Cała aktywność

@Łukasz Jurczyk Demitologizujesz i słusznie wielkie podboje Aleksandra, w których prawdziwym wrogiem żołnierzy nie jest obca armia, lecz zapomnienie, rdza, choroby i nieskończona przestrzeń. Jak zwykle robisz to znakomicie!

@Łukasz Jurczyk Odarłeś wojnę z jakiegokolwiek "romantyzmu". Zamiast eposu o bohaterach mamy tu perspektywę "trybika" w maszynie do zabijania, który próbuje zachować resztki człowieczeństwa (scena z dzieckiem). Bardzo mocne i zostające w głowie. Niezwykły jest Twój poemat!

@Berenika97 Czyli masz na myśli specificzne miasto. Tak, bez neonów nocne życie miasta było by całkowicie inne. :-)))

@Migrena Kliniczny, a jednocześnie bardzo poetycki opis stanu depersonalizacji. "Najdłużej trwa właśnie to pół kroku" - kradnę ten fragment dla siebie, niezwykle trafny. Wiersz o namacalnym ciężarze braku. Powietrze zastygające w szkło i finałowe zamienienie się miejscami wnętrza z zewnętrzem to mistrzowskie obrazy. Zostawia z niepokojem. Gratuluję świetnego wiersza, kolejnego w Twoim dorobku!

Kapłan ma długie uszy. Stadko poruszył. Ogona nie zawieruszył, zamiatał. Eucharystie spłatał!

@Migrena Ten wiersz nie prosi o wybaczenie, tylko parzy jak rozgrzany wydech motocykla. Świetne uchwycenie l'amour fou, która woli spłonąć szybko, niż tlić się bezpiecznie. Całość ma potężny ładunek energetyczny, a rytm wiersza dobrze naśladuje jazdę bez trzymanki. Świetny!!!

Kwiatu paproci - ale zawodzą moce… znalazł pokrzywę

@Posem Zadałem pytania: Czy bez wojny nie było by pokoju - Al odpowiedział: To zdanie to głęboka myśl o świecie. Pokazuje ona, że pojęcie pokoju zyskuje sens dopiero wtedy, gdy poznajemy zło wojny. Bez złych chwil nie doceniamy dobrych.

„ Pasjans rozstawił pasjansa” - poznanie go- żadna szansa! Nie ma Boga najwyższego.

@Berenika97 Dzięki! Pozdrawiam serdecznie. :)))

@wiedźma Siostro, dzięki za miłe słowa. Tez sie cieszę , że wróciłam. Tęskniłam za Wami:) @LessLove dzięki za kom. To też bardzo ciekawa interpretacja. Cieszę się, że mój wiersz potrafi być odczytywany na wiele sposobów:) @Berenika97 bardzo dziękuję. To jest właśnie tragedia dzisiejszego świata. Pozory i udawanie, że wszystko jest dokonałe. Świetny komentarz!. Dzięki jeszcze raz:)

@Berenika97 Zmysłowo i sierpniowo. :)

jest noc kilka chmur przemierza niebo siedzimy pod księżycem sparowani samotnością gwiazdy dzwonią do drzwi błąkają się w judaszu potem gasną w naszych oczach nie otwieraj to tylko sen świat przestał oddychać ratujemy się usta usta

@Berenika97 i o kolorystykę, i o kontrast, i o wilgotność tynku @Berenika97 no i o zderzenie chwili z wiecznością @andrew @Berenika97 dzięki serdeczne 💋

nagość płonie żarem wieczór nie musi nic obiecywać wystarczy że jest z nami zmierzch przymyka okno pogoda bawi się z przyrodą świt nie śpieszymy się z przyjściem 8.2026 andrew

@Leszek Piotr Laskowski pomysł bardzo dobry, ale rytm wyrównaj i będzie super :))

zbóż i rzepaku owoców słodkich takich jak jeżyn jabłek i malin a te ostatnie jak usta dziewczyn swoją czerwienią chłopców uwodzą skłonnych do zabaw i figli niecnych a przez przypadek zakończą młodość pozdrawima

@Berenika97 ... jedno spojrzenie sprawiło kwiat się rozwinął serce nowym rytmem zabiło ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

Pola płoną złotem: któż nie poddałby się temu żarowi, gdy krew pulsuje pożądaniem? Jakże głęboką rozkosz sierpniowi niesie dziewczyna pachnąca urodzajem.

@Poet Ka Świetna, poetycka impresja. Bardzo intryguje mnie to zestawienie - z jednej strony codzienna, delikatna mżawka i kiść bzu, z drugiej wielki, monumentalny Veronese. Czy to ukłon w stronę jego słynnej, weneckiej kolorystyki? Ciekawy kontrast.

życie zawieszone próżnia a może tylko tak ją czujesz szukasz siebie pośród tylu żyć czasem dotykasz czyjejś duszy i przez chwilę jesteś pewien że jest twoja która z nich naprawdę jest tobą?

@Natuskaa Bardzo poruszający tekst. Motyw „odgięcia się od standardu” świetnie oddaje odwagę, ale i ciężar chodzenia własnymi ścieżkami. Ostatnia zwrotka zostawia z niedosytem - ta szczerość i niepewność, czy lubi się to „inne życie”, są bardzo ludzkie. Świetny tekst!

@Wiechu J. K. Fajny pomysł na personifikację pewności siebie jako baśniowej postaci - ten przypowieściowy ton dobrze pasuje do puenta o "śliskim gruncie", która trafnie domyka całość bez zbędnego moralizowania. Podoba mi się ta pewność. :))

@Poet Ka .. wyobraźnia nie zna granic odczucia szablonu jeden lubi blondynki inny brunetki ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

@LessLove bez przesady, haha. Zajęło mi to trochę czasu, ale gdy wiersz zaciekawi to chętnie się zagłebiam dalej i uwielbiam zagadki ;)) nie zawsze też wiadomo trafię.Każdy też czyta sobą. Abonamentów w swojej wolności nie sprzedaję... haha Dziękuję za miłe słowa, jest mi bardzo miło, że doceniasz;) Pozdrawiam