Cała aktywność

Rozpuszczam się w strumieniach słów miękko się kładę pod twą poduszką uciekam w modlitw najcichszy puls drżę pod powieką historią duszną. Nie ma mnie tam już choć wracam stale z wiatrem, tęsknotą i szumem traw nieugaszonym ogniem się palę ocuć mnie, unieś, bym żyła - spraw! Przede mną drogi jak labirynty w twym wnętrzu, płynę, stoję i łkam na rzęsie tli się smutek błękitny patrz w moje oczy, nie będziesz sam. Tak cię pragnęłam, śniłam, czy wiesz? Pod włos głaskałam niesforny czas a ty mnie z czasem zepchnąłeś gdzieś bez twych zapatrzeń, zabrakło nas. Stoję na skraju płochych zamyśleń gdy kontemplujesz, z mgłami przypływam moich sto natchnień za moment pryśnie a ty wciąż nie wiesz żem jest prawdziwa. Och proszę ! Utul, kochaj mnie, bądź patrz głębiej , poczuj, zasmakuj w ciszy do własnych granic poprowadź, chodź! niech świat się dowie, wszechświat usłyszy. Milczysz, w wątpliwość układasz życie i nie pozwalasz mówić mym ustom a ja się trwożę, samotność ćwiczę jestem miłością, jestem rozpustą... Zapisz mnie proszę, rozmaluj w sobie patrz! Tańczę, śpiewam i pachnę frezją już nie uciekniesz, utkwiłam w tobie jestem na wieczność - twoją poezją.

@Marek.zak1 Żaden algorytm, nawet ten najbardziej optymalny, nie potrafi policzyć "tego czegoś". Duch ucieka z tabeli, bo prawdziwe emocje najlepiej rozwijają się poza marginesem kalkulacji. :) Choćbyś tabelę spiął idealnie, I powiązał dane wręcz genialnie, To Excel milczy w kwestii uczucia, Nie dając sercu żadnego ukłucia.

@Marcin Tarnowski Niewielki wiersz, a tyle w nim mądrości o miłości, rozstaniu i o tym, jak iść dalej. Podoba mi się ten obraz płomyka. Wzruszający tekst, ładna ilustracja.

@Konrad Koper Zdarza mi się czasem. @Marek.zak1 Mi tutaj raczej Baraka z Mortal Kombat się przypomniał :)) @piąteprzezdziesiąte Jak wyżej ;) @Berenika97 Tak, to może być kłopotliwe, nie przeczę ;)

@Waldemar_Talar_Talar Super wiersz! Widać w nim dużo wyobraźni i ciepłych wspomnień. Bardzo mi się podoba, jak każda strofa to inna "przygoda" - i ten "fachowiec" na końcu. :)

@andrew Bardzo przemyślany wiersz - podoba mi się to przejście od zachwytu nad ludzkim potencjałem (poznanie, odkrycia, wolność) do pytania o to, co z tą wolnością robimy. Metafora "drzwi, za którymi mieszka zło" jest mocna i daje do myślenia. Pozdrawiam. :)

Plonu brak, skarbu no/lp.

@Jolanta Bardzo nastrojowy i szczery wiersz. Czuć w nim prawdziwy ból i tęsknotę - te obrazy przyrody pięknie współgrają z emocjami. Pozdrawiam. :) Ps. Warto podpis rozdzielić od wiersza.

@Werka1987 Podoba mi się ten wiersz, bardzo kobiecy. Ale chyba nie polubię tej "przyjaciółki". :) Pozdrawiam.

@Poet Ka Niesamowity klimat! - łączy to, co metafizyczne (sen o zaświatach) z tym, co realne (śmierć sąsiada). Senne wizje mieszają się tu z trudną rzeczywistością, jest tu pięknie uchwycona melancholia przemijania. Jest też o "poróżnieniu w samych podstawach" - bolesne uchwycenie tego, jak oddalamy się od bliskich i od dawnego świata. Obcy idole na cokołach i spóźnieni przebierańcy nadają tekstowi trochę serrealizmu i poczucie bycia nie na swoim miejscu i w nie swoim czasie. Paradoks w tytule "ciężkiej nieważkości" to pewnie ciężar snów i przeczuć. Świetny wiersz!

Zarzut: i tu zraz. Solili - zarzut - i tu zrazili los. E... Iwo, pomawiali, ma tu zrazu zarzut: a Mila i wam opowie.

@piąteprzezdziesiąte dziękuję serdecznie 💖

@piąteprzezdziesiąte Nie jestem pewien czy młodsze pokolenia interesują takie 'niuanse' historyczne ... Dziękuję, pozdrawiam. @Berenika97 Historii odcienie - nieradosne Dziękuję, pozdrawiam.

@Posem Bardzo dziękuję! Pięknie ujęte, choć to smutna prawda. Czas to jedyna waluta, której nie da się odzyskać. Serdecznie pozdrawiam. @Poet Ka Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@MIROSŁAW C. Mocny i przejmujący tekst. Tytuł od razu nadaje mu historyczny kontekst.

@Toyer Bardzo ciekawa, oryginalna metafora - zwłaszcza motyw butelek, etykiet i kaucji jako symboli odczłowieczenia.

Życie według czyichś reguł, może być więzieniem, które pozbawia nas cennych dni, czasu. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam.

I, lalo, Bajm. A tam jabol Ali

Ewa, RPA, kiwi kaprawe

@Leszek Piotr Laskowski To wiersz niesie pewną nadzieję, jednak zderzając go z brutalną rzeczywistością, trudno nie odczuwać czasem pewnych wątpliwości. Lecz w duszy mojej wciąż rosną obawy, gdy widzę łotrów na życia wyżynach. Że los dla podłych bywa zbyt łaskawy, a mimo to karma "milczy" o ich winach.

@Berenika97 Ślicznie dziękuję☺️

@MIROSŁAW C. TW Prozaik, to Tajny Współpracownik o pseudonimie Prozaik? Jeśli tak, to trzeba o tym pisać, ale najlepiej językiem, które młodsze pokolenie zeozumie. Pozdrawiam.

@.KOBIETA. Ach te romansidła:)

@piąteprzezdziesiąte Piękne i trafne! 👏 Ktokolwiek błądzi w życiowym pędzie, niech przeczyta te rady – lżej mu będzie! Najlepsza rada na Dzień Dobrych Rad dla każdego czytelnika? Przeczytajcie powyższy tekst od deski do deski i wracajcie do niego, kiedy tylko życie rzuci Wam kłody pod nogi.