Cała aktywność

@Berenika97 ... piękna pogoda nawet słońce ... patrzymy na owoc zwisający na gałęzi jabłoni widzę deser już chciałem zerwać spojrzałem na nią spogląda zamyślona jakby nieobecna ciekawe co widzi o czym myśli to przecież tylko zwykłe jabłko ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Berenika97 A nie ma za co przepraszać, dla mnie, to po prostu osobiste :) Ale nie każdy przecież ma krzywe stopy :) Więc interpretacja dowolna:)

@LessLove 🌻

@Toyer nie ingeruje oczywiście w zamysł autorski, jedynie moje własne postrzeganie hycla jest zbyt pejoratywne względem umysłu. Ale to tylko czytelniczy odbiór.

@Berenika97 Ależ proszę, bo mega wiersz ;))

@Gra-Budzi-ka Ten lepszy !!

@Gra-Budzi-ka Bardziej za...

Jakoś inaczej odebrałem ten wiersz niż poprzedni komentujący. Dla mnie, to refleksja nad przemijaniem i jego konsekwencjami w związku. To tak w dużym skrócie. Pozdrawiam.

@Berenika97 Dobrze poruszony problem toksycznego związku, gdzie najważniejsze są gabaryty, a nie rozum czy serce drugiej osoby. Zauroczenie trwa chwilę, a jak się okazuje, najważniejsze to wytrwać w zwykłej codzienności. Miłość to taki oszust, czasem potrafi solidnie namieszać. Pozdrawiam.

Może moje zęby zliczysz i zbadasz kształty. A może dasz zakąskę. Wiec ! Zjadłem już gąskę…

@Charismafilos Hycel najbardziej mi się z łapaniem kojarzył - nie wiem dlaczego miałoby by być krzywdzące dla umysłu

@Berenika97 Dzięki wielkie. To ból, rozgoryczenie, które skutkuje złymi konsekwencjami. No a jakimi to chyba wiadomo. Dzięki jeszcze raz, zresztą ja tu piszę chyba tylko dla Ciebie. Pozdrawiam.

Słoneczne kwiaty delikatne pachnące… i załzawione

kocha za moment w którym światło pomyliło mnie z ogniem rozchyliłam się cała w czerwieni to wystarczyło od tamtej pory jestem dowodem że piękno zdarza się naprawdę przeglądam się w jego źrenicach widzę różę nie siebie sprawdzam płatki czy noc zostawiła na brzegach cienką biel ciało wie wcześniej niż kolor odejdzie niż zapach przestanie wracać do skóry boję się jego wzroku kiedy zauważy że kwitnienie nie jest miejscem w którym można zostać zielona uparta naga - łodyga czekała od zawsze niech więc odejdzie zanim podniesie klosz zanim zobaczę jak zachwyt myli z miłością insp. Antoine’a de Saint-Exupéry, "Mały Książę".

Przyjdzie pierwszy duch… Duchy wezwą kolejnego. Odkryją tajemnice…

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Można, można! :) Dziękuję za tak smakowite podsumowanie - rzeczywiście, wszystko zależy od towarzystwa, nawet szara reneta z odpowiednim partnerem nabiera słodyczy. Pozdrawiam serdecznie! @Kwiatuszek Bardzo dziękuję! Miło mi, że wiersz przywołał takie wspomnienie - stary sad z szarą renetą to piękny obraz sam w sobie. Serdecznie pozdrawiam! :) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Serdecznie dziękuję za tak wnikliwy i piękny komentarz. Twoja interpretacja szarości jako bezpiecznego schronienia przed emocjonalnym tornadem jest niezwykle trafna i sama w sobie brzmi jak świetna literacka myśl - cieszę się, że się nią podzieliłaś. Z puentą trafiłaś idealnie w to, co myślałam - ta "szarość" jabłek miała właśnie kontrastować z ludzkim smutkiem, którego natura nie zna. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Posem Mocny w swojej niedopowiedzianości - niepokojący obraz „szczekającej wody” i zestawienie „Bożego kielicha” z goryczą nadają osobistemu bólowi niemal biblijny wymiar. Całość działa siłą niedopowiedzenia i dziwności obrazów- to bardzo współczesny, oszczędny sposób pisania o bólu.

@Leszek Piotr Laskowski Piękna, ciepła gawęda o dzieciństwie u babci - pełna czułych detali (piekarnik, króliki, jaskółki, podkradany miód), które ożywiają tamten świat. Mam również cudowne wspomnienia o babci, która mieszkała z nami. Drugiej nie pamiętam, bo szybko odeszła.

@Sylwester_Lasota Piękny rytm i rymy, świetnie się czyta na głos - zwłaszcza aby poprawić wymowę wyrazów na "ż" i "rz" :) Podoba mi się też morał - czasem najlepszym rozwiązaniem problemu jest po prostu zmienić strategię, zamiast upierać się przy trudnej drodze. :)

@Achilles_Rasti To studium powrotu, który jest tylko fizyczny. Ciało jest w domu, ale umysł i pamięć wciąż tkwią w innej rzeczywistości. Świetnie ukazana jest ta bariera milczenia, która często dzieli osobę z traumą od jej bliskich. Bardzo smutny obraz.

@Gra-Budzi-ka Pięknie ujęta prawda o tym, że życie nie czeka, a pewnych drzwi nie da się tak po prostu otworzyć na nowo po latach. Wciągająca historia z wyrazistą puentą i do tego świetnie napisana! Z przyjemnością przeczytałam!

@Benjamin Artur Bardzo sugestywny wiersz - podoba mi się kontrast między łamiącymi się brzozami i osikami a niewzruszonymi dębami, które mimo wszystko "otwierają się" na noc. To piękna metafora siły przetrwania pośród grozy. Refren - klamra dodatkowo wzmacnia niepokojący nastrój całości.

@Bożena Tatara - Paszko Róża staje się lustrem ludzkich lęków - strachu przed utratą urody, samotnością i upływającym czasem, na który nie mamy wpływu.

@Gra-Budzi-ka Uprawiać chciał nordic walking Fin w Himalajach Myśląc, że zniknie mu znamię na jajach Gdy był na Evereście Zakrzyknął -nareszcle Zamarzło i znikło mu znamię na jajach.

@7system Ojej! To przepraszam za te słowa - " Podoba mi się obraz "krzywizny kości"". Wzięłam to za pomysł literacki. Pozdrawiam.