Cała aktywność

@Whisper of loves rain ogólnie ciekawy wiersz fajne środki jedynie z rytmem nie co mi zgrzyta. Ale to moja osobista opinia. Temat i pomysł dobry!

@Berenika97 Dziękuję podwójnie bo i za uwagę i za możliwość popełnienia erraty. Pzdr. M.

Każde pokolenie ma rację umie korzystać z życia wierzy w swój świat Każde pokolenie światłem które nie boi się cieni umie w dobro grać Każde pokolenie to wygrana która widzi nie tylko niebo widzi horyzontu dal Każde pokolenie to nadzieja to wiara w lepsze dziś oraz jutro Każde pokolenie to piękno ozdobione miłością to cudowny kram

@Whisper of loves rain Dziękuję :) @zyzy52 dziękuję, skądś pamiętam Twój nick :)

Przyszedł bez krzyku jak przychodzi tlen, rozebrał z myśli i zapalił sen. Ona była ciszą, była spokojem, była odlotem i była upiorem.

@Charismafilos Umieć korzystać to sztuka. Kto wie ile wolności daje rower,nieliczni... Pozdrawiam @Charismafilos 🌻

Poezja od eonów tylko ględzi i mami Oniemiali egotyczni tetrycy grupują imiesłowy między przenośniami Erygujmy teraz gnuśne idee miast podsycać osłupienie Tyle gorących istot musi przecież opowiedzieć egzodrżenie Gońmy immanencję myśli Igrajmy między galaktykami Mocarni gniewem imposybilizmu *za inspirację współodpowoedzialny jest kolega @Leszczym - dziękuję :)

@andrew wielkie dobro i wielka udręka.

,,Bóg szanuje wolność woli człowieka,aż do granic grzechu ,, Bł.Stefan Wyszyński kościół droga do … Słońca wolność Boży dar kochajmy ją wiara miłość ścieżki radości nie oddajmy siebie idolom ideologiom cieszmy się życiem jedyną granicą grzech krzywda bliźniego przyrody … Jezu ufam Tobie prowadź … 7.2026 andrew Piątek, dzień wspomnienia, męki i śmierci Jezusa

Miłość przyszła cicho, jak światło wśród ścian, Niosła w dłoniach wiosnę i pachnący łan. Przysięgała: „Wiecznie”, szeptała: „Już świt”, A pod białą różą dojrzewał jej świt... i zgrzyt. Nie widziałem noża, co ukrył się w śnie, Bo największe rany nie rodzą się we krwi. Rosną z czułych spojrzeń, z milczenia co dnia, Aż serce umiera, choć ciało wciąż trwa. Kiedy przyszła zdrada, nie krzyknęła: „To ja”. Miała uśmiech dziecka i niewinny blask dnia. Świat bił gromkie brawa, wierząc w piękny gest, Tylko jeden grób znał, kto naprawdę kim jest. Na mogile miłości zakwitł czarny bez, Deszcz nauczył kamień najgorętszych łez. Ludzie mówią: „Minie”, czas odpowie: „Nie”. Bo są śmierci, co chodzą… i mieszkają w człowieku. Nie każdej przysiędze powierzaj swój los, Bo pod pieśnią aniołów dojrzewa też głos. Są wyroki bez sądu, bez kata i krat — Żyjesz jeszcze na ziemi, lecz umarł twój świat.

@DuillaPodoba mi się ,choć lekki chaos w sylabach.. Pozdrawiam.

@Berenika97 Obraz zaciśniętych w pięść dłoni Marty i otwartych, bezradnych dłoni Marii to genialna, plastyczna klamra, która doskonale podsumowuje ten wewnętrzny dualizm.

@Alicja_Wysocka Obraz płatków śniegu trzymających się za ręce jest niezwykle plastyczny, czuły i natychmiast działa na wyobraźnię.

@Wiechu J. K. pięknie napisane , dziękuję Ci bardzo. Dziękuję za docenienie ;) Przyjemnego dnia .

Witaj - miło że początek urzekł - pomyślę co zrobić z ową końcówką - Pzdr. Witam - cieszy mnie że wiersz wzbudził refleksję i to głęboką - dzięki - Pzdr. Witam - zgadzam się z tym co napisałaś - fajne myśli zawsze pomagają a trudne nie - Pzdr. optymistycznie. @Gra-Budzi-ka - dziękuję -

Witaj - serdecznie ci dziękuję - za owe zatrzymanie - Pzdr.miłym porankiem.

pięknie z mądrym przesłaniem treść ujęta w słowach...pozdrawiam serdecznie*)

Do Złośnicy... Twój sposób na życie: „dzień bez kłótni stracony”. Świat jest piękniejszy, gdy nie jesteś obrażona. Nie szukaj wciąż sporów; czy sił na to nie szkoda? Byłoby cudownie, gdyby zwyciężyła zgodza. Uśmiechnij się czasem, bo uśmiech masz śliczny, A wtedy i zwykły dzień stanie się magiczny. Gdy jesteś pogodna, nam wszystkim lżej się robi, A Twoja dobra energia każdego wokół zdobi. Mówisz, że bez kłótni ten świat byłby szalony, Lecz spójrz, jak marnieje dzień złością przepełniony. Gdy nagle gniew ustąpi miejsca serdeczności, Wygrywa czysta bliskość i bezkres radości. Uśmiechnij się, dziewczyno, zrzuć pancerz i żale, Bo z Twoim ciepłym uśmiechem żyje się doskonale. Niech zamiast ostrych słów rządzi to, co trwałe, A z Tobą uśmiechniętą życie będzie wspaniałe. Tadeusz KOCH.

piękny poetycki wiersz i uroczy jego klimat... cisza, przyroda i kwiaty tworzą razem miejsce, do którego chce się wracać...pozdrawiam serdecznie*

a o kwiatach to możemy pomalować otoczeni igłami lasu oddychamy ciszą to tu usycha lipcowy deszcz nie ma krawężników i ulicznych bram nawet nie widać naszych zmarszczek malujesz dłońmi cień miniaturkę chwili czuły uśmiech uzależnieni od marzeń i kolorów dnia przenieśmy niebo w naszą stronę obłoki wędrujące ptaki i ten lecący w oddali samolot czas niestety wracać ponagla nas niedziela czarny pies i kończy się ostatni papieros.

piękny pełen zadumy wiersz...zatrzymuje na dłużej...pozdrawiam serdecznie*

lekko, zabawnie i z przymrużeniem oka...pozdrawiam z uśmiechem*

lekki, zabawny limeryk...czasem życie lubi pokrzyżować nawet najprostsze plany...pozdrawiam pogodnie*

świetny, refleksyjny wiersz z bardzo mądrym przesłaniem...wzajemny szacunek i umiejętność współpracy wiele buduje dobrego...pozdrawiam serdecznie*)

świetny z humorem i lekki limeryk...pozdrawiam z uśmiechem😄