Cała aktywność

Na róży sam Asyż. Uran

@Stracony w tym roku gdzie chillujesz?:)

„Pasożyt” Tak! – czuję się jak pasożyt tego świata przegiętego, poprzez ten ludzki niedosyt, zachłanności w nas każdego. Naszego nienasycenia, tej marnotrawnej natury, wszystkiego chcenia i chcenia – od wielkiej do małej bzdury. Od czystej wody strumienia do umywalek ze złota, od możliwości chodzenia po latanie w samolotach. Bezrefleksyjne zniszczenia pozostawiane naturze... Bez chwili zastanowienia stąpamy po chwiejnym murze. Ile on jeszcze wytrzyma ludzkiej głupoty pazernej? Ledwie się w pionie już trzyma w postawie tej naszej biernej. Podchodzimy do tego luźno, nawzajem się niszcząc sami. Zrozumiemy już za późno, że byliśmy pasożytami. Leszek Piotr Laskowski

@Poet Ka - jak Wena Ci podpowie jakiś ładny tekst - a mnie się spodoba - to bardzo możliwe, że jeszcze raz dam się skusić na stworzenie z niego piosenki :-)))

Katapulta Mai. Ta Tiamat lupa? Tak

Jak ufała, ssała. Fukaj!

@Konrad Koper dziękuję-miło, że zajrzałeś i zostawiłeś słowo komentarza...miłego dzionka życzę*)

@Berenika97 dziękuję bardzo Bereniko za miłą gościnę i pozostawione refleksje...miłego dzionka życzę*

@jjzielezinski dziękuję za miłą gościnę i ciepłe słowa...miłego dzionka życzę *

piękny, liryczny wiersz pełen tęsknoty i miłości do poezji... czuć w nim szczerość uczuć i ogromną wrażliwość...pozdrawiam serdecznie*)

piękny, poruszający wiersz, szczery w emocje...zatrzymuje na dłużej...pozdrawiam serdecznie*)

@Perykles urzekł mnie rynek kleparski... kupuję tam kwiaty czasem... margaretki 🙂 Fajne zamyślenie.

Świetnie oddany duch minionych lat...niezwykle żywe obrazy z nutą nostalgii...pozdrawiam serdecznie*)

Urzekająca poezja, pełna ciepłych wspomnień i subtelnych obrazów...pozdrawiam serdecznie*)

Piękny, pełen obrazów wiersz, który łączy codzienność z głęboką refleksją...pozdrawiam serdecznie*)

ależ ładne haiku

tak to są fraszki, obie bardzo udane...pozdrawiam z podobaniem*)

@Witalisa lubię takie tajemnice 😉 inaczej się wtedy czyta 🙂

Link do piosenki: Zostawiam tych dwoje – tęsknie, lecz kocham W duszy zaś płaczę, sercem szlocham I jest to tęsknota wręcz wielka, dojrzała Niech jej i jemu – na wieczność chwała Bo wysilenia i wytrwałość nie wystarczyły Za to ich serca, co w miłość się połączyły Jak dwie krople w czyściutkim strumieniu Pomogły mi w marzeń i snów spełnieniu Poezja, ach, poezja skrzydlata W smutku i bólu zatrata Poezja, ach, poezja kochana Ty jak i ja – pijana Teraz drzew kilka w śpiew mnie uderza Jak obłęd, czy natrętna natura pacierza Drży serce od śpiewu – smutno, pochmurno A w głowie kotłują się myśli śmiesznie i durno Zasypiam więc smutny i marzę utratę I gdzieś w marzeniach śnię góry garbate I kwiaty wyrwane na błękitnych stokach A myśli pływają po skałach, obłokach Poezja, ach, poezja skrzydlata W smutku i bólu zatrata Poezja, ach, poezja kochana Ja trzeźwy, Ty – pijana Nad wodą błyszczą jasne promienie W doliny bezludne ucieka cierpienie Dziko zakwita pąk jeden za drugim Po nim trzeci, czwarty – szeregiem długim Później tęsknię daremnie za cudów dalą Płonę – smutku mury w sercu się walą A ja kocham cię – duchu poezji ponętny I ślę ci mój wzrok – spragniony i mętny Poezja, ach, poezja skrzydlata W smutku i bólu zatrata Poezja, ach, poezja kochana Ja pijany, Ty – trzeźwa od rana

@Witalisa pojechałaś... może jakiś rys etymologii???

@Andrzej_Wojnowski świetny wiersz. Sam chciałem taki napisać, ale oddałeś dokladnie to co chciałem przekazać. Dzięki! Wczoraj właśnie widziałem takie piękne zielone oczy...

@Mel666 Takie słowiańskie bóstwa, tak mi się skojarzyło. Mroczny klimat, aż gęsty, ale ciekawie.

@Wiechu J. K. No, czasem i tak bywa. Dzięki. Pozdrawiam.

W rzeczy samej@Poet Kaistotnie,

@Mel666 Też czytałam;)) Mam też swoich kilka ulubionych, do których wracam. " Mistrz i Malgorzata" to też jedna znich:)