Cała aktywność

@MIROSŁAW C. Piękne zestawienie zmysłowości z ulotnością chwili. Ten kontrast między ciepłem kwitnących akacji a zimnem grudniowych sopli tworzy niezwykłe napięcie. Pozdrawiam Noworocznie! :)

@hollow man Przejmujący wiersz o przyjaźni, przemijaniu i potrzebie autentyczności. Świetnie połączyłeś nostalgię z desperacką potrzebą bliskości. Pokazujesz, czym jest przyjaźń, gdy spadają wszystkie maski. Pozdrawiam.

@Gosława widzisz, Reniu, sam nie dam rady. łyka?

@Arsis to dobrze że jest 👍

@Simon Tracy Mocne i przejmujące. Szczególnie uderzyło mnie to przechodzenie od Himalajów teraźniejszości do tej bezdomnej egzystencji - jakby cała wielkość świata zredukowała się do pustych kieszeni i miejskiej pleśni - prawda o samotności w wielkim mieście. Bardzo sugestywne obrazowanie.

@lena2_ Piękny wiersz! Przemawia cichą wdzięcznością za życie. Patrzysz wstecz i doceniasz to, co kiedyś mogło wydawać się prozaiczne - każdy oddech, ulotne chwile, nawet troski. Wersy - "szytego wprost , na moją miarę" daje wymiar osobisty, to życie jedyne, niepowtarzalne. Serdecznie pozdrawiam.

@Manek Wszystkiego Najlepszego! Taki Sylwester to nie moja bajka, ale wiersz podoba mi się. :) Pozdrawiam.

@violetta taka ze mnie zdeformowana gwiazda

@Arsis kogo ty chcesz, długo jesteś sam:)

@MIROSŁAW C. ani tego ani tego:)

@violetta na co?

@Arsis oj nie możesz się zdecydować:)

@lena2_ Bardzo dziękuję! W Nowym Roku dużo radości! @Amber Bardzo dziękuję! Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku! :) @Simon Tracy @Leszczym @Rafael Marius Serdecznie dziękuję! :) Pozdrawiam w Nowym Roku!

@Dariusz Sokołowski ciekawie oddany charakter miasta, które nidy nie zasypia, a jego odgłosy odbijają się od " ścian echa przestrzeni"...

@violetta bałwan raczej nie pija kawy

@bazyl_prost ;))))

@Arsis ma nadzieję, że kiedyś się napiję z Toba kawy:)

@Simon Tracy Twój tekst to manifest poety przeklętego, z Tobą jako bohaterem. Ukazujesz siebie jako bezdomnego, zdegradowanego artysty atakującego romantyzm. Scena w parku to starcie dwóch wizji sztuki - romantyzmu i brutalnego modernizmu. Świadomie budujesz mit własnej postaci - człowieka żyjącego na marginesie, który wybrał prawdę modernizmu ("Baudelaire, Verlain, Poe, Przybyszewski, Grabiński") nad "kłamstwa romantycznej hucpy". Podoba mi się ta ostra krytyka kultury masowej, komercjalizacji sztuki i fałszywych wartości współczesności. Ale Twoja propozycja sztuki "pełnej brutalnego naturalizmu, zgnilizny, śmierci i zgorszenia" jako jedynej uczciwej jest kontrowersyjna. Zakończenie - kiedy dziewczyna zemdlała a Tracy wyrzuca książkę wieszcza do kosza - to symboliczny gest odrzucenia romantycznego dziedzictwa i akceptacja własnej roli "przeklętego" outsidera. A gdy się okazuje, że poeta jest postacią uznaną za martwą - to nadaje wierszowi wymiar trochę gotycki - poeta jako żywy trup, widmo własnej legendy. Twój tekst zrobił na mnie duże wrażenie.

@violetta Rozumiem i słusznie robisz.

@violetta bałwana nie ulepiłem, bo bałwanów jest pod dostatkiem, wystarczy się rozejrzeć. jeden obok drugiego i jeszcze się pcha na trzeciego

@Arsis dobrze się spało, bo dużo śniegu padało :) teraz tak biało, w sumie dalej pada:)

@Leszczym ja nie mam planów, ja piszę e tylko wiersze o emocjach jakie mi towarzyszyły. Prywatne życie to zostawiam w domu. Nikomu do tego.

@violetta w końcu usnąłem. ileż można tańczyć

@Arsis i pewnie usnąłeś :)