Cała aktywność

@Rafael Marius jest dorodnym dzieckiem jak ja:) @Rafael Marius rok temu była w Jastrzębiej Górze i Beskidach:) w tym roku nad jeziorem i morzem, takiej to dobrze, a taka mała, zna już całą Polskę:) po góry, po jeziora, po morze:)

A to z kolei moja kraina wakacyjnego dzieciństwa. Urosła i spoważniała od ostatniego zdjęcia.

@WarszawiAnka : ❗🕐❓🕓❓🕕❓🕘❗

@Rafael Marius na razie o tym nie myślę:) gdy mnie syn zaprosi, to pojadę:) jestem osobą skromną, ale wyjechać z wnuczką, czułabym się jak w raju:) Zoja była na Mazurach w Marózku i na Mierzei Wiślanej, także poczuła klimat morza i jeziora :) kocham jezioro Maróz, mam miłe wspomnienia:) @Rafael Marius dla mnie jest teraz idealnie, lato jest piękne w Polsce:) idę niedługo do lekarza, żeby z Zusu sobie załatwić wyjazd:) ja zawsze się przygotowuję do sanatorium:)

@Rafael Marius Bardzo dziękuję! Rozumiem, ja też mam podobne. Serdecznie pozdrawiam. :)

@WarszawiAnka : Szatan: ⛔

@Benjamin Artur Dziękuję za wskazówki turystyczne :) Brat pokazuje mi Małopolskie , urocze miejscowości ale teraz już wiem, które chcę zobaczyć. Bedę wytrwale szukać Czwartego Anioła :) Pozdrawiam. :)

@Wiechu J. K. Dziękuję za cudowne kwiaty :) @Berenika97 Dzięki za podzielenie się refleksją na temat utworu, pozdrawiam.

@WarszawiAnka : "Kto wie, co zakręt bliski kryje, drzwi tajemnicy, dziwną ścieżkę. Tylem ją razy w życiu mijał, aż przyjdzie chwila, gdy nareszcie otworzy mi się droga nowa: tam, dokąd księżyc nam się chowa i zaprowadzi nas najdalej, tam, skąd nad ziemią słońce wstaje."

Też mam takie dylematy. Super napisane.

ona wie że i on wie że ona wie i inni też o tym wiedzą

@WarszawiAnka Spore ryzyko pisać taki wiersz. Problem polega na tym, że my to oni. Budowanie sztucznego podziału ma zrzucić z nas odpowiedzialność na tych niedobrych Masters of War. Wolałbym chyba sam sobie napluć w twarz jako jedyny akt uczciwości na jaki mnie stać w kontekście wojen, krzywdy i obłudy, która zawsze znaczy moje święte oburzenie i pozwala mi przywdziać szaty sprawiedliwego.

@LessLove: ☘

@Posem Ten wiersz zachwyca oszczędnością i precyzją. Podoba mi się napięcie między pozorem a prawdą ("bajka" kontra "kłamstwo"), a obraz "przejażdżki po gwiazdach, których nie ma" to piękna, melancholijna metafora tęsknoty za czymś nierealnym. Ale najmocniejsze jest zakończenie - sny porównane do słońca, które "wysysa z człowieka wodę i zostawia". To odwrócenie oczekiwanej metafory (słońce czyli ciepło i życie, a tu - wyczerpanie) pokazuje naprawdę dużą wrażliwość językową. Świetny! (strona główna i tytuły wierszy) 🤔

@Berenika97 : To temat-rzeka. Zegary i kalendarze nie są moimi sojusznikami - a może to ja nie potrafię ich oswoić? Dziękuję za zachętę - pisałam już na ten temat nie raz, ale chyba nigdy dość... Pozdrawiam

@WarszawiAnka 🌸

To miłego pobytu życzę, a póki co trzeba sobie radzić w Warszawie. Ciągle się coś nowego pojawia. Nie ma nudy. Wszyscy co tu z zagranicy przyjeżdżają nam zazdroszczą. Tylko, żeby klimat był lepszy. Ja niestety jestem ciepłolubny. To sobie pogadacie.

@WarszawiAnka Byłoby świetnie! Urzekła mnie ta myśl! :)))

@Whisper of loves rain Początek to piękne, czyste fantasy, a na końcu dostajemy uniwersalną życiową prawdę o przebaczeniu i człowieczeństwie. Piękna przypowieść o tym, że prawdziwym skarbem jest dobro i empatia. Zaczarował mnie ten tekst od pierwszej do ostatniej linijki.

@Stary_Kredens : Tak właśnie jest - a zatem: nie dajmy się wykorzystywać. Dziękuje i pozdrawiam.

@violetta tak, dodam jeszcze, że niepowtarzalny klimat. Pozdrawiam:) @Jędrzej.Makuch zapraszam do gitary... pozdrawiam :) @Berenika97 Bardzo się cieszę, że zwróciłaś uwagę na refren i postać czwartego anioła – zależało mi na tym, żeby nie był tylko elementem baśniowego świata, ale symbolem kogoś, kto nie potrafi odnaleźć swojego miejsca. A jeśli kiedyś wybierzesz się do Lanckorony, koniecznie zajrzyj we wąskie uliczki, rynek, ruiny i w okolice kościoła, a także Targowa 19. To niewielka miejscowość, ale ma w sobie coś, co trudno opisać – może właśnie tam czwarty anioł nadal czeka. 😊 Dziękuję za komentarz i serdecznie pozdrawiam.

~~ P.S - tekst ten napisałem kilkadziesiąt lat temu dla dzieciaka - jako petycję w jego imieniu - aby przedstawił rodzicom, którzy nie chcieli mu sprawić psiaka. Poskutkowało. Piesek za parę dni już był w ich domu. ~~ Zgasło w przedpokoju światło, wszyscy spać się położyli; ja nie zaznam dziś spokoju, no i słyszę już po chwili .. . ... puk, puk, puk – ktoś w szybę stuka; co daje mi do myślenia że to pewnie ''duszki domu'' - niegdysiejsze pokolenia .. . ... trzask, trzask, trzask – podłoga trzeszczy - to ktoś tu się do mnie skrada; ja dostaję zimnych dreszczy, no a krzyczeć nie wypada .. . Mają przecież mnie za zucha wszyscy starsi domownicy, więc byłaby dla mnie ''skucha'' gdybym wrzeszczał po próżnicy .. . Zgasło w przedpokoju światło, wszyscy spać się położyli; ja nie zaznam dziś spokoju, bo znów słyszę coś po chwili .. . Przydałby mi się przyjaciel; jakiś psiaczek - ot - nieduży, spałby ze mną na kanapie - strach by snu już mi nie zburzył .. . Mamo, tato – kupcie pieska, bo samemu spać zbyt straszno; słychać jakieś dziwne głosy gdy tylko światła pogasną .. ~~

@Berenika97: Dziękuję. Myśl "zasłuchana w Słowo gubię kalendarz" znalazłam właśnie w Twoim wierszu. :) Ale może sama też do tego nawiążę... Pozdrawiam! ☀

@WarszawiAnka : Dziękuję. Przywołałeś wspomnienia o wakacjach u mojej Babci... 🥛

@Łukasz Jurczyk To niezwykle przejmujący i bardzo głęboki tekst - emocjonalny i filozoficzny. Wrócę do niego jutro, bo muszę się więcej dowiedzieć o tym ludzie. :)