Cała aktywność

niech będą przeskalowane jak marynarka z szeroką linią ramion i kosmicznie długim rękawem z którego wychodzi działanie

już dzisiaj odkładam na jutro to co było do stracenia wczoraj

@hehehehe Trzyma w dłoniach swych miernik Jan z Jasła Cóż mam robić? Gdyż lampa mi zgasła Gdzie ten miernik się wtyka,? Czy to świeci, czy bzyka? I jakiego tu użyć mam hasła?

@Charismafilos Rzekł se sokół nie dla mnie cokół. Kiedy gromada ma na oku. Bo za niedługo. Gumowe ucho. Podest sprowadzi do temblaku!

Całkiem możliwe, że piękna poezja taka właśnie jest. Pozdrawiam, dziękuję za słowo i serduszko @karenka :)

@karenka dziękuję! Pozdrawiam również ❤️

@karenka Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

"My i Oni" Przychodzą cicho w naszym śnie, jak srebrzysty cień, nikt nie wie, skąd przychodzą ani czymże są. A przecież od początku są blisko, dzień w dzień, od zawsze zamieszkują najgłębszą duszy toń. Nie szukają poklasku ni ludzkiego słowa, zostawiają jedynie subtelny światła ślad. W ciszy przemawiają, gdy milknie ludzka mowa, odsłaniając powoli nieodgadniony ład. Przychodzą z czystej miłości, gdy serce ból skula, gdy wiara gaśnie w mroku i brak już własnych sił. Wtedy ich dobra obecność nadzieją nas otula, by człowiek znowu powstał — ponownie sobą był. Gdy zwątpienie, jak burza, przesłania każdy brzask, a lęk zamyka drogę i odbiera jasny wzrok, oni cierpliwie niosą nadziei ciepły blask i prowadzą ku światłu przez każdy życia krok. Może są tylko mostem między tym, co tu i tam, między chwilą przemijania a wieczności tchnieniem, między oddechem ziemi i cichą nutką gwiazd, między ludzkim pytaniem a Bożym zamyśleniem. Dlatego „My i Oni” to tylko nazwa, znak, bo więcej jest jedności z bliskimi duszami. W ciężkich chwilach wiemy, czego najbardziej nam brak, czego z głębin serca pragniemy — my sami. Leszek Piotr Laskowski

@Grahamoza dzięki serdeczne 🌹

Witam - fajnie że wiersz refleksyjny - dziękuję poranny uśmiechem - Pzdr.pogodnym rankiem.

@MIROSŁAW C. - dzięki -

@andrew dzięki serdeczne 💋 @Kwiatuszek dzięki 🌿

wiatr ją czesze tulą mgły kocha echo lubią sny tak moi mili to nie bajka lecz prawdy szczyt piękna brama za nią tylko zgrabne dni oraz nadzieja która nie boli

Dziwowali się ludzie (Kuryle), że co chce robi Liuba z Wasylem. Odpowiadał im: Друзья, na nic granat czy fuzja! Tylko spojrzy, a giną bakcyle!

@MIROSŁAW C. 🙏🙏🙏

@andrew to piękny komentarz ... A zmierzch nalewa i czeka A przyjdzie świt i... Dziękuję Ci bardzo za świt;) Pozdrawiam

@Charismafilos właśnie zauważyłam, że ostatnio coś duszno i tłocznie na parapetach;). @karenka dziękuję bardzo. Obojętność jest jednym z problemów dzisiejszego świata...niestety.

piękny, refleksyjny wiersz, który skłania do refleksji nad tym, co warto zostawić za sobą, aby móc iść dalej...pozdrawiam serdecznie*)

Piękny poetycko i poruszający wiersz, który pokazuje, że bogactwo nie zawsze daje szczęście, a wspomnienia mają ogromną wartość...pozdrawiam serdecznie*)

Na wykwintnych stołach waży się ludzki los, gdzie nie widać granicy ponad pępkiem. Na opuszczonej ziemi bezradność obnaża prawdę, gdzie przepych ograbia ludzką godność. za jedną garść ryżu uśmiech rozrzedza krew, tak między nami zionie przepaść. Otwarte, przebite serce, ugodzone niewiernością, w kokonie cierpliwości stwarza nowy świat.

A tam UE fort.

@Poet Ka - @andrew - dzięki -

Witam - oczywiście że jesteśmy odpowiedzialni - trzeba dbać o ten świat ma to sens - Pzdr.miłem słonecznym porankiem. @Berenika97 - @Posem - @Poet Ka - dzięki -

@wiedźma ... czeka czeka na ten dzień gdy spotykał się ze świtem on także tęskni więc na pewno ... ... Pozdrawiam serdecznie Miłego świtu

- panie kiedyś było biedno ale było wesoło a teraz jest bogato i smutno przy chłopach pod sklepem co spijają z dziubków butelek złoto południa przycupnęły niemalże stuletnie słowa pana Jana i wznieśli pod niebo toasty za święty spokój spłoszony przejazdem radiowozu i drogocenne rękodzieło grawerowania powietrza bezczynnością a z chmur zeszły w piórach czerwonych obłędne wieczory i noce i załkały wykrzykniki wspomnień obciążone grawitacją o świcie eloi eloi lama sabachtami