny uśmiech przechodzą w coś nieoczywistego. Zaskakujący zwrot z lustrem dodaje tajemnicy tam, gdzie spodziewaliśmy się tylko sielankowego obrazu. Super!

Kolejne lato co rok skwarzy nam niebo co rok narzekanie że gorąco przyjdzie jesień odetchniemy zimą wystudzimy emocje znów prześpimy to co czeka żeby wiosną ponownie rozwarstwiać czas zapisać słowa które krwawią bo wnętrzności w ciągłej kipieli poszarpane dzisiaj będzie zawsze po wczoraj pytanie czy nadejdzie kojące jutro nadejdzie nawet jeśli połowa ludzi... z pętli zrywa się myśl czy ta druga połowa to jeszcze ludzie czerwiec, 2026

@Berenika97 bardzo lubię jak się rozgadujesz:)))

@Nata_Kruk 🌻🌻🌻🌻🌻

@Migrena Bardzo mi się spodobało to opowiadanie, dlatego się tak "rozgadałam". Czasami tak mam. :) Napisałam takie młodzieżowe- ale daleko jemu do tej świetnej opowieści. :)

A-się kochamy z Kasią. La Bastide, 30.06.2026r.

@Nata_Kruk ja też:) ale dopiero jak o tym napisałaś:)

@MIROSŁAW C. Piękna synestezja - kwiaty, chleb i miód splatają się w jeden zmysłowy obraz przemijającej chwili. Czuć w tym wierszu "gorąc" tej wyjątkowej nocy.