Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. @karenka ... Ona także mile wspomina bo byłaś fajna dziewczyna ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia
  3. Ado C., uzdę i skrót kodów. On zły był znowu. Doktór księdzu co da?
  4. @karenka Dzięki. Samotności nie mylmy z życiem samemu, które może być zupełnie OK, szczególnie po złych doświadczeniach, natomiast samotność jest stanem psychicznym, i jak piszesz, można być samotnym w związku także. Pozdrawiam.
  5. @karenka Wędrówki miedzą:-) A obok sad z kwitnącymi jabłoniami i...babcia:-) Piękne wspomnienie. Pozdrawiam 🙂
  6. myślę, że samotność także może być błogosławieństwem i można wieść całkiem udane życie, wszystko zależy od sposobu jego przeżywania, od celu, jaki sobie wytyczamy, bo często, też się zdarza, że ludzie, którzy żyją w związkach, także mogą czuć się samotni...?- intrygujące wersy...pozdrawiam serdecznie*)
  7. hehehehe

    Ja kotka jak tokaj.

    A i cytat "Nerwy, to motyw". Renta tycia
  8. Mer co dusi? Sudocrem
  9. Niezwykle subtelny i zmysłowy obraz ciszy...piękna poezja...pozdrawiam serdecznie*)
  10. Układam z tęsknot myśli, które po cichu wykrada czas, a one odlatują z wiatrem. Zaplotłam w warkocze dni minione. Trochę jest smutno mi, że obok nie ma Cię, Babuniu. W Twoich błękitnych oczach mieścił się mój beztroski świat. Z serdecznym uśmiechem witałaś mnie w progach, jak dobra wróżka zamieniałaś chwile w słodycz. Byłaś wsparciem służąc zawsze mądrą radą. Nie zapomnę wspólnych wędrówek przez miedzę, gdy łany zbóż i maki witały nas o świcie. Poczciwej krasuli i karego konia, co piły wodę ze strumienia. U Ciebie, Babuni, jak u Pana Boga za piecem, wakacje pachniały lawendą.
  11. -Mistrzu, są tacy, którzy wolą żyć samemu. -Skoro tak uważają, muszą wiedzieć czemu, lecz może tego nie chcą i sobie wmawiają, że to ich decyzja, a wtedy łatwiej mają.
  12. Dzisiaj
  13. To pop i hasa. Hipopotama da mu doktór Kot
  14. nie zdobi ust szminką ani nie podkręca rzęs włosy rozsypały się pasmami ciało ubrane w blask słońca bezruch rozlał się na drewnianym pomoście czas umilkł i nie recytuje chwil ciszę łamie tylko cmokanie jeziora i trzepocząca w trzcinie ważka kobiecość zamknęła się w złocie lata
  15. Witaj - ano napytałem się - a z tym głupem masz racje - dla wesołości - Pzdr.serdecznie. Witaj - miło że czytałeś - dzięki - Pzdr. @Benjamin Artur - @Berenika97 - @viola arvensis - @Posem - dziękuję -
  16. @Wiechu J. K. temat ciszy niezwykle ciekawy i inspirujący od zawsze. Dobrze napisane 🙂
  17. @Migrena dziekuję. Fakt, wyglada niezwykle poważnie 😎 @Wiechu J. K. Bardzo Ci dziękuję. To ciekawe i niezwykle miłe skojarzenie 🙂
  18. hehehehe

    Ja kotka jak tokaj.

    A takoż Oka ta Ot, Ewa nerwowo wre nawet, o!
  19. @karenka 🌻
  20. Wuj: O, pokaz srok - orszak opojów
  21. Witaj - miło że tak poetycko widzisz ten wiersz - dzięki - Pzdr.serdecznie. Witaj - dokładnie tak jak w komentarzu - dziękuję - Pzdr.uśmiechem. @violetta - @LessLove - dziękuję -
  22. @Nata_Kruk - @Berenika97 - @Posem - dziękuje -
  23. hehehehe

    Okno, wiem, Adama,

    A Inez rama. Ma dama marzenia
  24. Dziękuję Kwiatuszku i Bereniko za miłe gościny i komentarze do wiersza, zawsze dla mnie wartościowe...radosnego dzionka życzę*)
  25. Bardzo lekki i pogodny wiersz ze smakiem poezji. Natura staje się tu świadkiem i uczestnikiem uczuć...pozdrawiam z podobaniem*)
  26. Niezwykle klimatyczny wiersz w twórczej odsłonie...tango jest tu nie tylko tańcem, ale metaforą ludzkich emocji i relacji. Jest w nim jednocześnie namiętność, niepokój i nutka refleksji...pozdrawiam z podobaniem*)
  27. kwiat na skwerze na ciebie spogląda podobasz mu się już się nie rozgląda różową sukienką wiatr się bawi nie chce mnie ochłodzić ciebie nie zostawi promienie słońca grzeją drzewa cień rzucają tobie dają osłonę na mnie nie zważają 6.2026 andrew
  1. Pokaż więcej elementów aktywności


×
×
  • Dodaj nową pozycję...