Cała aktywność

@Waldemar_Talar_Talar bardzo, jest mi ogromnie miło, dziękuję za miłe słowa i docenienie ;) Serdecznie pozdrawiam.

Podjąć decyzję o niepodejmowaniu decyzji w ogóle i co? ten Bez skrzy, stawia liść na czarne czerwone i co? znowu jesień, kochany ale ta jesień potrafi to robić po prostu płacze, zrzuca z siebie skórę i rach ciach płacze, zrzuca z siebie duszę a ty ją głupi starasz się konturem Objąć pła(sz)cz, duszę, dotknąć gołej nogi i ja ją glupi ubieram ze wstydu i nie wiem czemu — czuję, że muszę zjeść dębowy liść

@Na liniach czasu Czuję tu falowanie księżycowego światła, a odniesienie do Eurydyki dodaje całości mitycznego, niemal zaklęciowego charakteru. "Księżycowe loki" jako klamra spinająca cały wiersz - śliczna. Piękne pantum. :))))

@karenka Piękna metafora kamienia i posągu - od pojedynczej, chłodnej postaci aż po całą zbiorowość zamkniętą w emocjonalnej twierdzy próżności i władzy. Poruszające jest to napięcie między daremnym mówieniem a milczącym kamieniem, które nie chce (albo nie potrafi) odpowiedzieć. Świetny koniec - cicha nadzieja - "gdyby te serca nie były z kamienia" brzmi jak westchnienie. Piękny, wzruszający wiersz.

Witaj - Jak w tym rytmie można usłyszeć szum fal, kochać pomarańczowe słońce, wąchać przydrożną dziką różę i nie przydeptać ślimaka? - w takim szalony rytmie trudno to wszystko ogarnąć zrozumieć - Pzdr.serdecznie.

@tetu Strumyczek codzienności... Strumień czasu i lista obecności z perspektywy włościanki... Realistyczny i poetycki zapis.

Witaj - lubię twoje pisanie - ten wiesz też - Pzdr.serdecznie.

@Witalisa Niezwykle ciekawe spojrzenie na historię. Perspektywa statku, który z honorem "ginie w kwiecie lat", by dać początek czemuś nowemu - i ominąć niechlubny los - robi ogromne wrażenie. Historia rzadko pamięta o statkach jako o "Matkach" - a Ty nadajesz im własną wolę i kręgosłup moralny. Połączenie faktów historycznych z tak głęboką, symboliczną personifikacją "Galicyjki" to mistrzostwo. Świetny tekst!

Witaj - bardzo mi się podoba ta delikatność w twym wierszu - Pzdr.uśmiechem.

@Na liniach czasu Niezwykle piękna melodia konstrukcji. Niezwykły koronkowy obraz... Piszesz muzycznie. Pozdrawiam :-)

Witaj - Sprzeczne to z prawdą, - zgadzam się z tym chodzi o biznes - mnie osobiście denerwują reklamy telewizyjne - są zbyt długie - ale może już jestem za stary i nie kumam o co chodzi - Pzdr.

@Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! Również mam lipę koło domu, a sąsiedzi, którzy mają pasiekę zawsze częstują lipowym miodem. I to też należy do magii. Tak , jak cała natura. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Berenika97 Proszę bardzo! Większość z nas słyszała o zasiewaniu chmur. O geoinzynierii również nie wiedziałem. Pozdrawiam :) @Annie Predzej czy później Matka Ziemia zrobi porządek, tak jak zawsze to robiła.

Witaj - trudny wiersz z emocjami dający do myślenia głębszego - Pzdr.optymizmem.

@Toyer Kiedyś usłyszałam, że zadowolony z życia człowiek nie może być dobrym poetą, bo nic złego nie przeżył - i ten wiersz jest jakby polemiką właśnie z tym stereotypem. Podoba mi się, że buntujesz się przeciwko "wymaganiu" cierpienia jako paliwa dla poezji i mimo to udaje Ci się napisać coś naprawdę dobrego, będąc wesołym. Świetna personifikację wiersza jako osobnego bytu z własną wolą! :)

@Ren. Myślę, że ludzie w większości są dobrzy. W każdym z nas dobro walczy ze złem i zależnie od sytuacji jedno lub drugie bierze górę.

Witaj - któż nie uległby tej magii, - zgadzam się zapach lipy kwitnącej to czysta magia - mam koło domu lipę - zawsze mnie zachwyca ten zapach - Pzdr.już wieczorowo.

@Waldemar_Talar_Talar Podoba mi się ten zwrot w ostatniej strofie - po czterech zwrotkach mrocznej wizji końca świata nagle pojawia się nadzieja. Ten kontrast działa bardzo dobrze. Pozdrawiam. :)

@Sylwester_Lasota Bardzo dziękuję! A lipcowe słońce jeszcze da nam o sobie znać. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

Myśli Seneki ciągle żywe :) Pozdrawiam.

Witaj - mi też się podoba - Pzdr.

Witaj - przecież naprawdę mogło być tak pięknie, gdyby te serca nie były z kamienia. - no właśnie zdarzają się serca nieczułe twarde jak wspomniany kamień - Wiersz się podoba refleksyjny - Pzdr.serdecznie.

U mnie też już kwitnie lipa... i pachnie niesamowicie słodko. Pozdrawiam.