Cała aktywność

@Berenika97 @viola arvensis @żegnajcie @Kwiatuszek @Waldemar_Talar_Talar @MIROSŁAW C. @Natuskaa @Magda1973 dzięki serdeczne 💋

patrzę na świat przez różowe okulary czasem zielone okulary lub sztucznym bionicznym okiem niczym Goldeneye sprawdzam tętno wszechświata antropologia galaktyki daje dobre wyniki ale jak Hilary zapominam o czymś... co to było? melonik? rewolwer? grawilot? nie....okulary! w Biurze rzeczy znalezionych burza w szklance wody.... i tylko piwo jak w Lubartowie jest bez piany... ale za to jakie tanie!

@Berenika97 dziękuję ❤️

To ci pech... końcem jakiegoś świata przekierować uwagę, a może... hmm... wiersz zmierzał w złym kierunku i dostał szansę na inne zakończenie :) Pozdrawiam

Jesteśmy pełni sprzeczności, jak napisałaś, a puenta, jak z piosenki E. Geppert o miłości życia. Pozdrowionka przedpółnocne.

Tu z rysą wam, a ta - tata ma wąsy - rzut.

@Leszczym Nawet przy 40 C ? :)

@MIROSŁAW C. ....i poetyckiego błysku:)

@viola arvensis Violu:) fosforyzujące poezją paradoksy. są świetne - im głębiej się w nie wchodzi tym bardziej okazują się wewnętrznie spojne. w Twoim wierszu przeciwieństwa nie znoszą się lecz dopełniają. jakby życie najpełniej odsłaniało sens właśnie tam gdzie intuicja podpowiada coś odwrotnego . to chyba najpiekniejsza myśl : wolnosc zaczyna się wtedy, gdy przestajemy reagować odruchowo i wybieramy własną odpowiedź na świat. A puenta - wynosi Twój wiersz ponad zwykły optymizm . to już nie pocieszenie lecz świadoma postawa. bardzo dojrzały i mądry i ciepły wiersz. czytałem z prawdziwą przyjemnoscią. z przyjemnością bo to poezja przez duże P . duchowa wyśmienitosć!!!

A gra w karty: trak - warga.

A da jodu mama ta: mu duma ta - ma mu dojadać.

@violetta Może "trafiona"? Bez aluzji, poetycko... ale...

@Berenika97 samochód to tylko rzecz, trochę strachu się najadłam. Życie - cóż może nie zawsze usłane różami, co mnie nie zabije to mnie .. (...).. Zdrówko u mnie wyśmienite. Dziękuję za docenienie i komentarz, Pozdrawiam 🌷

Myła - i ban: on raz czarno na białym.

@MIROSŁAW C. w kilku słowach tyle piękna i czaru...

ze stanu splątania sypią się płatki kwiatów żywymi emocjami w okruchy chleba naszego powszedniego tej jednej nocy magiczny promień muska dusze czerwcowym miodem

@Berenika97 samo życie... A w tym fragmencie zawarłas serce wiersza, tak to czuję. Napisane z niezwykłą wrażliwością. Podziwiam.

@Poet Ka jak to dobrze miec swoje kolory w zyciu, w sercu i glowie 🙂

@andrew pełen uroku wiersz, niezwykle malowniczy 🙂

@Magda1973 bardzo ładne, jak dobrze jest kochac, dostrzegać a potem pisac takie piekne, czułe wiersze 🙂 Z pozdrowieniami.

@lena2_ doskonaly opis tych dwóch światów! I zderzenie w codzienności- jakże znajome. Świetny wiersz. *a prawdziwym artystkom to jest potrójnie ciężko 😉 Usciski

@LessLove raczej na ciało, przyjadę piękniejsza:)

@violetta Nasycaj ciało i ducha. Z akcentem na ciało - bo taki kładziesz.

@wiedźma bardzo refleksyjnie. Wielowymiarowy wiersz. * i tak sie zadumałam - jakie to szczęście miec rozbite auto i życie, i zdrowie nadal. A człowiek narzeka na glupoty... Pozdrowki. I pogody pięknej dla Ciebie 🙂

Lubisz drążyć temat, super sprawa :) A może jednak Cię zaskoczę: niekoniecznie może być osobą :) Dziękuję i pozdrawiam:)