Cała aktywność

@Berenika97 - @Andrzej_Wojnowski - @Poet Ka - bardzo dziękuję -

Witam - dokładnie tak jak napisałaś - niby oczywiste a jednak czasem trudne - dziękuję - Pzdr.serdecznie. Witaj - miło że czytasz - dzięki - Pzdr. @Benjamin Artur - dziękuję -

@Berenika97 - @Na liniach czasu - @Stracony - dzięki -

@MIROSŁAW C. świetne acz bolesne porównanie.

A to kurdupel posmyra Kamę. Ja daję Makarym sople, pudru kota

Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, co to kleszcze:).

O, cmokta tatkom co?

O, zator! Gina ma Mani grot, Azo

A mikre i Kaliny sito. Ot, i syn, i lakierki ma

Jak łysym u kata kumysy, łkaj

Jolu, toć urwij i wróć. Otul, oj!

@Witalisa - w prostych słowach - haiku jest obrazem tego, co się dostrzegło w mgnieniu oka, a nie rozważaniem, co mogłoby się - ewentualnie - dziać innego. I nic poza tym. ~~ ~~ przykład "antyhaiku" ~~ chłopiec w gumowcach przebiega po kałużach sprawdza głębokość ........ W żaden sposób autor - rejestrator obrazu - nie może określać "po jaką cholerę ten chłopiec wlazł do kałuży". Zamiast bowiem . - sprawdza głębokość mogłoby zaistnieć - myje gumowce - sprawdza ich szczelność (czy coś podobnego...) . Ostatni wers może więc brzmieć dla uzupełnienia haiku: - deszcz nadal pada (lub coś podobnego)

E i co im opada po miocie? E i co im opat Oman namota, pomiocie?

na mur błyskawice strzegą chmury obrywają się zabraniają patrzeć depczą turystom po piętach zamknięci w pokoju wydrapują na ekranach niedokończone marzenia z wielkiej podróży do nieba

Że tu Rumun u muru też?

Ile mi zda swat? I korę Rokita wsadzi Meli

A jakiś i Kaja

Ok, nadał i ma z solanek bób Ken. Alosza miła, Danko

kolejny niż styczniowy spływa z północy marszczy nasze płytkie morze i kradnie plaże heh jak czas kradnie blask mojej twarzy i zmusza do wspomnień wisisz niezmiennie niewzruszony pamiętasz dzień wszystkich możliwych odmian szarości i moją wyżymaną niewinność na czysty blejtram nieba i krzyk co na kolczastych drutach obozu zagłady niczym depesza do piekła skargą wzbił się w powietrze hm łączy nas cienista korona ty masz ją na głowie a ja swoją noszę w kroku dlatego i mimo wszystko kocham cię

A kpi! Poci się Isi co? ...

Ale pasy! Łysa Pela

Może i papka. I zimą miziak papieżom

Akt unii. Celowo leci i nutka

Jak mu Kazio R. kiwi kroi, zakumkaj

Łąka Utonąłem w dzikiej, pachnącej łące Upstrzonej barwnymi główkami kwiatów. Tuż obok ze swą nitką się plącze Żółtozielony pajączek Wielki łowca owadów. Czarna mrówka z suchym badylem się zmaga- Ciągnie cegiełkę do swego pałacu. Polna mysz dnem łąki się przekrada I do mrocznej nory wpada Pełnej mysiego płaczu. Kołysze wiatr łąką, gna zielone fale, Gęsty żar leje się z nieba I pachną zielenią trawy wspaniale Jest tylko ta łąka... i myśl, Że poza nią nic na świecie! nie ma. Tekst powstał na początku lat 90-tych ub.w.