Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. @Leszek Piotr Laskowski Bardzo obrazowa historia, która mocno działa na wyobraźnię. Przejście od dziecięcych psot - jak jazda wózkami - do dojrzalszych refleksji i budowania budek dla ptaków, bardzo płynnie pokazuje upływ czasu. :)
  3. bronmus45

    - powidoki ...

    kamera w deszczu - przejeżdżające auta grą światłocieni
  4. @Berenika97 dzięki serdeczne 🌹
  5. @Gosława Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci za te słowa, naprawdę mnie wzruszyły. To, co piszesz o tej chwili, gdy samotność jest silniejsza niż strach - trafiłaś w samo sedno. A o Luizie napisałam, gdy moi przyjaciele się rozstali bez większego powodu - właściwie do tej pory nie wiem, dlaczego to zrobili. Dotknęłam wówczas czegość prawdziewego. A pozostałe wiersze powstały z Twojej inspiracji - czytałam o Annie i ta główna bohaterka, która przewija się przez wiersze bardzo mi się spodobała. Tylko u mnie to jest opowieść narracyjna, linearna i nie z tak pięknymi obrazami, jak u Anny. Za inspirację bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @Benjamin Artur Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  6. @MIROSŁAW C. Mirku ONA zawsze bezdomna, oby była zawsze wyborna! Miłej niedzieli.
  7. @beta_b doskonały wybór:) są jedwabie grubsze na płaszcze:) lubię miękką bawełnę:)
  8. @Berenika97 Dzięki za komentarz.
  9. @Berenika97 🌻
  10. @Lidia Maria Concertina Piękny wiersz o walce z własnymi demonami i ratunku."Croissant czarnego księżyca" to śliczna metafora! A to "mocne trzymanie za rękę" to coś, czego każdy z nas czasem potrzebuje, gdy stoi na dachu. Cieszę się z tych zaplanowanych wakacji na końcu. Trzymajmy się tego światła! :)
  11. Po co mi słońce, po co mi cień w świecie pełnym zmartwień po co mi wiatr i ptaków śpiew gdy cały czas ogarnia mnie gniew nie smakuje mi woda ani najdroższe wina nie chodzę do teatru ani do kina nie potrzebuje plaż złotych czy szczytów gór oceanów głębin ani lekkości chmur żadnego świata i gwiazdy na niebie ale ponad wszystko ja potrzebuje ciebie
  12. Na prostej drodze zgubić się najłatwiej wiem bo minąłem wszystkie skrzyżowania teraz stoję na sygnalizacji świetlnej nie wiedząc jakie światło na jazdę pozwala za wolno jechałem trąbiony przez życie dopuszczony do ruchu przegląd przespałem bez kół jechałem nie płacąc za ubezpieczenie licząc że ominie mnie nieunikniony wypadek zderzyłem się sam ze sobą bez żadnych świadków Anioł z lawetą z Nieba pospiesznie przyjechał i tylko Bóg widział że nie było dwóch wraków bo jedno pędzące życie jak wszystkie kochał
  13. Piękny jest ten wiersz Naprawdę Aż się jakoś tak zasmuciłam Czasami tak bardzo boimy się wpuścić do naszego życia innych ludzi że nawet nie jesteśmy w stanie podać im własnego imienia zasłaniając się nickiem Czasami jednak samotność jest już tak ogromna że na bok odkłada się nieśmiałość i wchodzi w relację realnie obnazającą wszystko Tak jakoś mi się to czyta dziś Jutro mogę mieć inną optykę Pozdrawiam serdecznie 🙂
  14. @Berenika97 odsuwając przymiotniki na bok, o tym miało być. O korzystaniu z przyjemności gdy życie sprzyja i adekwatnie - o gorszych czasach i innych potrzebach. I ze dobre chwile zostają w człowieku, zatem równiex̌ dlatego nie ma co ich sobie żałować. I o akceptacji, że nic nie jest wieczne, ni lato, ni zima. Mistrzyni. Pozdrawiam. Bb @Gosława krawcowa mi pokazała test: jak podpalony material, nitki śmierdzą włosami, skórą - jedwab. Sztuczny - nie. I rzeczywiście, aż się zdziwilam zapachem. @Alicja_Wysocka ja lubię naturalne. Nawet jak gryzą. Gorzej ze sztucznym materiałem. Bb
  15. @Papierowy Lis masz cudny nick Bardzo mi się podoba 🙂 Jeśli chodzi o ten wiersz to jest taki trochę uwalniających od przeszłości @Wiechu J. K.ja również pozdrawiam serdecznie 🙂 @Papierowy Lis masz cudny nick Bardzo mi się podoba 🙂 Jeśli chodzi o ten wiersz to jest taki trochę uwalniających od przeszłości
  16. @andrew Bardzo dziękuję! Dziękuję, ten wierszyk chwyta za serce! Bardzo trafnie uchwyciłeś to, o co mi chodziło - że Leon jest tylko pretekstem, a prawdziwy wybór i tak należy do Luizy. "Nie będzie żyła w smutku" - to piękne! Jest nadzieja :) Serdecznie pozdrawiam. :)
  17. @Berenika97 ... Luiza kwitnąć zaczyna nie patrzy że wiosna minęła wie już w smutku nie będzie żyła nie Leon karty rozdaje ale jego wybory uznaje ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia
  18. @andrew "Skarby" to piękne słowo na nas wszystkich. Oby ta prośba o prowadzenie zawsze była w naszych sercach - świat naprawdę może być przyjazny, gdy trzymamy się dobra. Pozdrawiam. :)
  19. @Migrena wiem. A to o czym piszesz, to absolutnie mądra, chrześcijańska postawa. Słaba nadzieja, to też nadzieja. Dziś słaba, a jutro może płonąc jak ogień i niesc cieplo i swoatlo innym. I to jest ważne. @Sylvia wrażliwość i wysoka wrażliwość, to totalnie coś innego niż nadwrażliwość. Często mylone a to wielki błąd. Pzdr. Bardzo Ci dziekuję za głęboki odbior, przychylność i za te slowa powyżej- super trafne! Cenię sobie Twoje zdanie/odczyt wiersza, bo innym tez doskonale swoimi slowami obrazujesz calosc. Pozdrawiam ciepło!
  20. @Berenika97 Dziękuję za odwiedziny i odczyt. Pozdrawiam.
  21. @Waldemar_Talar_Talar Bardzo ładna personifikacja -"nuda się rozpycha", "wiatr bawi się w berka" - ogród żyje własnym, cichym życiem. Ten kontrast smutku i chwili radości na końcu bardzo mi się podoba. :)
  22. @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa, bardzo mnie ucieszyły! Cieszę się, że ostatni wers zadziałał - zależało mi, żeby to właśnie kot "podjął decyzję" tam, gdzie ludzie jeszcze się wahają. A Twój wierszyk o logistyce świetnie pasuje do tematu - ta sama nieśmiała nadzieja, że dobra "logistyka" (choćby taka przypadkowa, kocia) potrafi pomóc tam, gdzie sami nie mamy odwagi zrobić pierwszego kroku. Ponumerowałam wiersze o Luizie - bo zrobiła się z tego opowieść linearna. :))) Serdecznie pozdrawiam. :) @Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  23. @simsalabim Kanibalizm filozoficzny dość często jest przez dietetyków słowa wskazany ...
  24. @Gerber Podoba mi się budowa przez tryb przypuszczający - "bym", "mógł bym",(a może mógłbym) "byłbym" - to samo niedokończenie, niepewność jest tu formą, nie tylko treścią. A "chwiejna osobowość" na "wysokości taboretu" to najlepszy obraz w całym wierszu.
  25. @Berenika97 Jestem zauroczony klimatem, najbardziej może ostatnim wersem. Jest światełko tunelu, a z własnego też doświadczenia wiem, że sprzyjająca logistyka odgrywa ważna rolę w sprawach gospodarczych, wojskowych, ale też prywatnych. Liczę na happy end:) To kiedyś napisałem w temacie: Światem rządzi logistyka, i z niej często też wynika, dobrze znana nam nauka żeby szczęścia blisko szukać, a przewaga w takim względzie, że w potrzebie, zaraz będziesz, nawet, jak jest wielu chętnych, tym wyprzedzisz konkurencję. Pozdrawiam M.
  26. @Waldemar_Talar_Talar Haiku z przesłaniem...
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×
×
  • Dodaj nową pozycję...