Cała aktywność

@Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki 🙂

Krąg życia. Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.

@Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)

@LessLove, dziękuję :)

@andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)

@Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)

@Mel666 Dziękuję. Rzeczywiście jest w tym trochę cyberpunkowego klimatu. Pozdrawiam serdecznie! :) @Berenika97 Bardzo dziękuję. Cieszę się, że właśnie tak go odczytałeś. Lubię, kiedy krótki tekst zostawia miejsce na różne interpretacje, a ta bardzo mnie zaciekawiła. Pozdrawiam serdecznie! :)

@Berenika97 Tak to się dzieje niestety, a ciuchy przodują w tej powodzi. W dodatku są trudne to recyrkulacji, czy zniszczenia. Reklamy napędzają zakupowy głód, a oglądamy je, bo twórcy, nadawcy muszą z czegoś żyć a widzowie, słuchacze chcą oglądać za darmo i takie błędne koło. Mam jeszcze coś na dodatek, o powodzi w wirtualu: No a w necie, jakżeby nie wirtualna powódź – hejt. A jednak są światełka w tunelu, po wprowadzeniu systemu kaucyjnego znikają plastikowe opakowania i puszki w lesie. Sam w to nie wierzę, bo kiedyś raz na ,kilka dni przywoziłem dwa kosze na rowerze, a teraz prawie nic:). Pozdrowionka

~~ Twoją jest codzienność, nie rozpaczaj więc ... ... Żyjesz w swoim stylu - to jest wybór Twój Masz też swoje plany - lecz los krzyczy ... Stój!!! Środowisko nie wybacza - ponad stan Przystajesz wciąż niepewnie ... u tych bram!!! Widzisz mocny kontrast między chcesz, a masz Więc tu pewność znika, że im rady dasz Chciałbyś żyć tym życiem, co zazdrościsz mu Na ekranach kina, obrazkach ze snu ..! Twoje teraz - dziś - tak odmiennym jest Że byłbyś tu zdolnym na rozpaczy gest Czy mam okraść Bank - czy wejść w szwindel jakiś Oczekujesz wciąż na losowe znaki ... Żyjesz w swoim stylu - to jest wybór Twój Masz też swoje plany - lecz los krzyczy ... Stój!!! Środowisko nie wybacza - ponad stan Przystajesz wciąż niepewnie ... u tych bram!!! Wciąż ta sama codzienność musisz przyznać sam Może Ciebie sprowadzić do więziennych bram Więc pofolguj w marzeniach - zejdź w realu cień Jednak bądź ciągle wesół - taki lepszy dzień ..!!! Więc pofolguj w marzeniach - zejdź w realu cień Jednak bądź ciągle wesół - taki lepszy dzień...!!! ~~

@bazyl_prost mózg ma swój własny rozum ;)))

@Gosława Agrest, pycha, taki pół zielony najlepszy. Anna zapewne uwielbia agrest. :)))

@Berenika97 Wartościowy- ekologiczny. Poetyckie zakończenie !! 5+

@Berenika97 To pożądanie nie do nasycenia. Niewątpliwie grzeszne. Mówią, że kobiece... Może nie zaprzeczę?

@Whisper of loves rain Świetne! :)) Tak rozstali się w pokoju, Każdy w swym kolczastym stroju. Jerzy dumnie stroszy włosy, A jeż w trawie strząsa rosy!

W stertach reklam, w górach szmat, tonie cały ludzki świat. Fale paczek już pod szyję, a tłum klika: "Teraz żyję"!

@Christine Bardzo dziękuję! Cieszę się, że lubisz to, co piszę - to ogromny komplement. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Na dzisiejszych odbiorców patos już chyba nie działa. Dziękuję za docenienie moich starań. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Whisper of loves rain Jerzy lubi żarty, a jeż jest ich warty. Pozdrawiam

@Christine Bardzo dziękuję! Postaram się z kontynuacją. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

@Benjamin Artur A my, my jesteśmy, tacy jak on. Pozdrawiam serdecznie Miłego popołudnia

@Simon Tracy dzięki za tak miłe słowa. Narazie to pomysł do którego się przymierzam, ale jeszcze nie podjęłam ostatecznej decyzji. @Berenika97 bardzo dziękuję za kom. Świetnie wszystko podsumowałaś.

@Berenika97 Hehe, rozumiem. Ja też nie palę, ale było już po... i była przerwa, więc się trochę nawdychałem. Cześć.

@Posem Rozumiem, dzięki za odpowiedź. Nie palę papierosów ani nikt z mojego otoczenia - więc ta metafora dymu papierosowego byłaby dla mnie zagadką nie do rozwiązania! :))) 🤭 Pozdrawiam:))

Prawda podniosła przyłbicę. Fikcja śmiało patrzy, mierzy, ale nie zadaje ciosu. Unosi się pył. Na koniach pędzą: zło, łaska, nienawiść, miłość… Zło uderza mieczem. Łaska robi unik, chwieje się. Traci tarczę. Przeciwnik zadaje raniący cios. Jednak rana zabliźnia się… Nienawiść trąca miłość. Druga pochyla się i spada z konia. Po chwili powstaje… Przez kwadrans trwała zawierucha. Potem rycerze rozjechali się. Fikcja pokłoniła się prawdzie.

@Whisper of loves rain 🌻