Cała aktywność

@Toyer Piękny hołd! Zamyka w sobie cały polski ból, dumę i niezłomność. Dziękuję za te słowa w takim dniu jak dzisiejszy.

@Łukasz Jurczyk Ten fragment poematu jest tak samo znakomity, jak poprzednie - przedstawia emocje Dahijki i pozwala spojrzeć na macedońską machinę wojenną z innej perspektywy. Jest tu bariera poznawcza między koczowniczym ludem a zaawansowaną technologią wojskową armii Aleksandra. Stwierdzenie „Bogowie mają dziwne ręce” jest kapitalne. Pokazuje, że technologia Greków jest tak niezrozumiała, że aż boska, ale jednocześnie jawi się jako coś nienaturalnego, wręcz potwornego. Mimo potęgi najeźdźców, Dahijka nie daje się zdominować. Jej reakcja na gigantyczną machinę (śmiech i stwierdzenie: „ja też mam łuk, tylko mniejszy”) stawia ją w pozycji wojowniczki, a nie tylko biernej ofiary. Porównanie macedońskich żołnierzy do „psów przed walką” odziera ich z heroizmu. Z perspektywy młodej kobiety są oni drapieżnikami - niebezpiecznymi. Narratorka wie, że w świecie brutalnej siły okazanie słabości to wyrok śmierci. Strach jest dla żołnierzy jak zapach krwi dla wilków. Narratorka nie musi rozumieć greckiego, by pojąć siłę dowódcy - „Rozumiem ciszę po nich” to doskonały opis charyzmy. Ostatnia strofa to piękny, malarski obraz.

@Leszek Piotr Laskowski Myślę, że każdy, kto próbuje swoich sił w poezji, odnajdzie w tym tekście cząstkę siebie. Czasem drzwi same się otwierają, a czasem "twórczy mózg się zamyka". Ważne jest to, co piszesz w czwartej zwrotce - sama potrzeba uzewnętrznienia się i próbowania. Lepiej pisać dla zabawy, nawet kiedy sens umyka, bo w tej całej gmatwaninie najważniejsza jest praktyka!

@Wiechu J. K. 🌺 Dziękuję!

W '44 było lato też dzieci roześmiane wysoko ptaki wciąż latały choć wszystkie ołowiane karmiły ludzi do przesytu aż brzuchy rozrywały w zgliszczach piwnicy kwitła miłość lecz co komu pisane 1 Sierpnia Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego🤍❤️

@karenka Ten wiersz trafia w sedno - ile w nas niedomówień i zastygłych żali, a wystarczyłoby czasem spojrzeć w niebo, żeby przypomnieć sobie, co naprawdę ważne. Ciekawy obraz "bielma na oczach" jako metafory naszej ślepoty na innych. Znakomity wiersz! Pozdrawiam! :)

Na wzgórzach radości posiały się słodkie pocałunki wiatru. Słowa pachnące kadzidłem, tętniące brzęczeniem pszczół. Na wzgórza podano róże w półmiskach błyszczących, w rozedrganej ulewie światła i pieśni. Rozlano czar jak żywiczny miód lipcowy, bezustanny szmer spokoju i beztroski. Na ustach pełnych rytuału mądrości tańczą lekko piękno i magia. Snują korowód nieuchwytnego świata. Gdzieś tutaj jest miejsce dla zwyczajnych ludzi, dla bijących życzliwością serc, dla skromnej dobroci. Hosanna.

@chytrylis "Liter odkręcony kran" - świetna metafora na to nieustanne, czasem niekontrolowane pisanie. Cały wiersz brzmi jak szczera rozmowa z samym sobą o tym, kim się właściwie jest, pisząc.

@Simon Tracy Ten wiersz ma w sobie prawdziwą atmosferę cyganerii przełomu wieków - Przybyszewski, Młoda Polska, dekadentyzm. "Sztuka siedzi przy fortepianie. Nie gra. Tylko patrzy" - to świetny obraz. Cały tekst brzmi jak nokturn o artystycznej autodestrukcji. "Straciłem kolejny piękny dzień" - ostatni wers brzmi jak rozliczenie bohemy.

@andrew Chwała polskim Patriotom - Powstańcom Warszawskim za ich trud, odwagę i poświęcenie i wiarę w: Boga, Honor i Ojczyznę!

Niewiele się spełniło Czy jesteśmy jeszcze sobą Tyle przykrych rozmów Teraz Pozostaje niesmak I ta duszna atmosfera jak przed burzą Ale ona gdzieś przechodzi obok I po co potrącałaś znów o stare tematy Zamknęli ci drzwi jak psiakowi przed laty I chcesz by je ktoś otworzył A przecież nawet gdyby To wszystko już jest inne Za mało dobrych duchów wokół I myśli już nie niewinne Trzeba spisać protokół strat Ale właściwie po co Co było to było Czy innym się wszystko spełniło? Cicho sza przed nocą

@MIROSŁAW C. Srebro, bursztyn i poetycka łobuzerka w jednym - świetna mieszanka. „Bursztynowe parabole obłoków” to rewelacyjna metafora, która od razu kradnie uwagę. Bardzo plastyczny tekst o przyjemności z samego tworzenia i bujania w obłokach. :)

@Poet Ka Ciekawe połączenie zmysłowości i duchowości. :)

Dzięki Waszym komentarzom dokonałem ciekawego odkrycia z mechaniki lirycznej. Dziękuję @andrew @Moondog @Leszczym @wiedźma @Berenika97 @Poet Ka @Benjamin Artur @Leszek Piotr Laskowski @tetu @LessLove

@jjzielezinski Bardzo dziękuję za życzenia! Również życzę miłego weekendu. :) Pozdrawiam. :)

@Benjamin Artur Od razu na myśl przychodzą jego "Wyznania" - droga od burzliwej młodości do ascezy. Bardzo podoba mi się kontrast między witalnością poranka („miałem w sobie las”, „żar”) a rezygnacją i pustką wieczoru. Powtórzenia pełnią tu funkcję refrenu, nadając całości rytm litanii lub modlitwy pełnej zwątpienia. Najmocniejszym punktem jest dla mnie fragment o pysze - to świetna puenta tłumacząca, dlaczego podmiot liryczny czuje się niewidzialny dla Boga. Świetny tekst!

@violettaDzięki

@Stary_Kredens Dziękuję za komentarz. Cóż mogę rzec? "Si vis pacem - para bellum" = "Jeśli pragniesz pokoju - gotuj się do wojny" Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński @Berenika97 Dziękuję Bereniko za przepiękny i poruszający komentarz. To bardzo miłe co piszesz w kontekście recytowania mojego wiersza. Oczywiście byłbym zaszczycony gdyby coś takiego kiedyś nastąpiło, ale póki co wolę zejść na ziemię i skupić się na bieżących sprawach i starać się być godnym życia w wolnej i niepodległej Polsce, o którą walczyli nasi Seniorowie. Życzę miłego weekendu, miłego sobotniego wieczoru i pięknej Niedzieli. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński @MIROSŁAW C. Jest w tym dużo prawdy - tak samo jak w przysłowiu, że: "Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie". Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

@Gra-Budzi-ka ładny wiersz :)

@andrew Wzruszające. Ten wiersz chwyta za serce - kontrast między "byli młodzi, bardzo młodzi" a ogromem tego, co oddali. Prosta forma, a jak wiele w niej prawdy o cenie wolności. Chwała Bohaterom!

@Berenika97 dziękuję! Zachowam do sztambucha :)

@MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Charismafilos Najchętniej czytam o słabości Z podziwem dla Twej szczerości, Z zachwytem nad grą słowności, Z uwagą dla tej trafności, Z szacunkiem do wrażliwości, Z ulgą od sztucznej wzniosłości, Z poczuciem pełnej spójności, O słabościach piszesz najlepiej * komentarz celowy z klamrą entuzjastyczną

@Annie Dziękuję :) @Charismafilos Biblioteka otwarta 24h. :)

@Berenika97 Zacne. Pozdrawiam.