Cała aktywność

@Starzec Może to nawet ból wzajemny ;)) Pzdr. M.

@Marek.zak1 Dokładnie to ;)) Nawet jako dobry "piłkarz" siedzisz na ławie ;)) Cieszę się jak coś uda się w miarę opisać ;)) Pzdr. M.

O, ciemnia - Kain - me i co?

@Benjamin Artur ... bajką w życiu bywamy gdy że sobą się zgadzamy ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

Asiuty: tumani capy Pac i nam u Tytuisa.

Zapytalem Google.com "Co by było jakby nic nie było?" - odpowiedź: Gdyby nic nie było, nie istniałby wszechświat, czas ani przestrzeń. Nie byłoby materii, energii, życia, a także nikogo, kto mógłby zadać to pytanie ani o tym pomyśleć. Fizyka i filozofia Brak przestrzeni: Nie ma miejsca na obiekty, bo sama pojęcia "gdzieś" nie ma sensu. Brak czasu: Nie ma przeszłości, teraźniejszości ani przyszłości, bo nic się nie zmienia i nic nie mierz. Pustka absolutna: To nie jest pusta przestrzeń z fizyki kwantowej, lecz całkowity brak istnienia czegokolwiek. Konsekwencje logiczne Brak pytań i odpowiedzi: Istnienie wymaga bytu, więc w stanie "nic" nie ma żadnych zasad ani możliwości. Paradoks: Samo mówienie o "niczym" sprawia, że w naszym języku staje się ono jakimś pojęciem, chociaż w rzeczywistości oznacza czystą nicość. Drugie pytanie brzmiało: "Dlaczego zmarli nie mogą odwiedzić żywych i powiedzieć im jak to jest po śmierci?" - odpowiedź: Według tradycyjnych wierzeń i religii zmarli nie mogą wrócić do żywych, ponieważ obowiązuje ich nieprzekraczalna granica światów, brak im ciała fizycznego oraz celowo podlegają oni boskiemu porządkowi. Nauka wyjaśnia to po prostu tym, że po ustaniu pracy mózgu świadomość i życie biologiczne całkowicie ustają. Prawa przyrody i nauka Koniec funkcji życiowych: Śmierć mózgu i zatrzymanie pracy serca oznaczają trwałe wygaśnięcie świadomości, myśli oraz pamięci. Brak narzędzi do kontaktu: Bezżywne ciało nie ma jak wytworzyć głosu, ruchu ani żadnego sygnału docierającego do żyjących. Wierzenia i religie Oddzielenie wymiarów: Dusze trafiają w zupełnie inny porządek istnienia (np. zaświaty, niebo, piekło, stan oczyszczenia), z którego nie ma powrotu do ziemskiego życia. Boski porządek i tajemnica: Wiara uczy, że wiedza o tym, co jest po śmierci, nie jest przeznaczona dla żyjących, aby zachować sens wiary i wolną wolę człowieka. Zasady sprawiedliwości: W wielu tradycjach uważa się, że zmarli mają już zupełnie inne zadania i spokój, a ich powrót zakłóciłby naturalny ład wszechświata.

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję bardzo i pozdrawiam :) @Berenika97 Bardzo dziękuję! @Migrena cieszę się i dziękuję :)

Soli skaj?

Ar - beczka, jak z cebra.

Ar - beczka, jak z cebra.

@Konrad Koper Nie wiem o co chodzi z tym Rock'iem. Czy to styl muzyczny, czy aktor, no ale w każdym razie jest czymś złym, w doskonałym świecie. Może to jest świat z pozoru piękny, w którym wszystko jest poukładane, a w rzeczywistości tak nie jest. Może Rock jest tą dobrą alternatywą, która jest odrzucana. Kojarzy mi się trochę z kościołem, który jest tą niby ciemnotą, która nie dopuszcza do siebie innego głosu. Choć ja tam nie wiem czy tak jest, no ale piszę to co słyszałem. Pozdrawiam.

@Benjamin Artur super:) bajka nie jest tu ucieczką od rzeczywistosci ale sposobem jej ocalenia podoba mi się:)

@Moondog dzięki serdeczne 🌹

Hej, Wrażliwość jest fajna, potrzebna, natomiast nadwrażliwość już chyba nie..

kiedy układasz poranek między mną a tobą przytula się ciepła kawa ucho do ucha z uśmiechem filiżanki w puzzlach horyzontu brakuje kilku wierzb brzegu Narwi i skrawka starej studni słońce otwiera zaspane okna w pikselowych kolorach żubry Leona przysiadły na parapecie

@Moondog u mnie też pod zastaw:)

@Moondog "szpadel w ziemię" coś z tym mam:) fajny wiersz:)

@Berenika97 dziękuję za wnikliwą interpretację. Pozdrawiam gorąco:)

@viola arvensis to nie polemika broń Boże! to echo Twoich myśli: kiedy czytałem Twoje słowa pomyślałem że być może wrażliwosć nie jest cechą charakteru lecz sposobem istnienia przyszła mi na myśl Simon Weil która uważała że prawdziwa uwaga skierowana ku drugiemu człowiekowi jest najczystszą postacią miłości i pewno dlatego wrażliwość nigdy nie jest słabością lecz sposobem ocalania tego co w nas najbardziej ludzkie bo jak pisał Levinas twarz drugiego człowieka wzywa nas do odpowiedzialnosci i dopóki potrafimy to wezwanie usłyszeć dopóty jest w nas nadzieja we mnie jeszcze jest!!! ale słaba jakaś taka:)

@Konrad Koper @Wiechu J. K. @Berenika97 Dziękuję Wam za wizytę i słowa. Najpiękniejszy jest impuls, który z jednego wiersza rodzi następny. Pozdrawiam:)

@Tomasz.O Inne mam na to spojrzenie . Dziękuję za każde słowo o moim wierszu .

@Starzec – oto jest pytanie... (istnieje pojęcie kary naturalnej: w postaci konsekwencji czynu). Pozdrawiam również.

Agnieszka na saksach. Słyszeliście o sójce, co za morze chciała? Agnieszka ten wyczyn z rana przebijała! Na saksy dziś rusza, walizy już pękają, A skarpety w pralce: „Auf Wiedersehen!” wołają. Bus już podjeżdża, kierowca trąbi srodze, A Aga kolanem walizę gnie po drodze. Wskakuje i rusza, aż nagle myśl ją ściska: „O rany, a fajki?! Zostały na miskach!” Telefon znalazła, wiec spokój w duszy gości. Kupi fajki na tankszteli, bez żadnych trudności! Serce ma złote, choć w głowie czasem zamęt, Dla dziadka w Niemczech to prawdziwy diament. Pożartuje, pogada, herbatę zaparzy, I od razu uśmiech wraca na staruszka twarzy. Roztrzepana trochę, jak kura w wichurze, Czasem coś zgubi, coś zostawi na górze. Niecierpliwa wielce, lecz gdy trzeba pierwsza, z pomocą wyciąga swoje dobre ręce. Silna dziewczyna, prawdziwa i szczera, Choć czasem pół domu do walizki zabiera. Więc niech sobie w busie przymknie zmęczone oczy,, Bo gdy tylko dojedzie, dziadek z radości podskoczy! A gdy znów zapyta: „Czy wszystko zabrałam?”, To pewnie dla fajek nie będzie wracała! Tadeusz KOCH

O Dionizosie, Tyś jest wspaniały To dzięki Tobie się tutaj zbieramy Pod królestwem Artemidy kochanym Się rozkładamy kociołkiem, nie małym Wtem wędrowcy się schodzą wreszcie Niosąc mięsiwa w dobrym geście Hestia dbała, by jadła było w dostatku Ta uczta nie była dziełem przypadku Za radą Metis doniosłe tematy wspominamy O Gaji, Tartarze i Erosie rozprawiamy Zaszczytem dla nas gościć Agona Sprawdzić kto lotką trafić zdoła Na pożegnanie Ares przedstawił nam oręż własny Aż świat dookoła stał się zbyt ciasny Tak to końca biesiady doczekaliśmy wreszcie Idźcie w świat i naszą prawdę nieście

Kiedy byłem dzieckiem, popijałem ambrozję z mchu. Zajadałem się niebiańskim musem. A na deser ptasie mleczko w klarownym syropie z róż skapywało mi wprost do ust. Dzisiaj podniebienie moje wypełniają tylko dziecięce, waniliowe słodkie bzdurki. Piernikowa chata z bajki i cukrowa wata z chmurki. Baba-Jagi zaklęte słowa wabią mnie, gdy ulicami nocą błądzę. Tajemnicza Złota Ręka tarką gładzi mnie. Słyszę wszystkie myśli złe i czuję siarki spalonej oddech. Nie mogę już doczekać się… Co to będzie, jak to będzie, kiedy za kilka lat ze snu narodzą się wszystkie dobre bajki. Obdaruję nimi dorosłe już wszystkie na ziemi dzieciaki. Będziemy razem znów popijać ambrozję z mchu. Zajadać się niebiańskim musem. A na deser ptasie mleczko w klarownym syropie z róż skapywać nam będzie wprost do ust… Limboskiemu – z podziękowaniem za koncert.