Cała aktywność

@tetu @Nata_Kruk dziękuję za dobre słowo, odzwiedziny i że doczytałyście ten trochę dłuższy tekst. Pozdrawiam

@Łukasz Jurczyk Drogi Autorze, ponieważ napisałeś To dziś sobie poszaleję! Ten fragment jest surowy i gorzki, ale fascynujacy. :) Można by o nim napisać długi referat i naprawdę rozebrać ... do atomów i kwantów. Narrator-najemnik to świetny wybór perspektywy. To ktoś poza wielką narracją historyczną, który widzi wojnę od strony piechoty, nie propagandy. Jego cynizm brzmi autentycznie - to głos człowieka, który przeżył wystarczająco dużo, by przestać wierzyć w oficjalne uzasadnienia. Widać to w pierwszej części - dla najemnika zapłata jest uczciwą wymianą, podczas gdy ideologia (sztandary) to narzędzie manipulacji. Następnie nazywa jednego z największych wodzów w historii "chłystkiem z Macedonii"- tam, gdzie podręczniki widzą niesienie cywilizacji helleńskiej, najemnik widzi zwykły imperializm. W części 4 - bogowie byli związani z miejscem (genius loci). Gdy miasto płonie, jego sacrum znika. W szerszym sensie - okrucieństwo wojny zabija wiarę w wyższy porządek. Jest tu dużo psychologii - dehumanizacja wroga czyli to mechanizm obronny psychiki. Aby zabić, trzeba przestać widzieć w przeciwniku człowieka. Najemnik jest profesjonalistą - "Nie mam wrogów.", to chłodna kalkulacja zawodowca. Ogólnie - utwór obnaża mechanizmy propagandy wojennej - "niesienie wolności" to eufemizm na podbój. Tekst porusza też temat psychologicznych kosztów wojny- utratę wiary, stępienie emocjonalne i konieczność "wyłączenia myślenia" (śmiech przed walką), by przetrwać. Pozdrawiam. :)

@Berenika97 Szpagat życia, może dlatego jest tak ciekawie. Pozdrawiam!

Co do plastikowych słomek temat jest bardzo poważny. Są wręcz niezbędne, dosłownie - ratują życie, gdyż za ich pomocą można napoić osoby leżące, które nie są w stanie już napić się z normalnego kubka. Tani, prosty sposób. Słoma musi byś twarda,wielorazowa, odporna na nieplanowane drobne uszkodzenia podczas użytkowania. Nie pozwólmy sobie odebrać plastikowych słomek. Serduszko za tytuł 🌼 pozdr.

@Arsis śmieszne to są króliki bądź zające:)

czy zawsze warto parzyć język i ważyć słowa jak w aptece może przywalić między zęby słowem co słychać w parlamencie bo jak się mówi kilka razy językiem pięknym literackim to nie dociera nie kojarzy a tak od razu myśl załapie :)))

w otwarte usta bram wiatr wlewa wyznanie miłości i przysycha do ścian tylko pot w powietrzu gdzieś błądzi jak zapach transu za uchem barmanki znów na dachu motyle usiadły jak opary z pijanego snu ona ma lodowe dłonie, i usta pełne wrzątku, on w oczach kosmos niesie i ciepłych planet sznur można zachorować od tej brutalnej różnicy temperatur

@violetta nieee, no skąd. podobne to do myszy, szczura...

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! "Niech Ci się plotą wiersze" - chyba najpiękniejsze życzenie, jakie można dostać od kogoś, kto naprawdę czyta poezję. Przyjmuję je z wdzięcznością i wzajemnością. :) @tetu Bardzo dziękuję! To, co napisałaś o procesie tworzenia jako paliwie - trafne i poruszające. A skojarzenie z "Jednego serca" w wykonaniu Niemena to zaszczyt. Wzajemnie dziękuję za ten komentarz, który sam jest ucztą. Pozdrawiam. :) @Christine Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) @Whisper of loves rain Bardzo dziękuję za tę analizę. To, co napisałeś o nadawaniu literaturze charakteru niemal materialnego - pięknie to ujmujesz. Wzrusza mnie, że ktoś tak uważnie czyta. Bardzo dziękuję i pozdrawiam. :)

Motyle muszą być z jedwabiu. U nas wczoraj szklanka była, ale moja mama dała radę, a moje kółka się na tym nie ślizgają. Jak spadnie śnieg to nie można jechać. Nie, ale ja i tak nic nie zmienię, bo nie mam takiej możliwości.

@Arsisteż mam takie podejście do pracy. juto idę na kawkę i pogadać, żeby poprawić humor sobie, ale umówiłam się już ze znajomą. skoczka pustynnego nie widziałam, muszę go zobaczyć. masz takiego gryzonia w domu?:)

Wiersz mówi o samym sobie („położymy się w moim wierszu”). Akt pisania staje się tu przestrzenią spotkania kochanków, co nadaje literaturze charakter niemal materialny. Zakończenie wiersza wskazuje na to, że prawdziwe doświadczenie (emocjonalne czy fizyczne) jest zawsze silniejsze niż forma literacka. Pięknie :)

@Whisper of loves rain Pisałem go właśnie z zamysłem formy listu. Myślę, że go nie zobaczy nigdy ale jej zachowanie pozwoliło mi znaleźć natchnienie do napisania go.

z błędów zdarzeń i marzeń zbudował swój świat którego fundamenty odporne są na fałszywość i kłam świat miły ciepły uroczy który bardzo dobrze zna otulony szalem miłości barwny jak odpustowy kram wiem wiem powiecie jak to w tak trudnych dziś czasach można zbudować owy piękny nie skażony niczym stan ano jak widać powyżej jest to bardzo realne i prawdziwe skoro autor tego wiersza poświęcił mu swój czas

ni wieczór ni dzień sikorki w meloniku sen w zimowej mgle

Wiersz ma formę listu poetyckiego (wyznania) to taki kontrast między sacrum a profanum. Czy Wiktoria miała już okazję przeczytać ten utwór, czy dopiero planujesz jej go przekazać? Jest w nim coś z klimatu starych romansów.

@violetta praca nie pchła, nie zwieje... jest taki zwierzak skoczek pustynny, ten to dopiero wygląda śmiesznie

Jak telefon znasz, w tyle dragi masz*. *Dotyczy dużych miast

@KOBIETA I przeżyć… pozdrawiam:)

@tie-break @Berenika97 @Nata_Kruk Każdy z nas ma swoją własną ""księgę życia" w rożnej postaci. Dawno temu oglądałem jakiś film (nie pamiętam tytułu) jak po śmierci naszej w czyśćcu był wyświetlony nam film z naszego całego życia. Dziękuję za słowa zrozumienia. Pozdrawiam

@tetu Wiersz zbudowany rekwizytu, który pełni rolę metronomu stanu ducha. Wokół słowa mocne, oszczędne, świetnie sklejone metaforą przedmiotu, który niesie psychologię całej sytuacji.

@Arsis poprawiasz mi humor, bo mam trudny dzień. nie mogę się do niczego zebrać, a praca czeka.

@violetta

Na obrzeżach stolicy kultury, szary ptaszek w (gęstej) zimowej mgle przed wieczorem gęstszym niż nawet ona, otulił się. Przed wieczorem się w puszek otulił. Może to sikorek ubogi. Oczy (czarnym) zajął mu w pół głowy, zasłonił go rondem melonik. ni wieczór ni dzień sikorki w meloniku sen w zimowej mgle B.-B. 17.01.26

ja czekam aż się mocniej zaparzy i ostygnie. taki mam zwyczaj. @bazyl_prost ja mam to samo. ciągle odrywam od pracy.